Duchu Święty, oświecaj mój umysł, umacniaj wolę. Daj, abym rozważając tajemnice życia Jezusa i Maryi, czerpał inspirację do pogłębiania swojej wiary i kroczenia tymi samymi ścieżkami co Oni.
Chrzest jest nowym początkiem. W życiu Jezusa był początkiem misji, którą zlecił mu Ojciec. Od tego momentu Jezus-Mesjasz z mocą zaczyna wielkie dzieło zbawiania człowieka. Dla mnie chrzest jest nie tylko nową misją, ale i nowym życiem. Daj mi, Jezu, siłę, aby nigdy nie sprzeciwić się temu, czym obdarowałeś mnie na chrzcie świętym. Odtąd jestem dzieckiem Boga, w którym Ojciec ma upodobanie.
W momencie chrztu Jezusa w Jordanie, otwiera się niebo, a Duch Święty zstępuje na Niego w postaci gołębicy. Głos z nieba ogłasza: "Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie". Niewinny Jezus przyjmuje oczyszczający chrzest, jak jeden z grzeszników. W ten sposób objawia już na początku swej publicznej działalności, że przychodzi do grzeszników, że ich los nie jest Mu obojętny. Bóg Ojciec wskazuje na Niego jako na Tego, w którym "ma upodobanie", zapraszając również nas do wspólnoty z Nim Jego Syna. Panie Jezu, Ty umiłowałeś mnie ponad wszystko, przychodzisz do mnie słabego i upadającego, dla mnie czynisz siebie "grzechem", bym w Tobie stał się sprawiedliwością Bożą.
Tajemnicą światła jest przede wszystkim chrzest w Jordanie. Tutaj, gdy Jezus schodzi do wody - jako niewinny, który czyni siebie "grzechem" za nas - otwierają się niebiosa i głos Ojca ogłasza Go Synem umiłowanym, a Duch Święty zstępuje na Niego, by powołać Go do przyszłej misji.
Doświadczenie niedostatku na weselu w Kanie jest symbolicznym przedstawieniem niedostatku, którego doświadcza każdy człowiek. Często świadomi jesteśmy naszych potrzeb i braków. Uwierają nas, niepokoją i martwią. Nie zawsze potrafimy im zaradzić. Wsłuchajmy się w słowa, które Maryja kieruje do każdego z nas: „Uczyńcie, cokolwiek wam powie”. Tu leży recepta na wszelkie nasze niedostatki. To, co wydaje się naszym brakiem, często jest jedynie iluzją. Jedyną rzeczą, której powinniśmy się obawiać to utrata łaski uświęcającej.
Na gody weselne w Kanie Galilejskiej zaproszono również Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: «Nie mają już wina». Jezus Jej odpowiedział: «Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja?» Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie». Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary. Rzeki do nich Jezus: «Napełnijcie stągwie wodą!» I napełnili je aż po brzegi. Potem do nich powiedział: «Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu!» Oni zaś zanieśli.
Cud w Kanie Galilejskiej jest pierwszym objawieniem Chrystusowej wszechmocy. Od tego momentu liczne znaki będą potwierdzały Jego naukę, żeby "uwierzyli w Niego Jego uczniowie". Ta tajemnica ukazuje nam również Maryję, która jest dla nas Pośredniczką Bożych łask. Panie Jezu, Ty każdego dnia objawiasz swoją chwałę w moim życiu poprzez różne znaki, Ty jesteś wzorem pełnienia woli Ojca i całkowitego powierzenia siebie Ojcu. Tajemnicą światła jest początek znaków w Kanie, gdy Chrystus, przemieniając wodę w wino, dzięki interwencji Maryi, pierwszej z wierzących, otwiera serca uczniów na wiarę.
Jezus w Ewangelii jest w ciągłym ruchu. Dopiero krzyż go unieruchamia. Uczeń Jezusa też powinien znaleźć się w orbicie pielgrzymowania Jezusa. Tylko ciągła zmiana i rozwój dają szansę na autentyczne nawrócenie. Nie chodzi nam jednak o samodoskonalenie i osiąganie jakiejś formy doskonałości, ale pokorne naśladowanie Boskiego Pielgrzyma. Często, aby autentycznie głosić Ewangelię, muszę zrezygnować z własnych ambicji, przywilejów i pomysłów. Mam głosić Jezusa i Jego królestwo, a nie siebie. Jezu, ulecz mnie z pychy, która przesłania Twoje słowo, a wysuwa na pierwsze miejsce moją osobę.
Tak Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię królestwa i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. Podobne jest Królestwo Boże do kupca, poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją. Działalność Jezusa była ziarnem i zaczynem Królestwa Bożego, tej perły, za którą oddał wszystko, również swoje życie. Jezus nieustannie zaprasza ludzi do Bożego Królestwa prawdy i życia, świętości i łaski, sprawiedliwości, miłości i pokoju. Królestwo to posiądą ludzie ośmiu błogosławieństw: ubodzy w duchu, ci, którzy się smucą, cisi, łaknący i pragnący sprawiedliwości, miłosierni, czystego serca, wprowadzający pokój, cierpiący prześladowania dla sprawiedliwości. Panie Jezu, Ty pragniesz, żebym był razem z Tobą. Ty torujesz mi drogę i otwierasz bramy Królestwa Bożego.
Tajemnicą światła jest nauczanie Jezusa, w czasie którego głosi On nadejście Królestwa Bożego i wzywa do nawrócenia, odpuszczając grzechy tym, którzy zbliżali się do Niego z ufnością, dając początek tajemnicy miłosierdzia, którą On sam będzie realizował aż do skończenia świata, szczególnie poprzez powierzony Kościołowi Sakrament Pojednania.
Czasami można ulec wrażeniu, że przemienienie było jakimś niezwykłym ukazaniem się Jezusa w chwale. Prawda jest jednak taka, że Syn Boży właśnie wtedy pokazał się w prawdziwej postaci. Bez zasłony i w pełnej okazałości zachwycił uczniów do tego stopnia, że niemal postradali zmysły. Jezu, uchroń mnie od zbytniego „uczłowieczania” Twojej działalności. Pomnóż we mnie wiarę, że nie jesteś tylko cudownym człowiekiem, ale prawdziwym Bogiem.
Po sześciu dniach Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i brata jego Jana i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto im się ukazali Mojżesz i Eliasz, którzy rozmawiali z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Na górze Tabor Jezus ukazuje swe Boskie Oblicze pełne blasku. On jest światłością świata, światłem dla mnie i mego życia. Tajemnicą światła w pełnym tego słowa znaczeniu jest dalej przemienienie, które według tradycji miało miejsce na górze Tabor. Chwała Bóstwa rozświetla oblicze Chrystusa, kiedy Ojciec uznaje Go wobec porwanych zachwytem Apostołów, wzywa ich, aby Go słuchali i przygotowuje do przeżycia z Nim bolesnego momentu męki, aby doszli z Nim do radości zmartwychwstania i do życia przemienionego przez Ducha Świętego.
To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę! Chleb i kielich z winem to niezaprzeczalne znaki Twojej obecności między nami. Nie wystarczyło, żeby były tylko symbolami. Chodziło o to, aby stawały się częścią nas, tworzyły komunię z Bogiem i komunię między ludźmi. Łączy nas Chrystus. Mamy w rękach dar, którego nie da się wyrazić słowami. Najcenniejszy skarb świata powierzony został w ręce ludzi. Od tej pory nie będzie już wątpliwości, że nasz Bóg jest wielki. Jezu, daj mi zawsze umieć docenić Twoją obecność między nami. W chwilach zwątpienia, trudności i zwykłej codzienności przychodzę do Ciebie i patrzę na chleb, pod którym się ukryłeś.
A gdy oni jedli, Jezus wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: «Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje». Następnie wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, mówiąc: «Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. Lecz powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z tego owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę z wami nowy, w królestwie Ojca mojego». Podczas Ostatniej Wieczerzy Chrystus ustanawia Eucharystię. Z miłości do człowieka nie tylko oddaje swoje życie za nas na krzyżu, lecz pragnie też przychodzić do nas każdego dnia w Eucharystii. Chrystus pragnie, byśmy, spożywając Jego Ciało i pijąc Jego Krew, trwali w Nim, a On w nas (J 6,56). Panie Jezu, Ty jesteś ponad wiekami, a jednak przychodzisz do mnie tu i teraz, dziś; w Eucharystii dajesz mi siebie jako pokarm, bym tak umocniony mógł podążać za Tobą. Maryjo, wypraszaj mi dar głębokiego przeżywania misterium Krwi i Ciała Twego Syna, który z miłości do mnie ofiarował samego siebie na krzyżu. Tajemnicą światła jest ustanowienie Eucharystii, w której Chrystus ze swym Ciałem i Krwią pod postaciami chleba i wina staje się pokarmem, dając "aż do końca" świadectwo swej miłości do ludzi, dla których zbawienia złoży siebie samego w ofierze.
Część światła jest drugą z czterech części różańca świętego. Obejmuje ona momenty z życia Pana Jezusa od Jego chrztu w rzece Jordan aż do ustanowienia Eucharystii podczas Ostatniej Wieczerzy. Na część światła różańca składa się pięć tajemnic.
Różaniec jest modlitwą, którą bardzo ukochałem. Przedziwna modlitwa! Przedziwna w swej prostocie i głębi zarazem. Oto bowiem na kanwie słów pozdrowienia anielskiego przesuwają się przed oczyma naszej duszy główne momenty z życia Jezusa Chrystusa.
Część światła różańca świętego odmawiamy zazwyczaj w czwartek. Ten dzień zaproponował św. Jan Paweł II, wiążąc go mocno z wydarzeniem Wielkiego Czwartku - ustanowienia Eucharystii podczas Ostatniej Wieczerzy, który stanowi centralny moment Tajemnic Światła. Warto jednak zaznaczyć, że jest to propozycja i dobrze jest części różańca dobierać do sytuacji życiowej, w jakiej jesteśmy. Mianowicie, jeśli aktualnie przeżywamy pogodne momenty, warto modlić się tajemnicami radosnymi, światła czy chwalebnymi; jeśli trudniejsze, można wybrać bolesne.
Odmawiając różaniec, można korzystać z gotowych rozważań, które podają myśl do rozważenia lub ukierunkują wyobraźnię na temat, który wynika z odmawianej tajemnicy. Jednak należy pamiętać, że nie zawsze dane rozważanie może do nas trafiać, czy też odnosić się do naszej sytuacji życiowej, dlatego na tyle korzystamy z rozważań, na ile pomagają nam w modlitwie i zostawiamy rozważania na tyle, na ile nam w niej przeszkadzają. Istotą modlitwy różańcowej jest obecność przy Jezusie i Maryi w konkretnej sytuacji z ich życia (tajemnicy).
Tajemnice Światła w czwartek to zaproszenie, by modlitwa różańcowa stała się źródłem prawdziwego spotkania z Jezusem - nie tylko wspomnieniem wydarzeń, ale drogą przemiany. Celem ich wprowadzenia było uzupełnienie luki między okresem dzieciństwa Jezusa a Jego męką i zmartwychwstaniem, czyli tych wydarzeń, które nie były dotąd bezpośrednio rozważane w tradycyjnych tajemnicach (radosnych, bolesnych, chwalebnych). Po reformie różańca przez Jana Pawła II Tajemnice Światła zostały przypisane do czwartku.
Na początkowym krzyżyku robimy znak krzyża. W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Na tym samym krzyżyku odmawiamy modlitwę Wierzę w Boga.
Na pierwszym ziarenku odmawiamy Ojcze nasz.
Na trzech następnych ziarenkach blisko siebie odmawiamy trzy razy Zdrowaś Maryjo.
Na pojedynczym ziarenku odmawiamy Chwała Ojcu i zapowiadamy pierwszą tajemnicę - Chrzest Pana Jezusa w Jordanie.
Odmawiamy Ojcze nasz i na każdym z następnych dziesięciu ziarenek odmawiamy Zdrowaś Maryjo.
Na pojedynczym ziarenku odmawiamy Chwała Ojcu, O mój Jezu i zapowiadamy drugą tajemnicę - Objawienie Jezusa na weselu w Kanie.
Na pojedynczym ziarenku odmawiamy Chwała Ojcu, O mój Jezu i zapowiadamy trzecią tajemnicę - Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia.
Na pojedynczym ziarenku odmawiamy Chwała Ojcu, O mój Jezu i zapowiadamy czwartą tajemnicę - Przemienienie na górze Tabor.
Na pojedynczym ziarenku odmawiamy Chwała Ojcu, O mój Jezu i zapowiadamy piątą tajemnicę - Ustanowienie Eucharystii.
Na końcowym medaliku odmawiamy Chwała Ojcu, O mój Jezu i modlitwę w intencjach Ojca Świętego, najczęściej jest to Pod Twoją obronę.
tags: #4 #tajemnica #swiatla #zaproszenie #jezusa #do
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.