Zwyczaj Handlowy: Klucz do Sukcesu w Obrocie Gospodarczym – Poznaj Definicję i Znaczenie! - Niebanalne Prezenty

Zwyczaj Handlowy: Definicja i Znaczenie w Obrocie Gospodarczym

Zwyczaj handlowy odgrywa istotną rolę w stosunkach gospodarczych, choć nie stanowi formalnie źródła prawa w polskim porządku prawnym. Jest to utrwalona w danej społeczności praktyka postępowania, charakteryzująca się długim okresem stosowania i przekonaniem o potrzebie jej przestrzegania.

Zwyczaj ma znaczenie dla wykładni czynności prawnych, pomagając w określeniu ich skutków lub ocenie wykonania zobowiązania. Nie może jednak zastępować oświadczenia woli i nie jest utożsamiany z prawem zwyczajowym.

Pomimo braku formalnego statusu normy prawnej, wiele przepisów odsyła do zwyczajów, uznając je za elementy kształtujące stosunki prawne i wpływające na interpretację oświadczeń woli. Przykłady takich odesłań można znaleźć w przepisach Kodeksu Cywilnego, takich jak art. 69, art. 354, art. 287, art. 298, art. 394 § 1, art. 699, art. 788 § 2, art. 801 § 2.

Schemat przedstawiający powiązanie zwyczaju handlowego z przepisami prawa i praktyką obrotu

Zwyczaj Handlowy w Praktyce Gospodarczej

W profesjonalnym obrocie cywilnoprawnym między przedsiębiorcami kluczową rolę odgrywają zwyczaje handlowe. Doniosłość prawną ma jedynie taki zwyczaj, który nie jest sprzeczny z normami bezwzględnie obowiązującymi, a strony umowy znały go lub powinny były znać jako profesjonalni uczestnicy obrotu.

Prostym przykładem może być uściśnięcie ręki na targu jako znak zawarcia umowy sprzedaży. Innym przykładem jest powszechne w umowach najmu ustalanie opłat za bezumowne korzystanie z lokalu w przypadku opóźnienia w jego wydaniu.

Znaczenie mogą mieć również szczególne zwyczaje dla danej społeczności lokalnej, rynku produktów lub usług, grupy zawodowej, a także w kontraktach międzynarodowych lub ze względu na położenie geograficzne.

Zwyczaje w Kontraktach Międzynarodowych

W obrocie międzynarodowym zwyczaje handlowe ulegają unifikacji i są spisywane w zbiory reguł pod auspicjami organizacji takich jak Międzynarodowa Izba Handlowa w Paryżu (ICC). Rozpowszechnionym zbiorem reguł są Incoterms - międzynarodowe reguły określające warunki sprzedaży i przekazania towarów.

Przykłady Warunków Sprzedaży wg Incoterms

  • EXW (Ex Works) - najmniejsza odpowiedzialność sprzedającego, polegająca na udostępnieniu towaru kupującemu w oznaczonym miejscu.
  • FCA (Free Carrier) - sprzedający przekazuje towar pierwszemu przewoźnikowi wskazanemu przez kupującego w oznaczonym miejscu. Od tego momentu koszty i ryzyko przechodzą na kupującego.
  • FOB (Free on Board) - towar jest dostarczony na statek w oznaczonym punkcie przeznaczenia. Ryzyko uszkodzenia i utraty towaru przechodzi na kupującego z chwilą przekroczenia burty statku.
  • CPT (Carriage Paid To) - sprzedający zawiera umowę o przewóz do określonego punktu przeznaczenia. Ryzyko przechodzi na kupującego z chwilą dostarczenia towaru do określonego punktu.
  • CIP (Carriage and Insurance Paid To) - sprzedający zawiera umowę o przewóz i ubezpieczenie towaru do określonego punktu przeznaczenia. Ryzyko przechodzi na kupującego z chwilą dostarczenia towaru pierwszemu przewoźnikowi.
  • DAT (Delivered at Terminal) - sprzedający dostarcza towar do oznaczonego terminalu w porcie przeznaczenia.
  • DAP (Delivered at Place) - sprzedający dostarcza towar do oznaczonego miejsca przeznaczenia.
  • DDP (Delivered Duty Paid) - sprzedający dostarcza towar do oznaczonego miejsca przeznaczenia, ponosząc wszelkie koszty i ryzyko, w tym cła i odprawy celne kraju odbiorcy.
Infografika prezentująca kluczowe różnice między popularnymi warunkami Incoterms

Uzanse Handlowe

Uzansem handlowym nazywamy zwyczaj handlowy, który został zarejestrowany i ogłoszony przez określoną organizację międzynarodową. Zwyczaje i uzanse nie mogą być sprzeczne z przepisami prawa, muszą być jasno określone i powszechnie znane.

Dąży się do ustalenia jednolitych, powszechnie obowiązujących na całym świecie wykładni zwyczajów i uzansów handlowych poprzez ich kodyfikację.

Zwyczaj w Kontekście Japońskim

W niektórych kulturach, jak na przykład w Japonii, zwyczaje dotyczące kontaktów międzyludzkich odgrywają bardzo ważną rolę w stosunkach handlowych. Podczas wydarzeń biznesowych mile widziane jest wręczanie upominków, przy czym symboliczny charakter prezentu jest często ważniejszy od jego wartości.

Należy jednak pamiętać o specyficznych zwyczajach, np. unikać liczby cztery, która w języku japońskim jest wymawiana podobnie jak słowo "śmierć". W przypadku wręczania wizytówek, zaleca się posiadanie ich w języku polskim i japońskim. Proces przedstawiania się i ustalania statusu osób wymieniających się wizytówkami jest sformalizowany, a wizytówki wręcza się oburącz.

Odpowiedzią na ukłon ze strony japońskiej może być lekki ukłon.

Zdjęcie przedstawiające japońską ceremonię wręczania wizytówek (meishi koukan)

Znaczenie Zwyczajów i Praktyk Kontraktowych

Konwencja Narodów Zjednoczonych o umowach w międzynarodowej sprzedaży towarów, sporządzona w Wiedniu w 1980 roku, przypisuje doniosłą rolę zwyczajom i praktykom kontraktowym. Zgodnie z artykułem 9 ustęp 1, strony są związane wszelkimi zwyczajami, które uzgodniły, oraz ustaloną między nimi praktyką.

Artykuł 9 ustęp 2 Konwencji stanowi, że jeśli strony nie postanowiły inaczej, domniemywa się, iż przyjęły one stosowanie do kontraktu oraz do procedury jego zawierania zwyczaju, który znały bądź powinny były znać i który jest szeroko znany i regularnie przestrzegany w danej dziedzinie handlu międzynarodowego.

Stwierdzenie istnienia jakiegoś zwyczaju może należeć do zadań statutowych izb gospodarczych i zrzeszeń przedsiębiorców.

Wyjaśnienie Incoterms 2020 [Kompletny przewodnik]

tags: #zwyczaj #handlowy #krzyzowka

Popularne posty: