21 stycznia 2018 roku w Wierzchosławicach odbyły się uroczyste obchody 144. rocznicy urodzin Wincentego Witosa, wybitnego polskiego polityka i przywódcy ruchu ludowego. Uroczystość ta nabrała szczególnego znaczenia w kontekście zbliżającego się stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości.
Obchody rozpoczęły się uroczystą mszą świętą w intencji Ojczyzny i polskich rolników, celebrowaną przez biskupa Leszka Leszkiewicza w kościele pw. Matki Bożej Pocieszenia w Wierzchosławicach. Po nabożeństwie, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda, parlamentarzyści, poczty sztandarowe oraz oficjalne delegacje, przy akompaniamencie orkiestry wojskowej, udali się na cmentarz parafialny. Tam złożono wieńce i kwiaty na grobie Wincentego Witosa. W uroczystościach uczestniczył również prawnuk Wincentego Witosa, Marek Steindel.
Następnie, uczestnicy rocznicowych obchodów przenieśli się do Centrum Kultury Wsi Polskiej im. Wincentego Witosa. Tam odbyła się konferencja naukowa poświęcona życiu i działalności tego wybitnego działacza. Wśród zaproszonych gości i prelegentów znaleźli się m.in. wicepremier i minister rolnictwa Henryk Kowalczyk, zastępca szefa Kancelarii Prezydenta RP Piotr Ćwik, wiceminister rolnictwa Norbert Kaczmarczyk, dyrektor Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (KOWR) Małgorzata Gośniowska-Kola oraz przedstawiciele parlamentu i władz wojewódzkich. Instytut Pamięci Narodowej reprezentowali wiceprezes dr Mateusz Szpytma i dyrektor krakowskiego oddziału IPN dr hab. W kontekście konferencji, wygłoszone zostały oficjalne przemówienia, w tym wystąpienie Prezydenta RP Andrzeja Dudy.
Podczas uroczystości wielokrotnie podkreślano znaczenie Wincentego Witosa dla odzyskania i utrzymania niepodległości Polski. Prezydent Andrzej Duda zaznaczył, że Witos jest jednym z sześciu wielkich Polaków, których nazywamy ojcami naszej niepodległości. Podkreślił, że Polska w dużej mierze zawdzięcza mu odzyskanie suwerennego bytu państwowego, co było "rzeczą niezwykłą w jej dziejach, która ukształtowała polskie państwo po 1918 r.". Witos nie tylko przyczynił się do powrotu Polski na mapę świata, ale także aktywnie działał na rzecz ochrony granic młodego państwa. Jak zaznaczył Prezydent, "Dzięki Wincentemu Witosowi, dzięki jego postawie propaństwowej, niezwykle odpowiedzialnej, udało się zatrzymać sowiecką nawałę".
Wincenty Witos urodził się 21 stycznia 1874 roku we wsi Wierzchosławice w powiecie tarnowskim. Pochodził z ubogiej rodziny chłopskiej, posiadającej niewielkie gospodarstwo. Mimo skromnych początków i ukończenia jedynie czterech klas szkoły powszechnej, dzięki pracowitości, zaangażowaniu i determinacji stał się jednym z najważniejszych polityków Polski XX wieku. Witos był trzykrotnym premierem Polski (w latach 1920-1921, 1923 i 1926), posłem na Sejm RP, prezesem Stronnictwa Ludowego i niekwestionowanym przywódcą chłopów. Jego działalność polityczna przypadła na kluczowe momenty w historii Polski, w tym okres walki o niepodległość, wojny polsko-bolszewickiej oraz budowę II Rzeczypospolitej.
Jako polityk, Witos był znany ze swojej pragmatyczności, wytrwałości i głębokiego przywiązania do polskiej wsi. Kształtując postawę polskiej wsi, polskiego chłopa, polskiego rolnika, wydobywał to, co w nich najlepsze. W trudnych momentach historycznych, takich jak wojna z bolszewikami, wezwał polskich chłopów do obrony państwa, co przyczyniło się do powstania "milionowej armii", która ostatecznie odparła i pokonała Armię Czerwoną.
Kariera polityczna Wincentego Witosa rozwijała się dynamicznie. Już w wieku 19 lat opublikował swój pierwszy artykuł. Wkrótce został członkiem Stronnictwa Ludowego, a następnie jego liderem. W kolejnych latach pełnił funkcje posła na Sejm Krajowy we Lwowie, członka austriackiej Rady Państwa, a także wójta gminy Wierzchosławice. Jego działalność w parlamencie przyniosła mu cenne doświadczenie i umiejętność negocjacji, ale także pokazała, że polityka to sztuka kompromisu, o ile jest on korzystny dla narodu.
W okresie międzywojennym Witos wielokrotnie stawał na czele polskiego rządu. Jego relacje z obozem Józefa Piłsudskiego ulegały jednak pogorszeniu. W 1930 roku został aresztowany i osadzony w twierdzy brzeskiej, gdzie doświadczył przemocy i upokorzeń. Pomimo niesprawiedliwych oskarżeń i represji, nigdy nie powiedział złego słowa o swojej Ojczyźnie.
Podczas II wojny światowej, po aresztowaniu przez Niemców, odmówił współpracy przy tworzeniu marionetkowego rządu kolaboracyjnego. Po wojnie, mimo nacisków władz komunistycznych, również odmówił współpracy. W sierpniu 1945 roku objął funkcję prezesa Polskiego Stronnictwa Ludowego, jednak niedługo potem, 31 października, zmarł w Krakowie.
Instytut Pamięci Narodowej podkreśla, że władze PRL bały się Wincentego Witosa nawet po śmierci. W okresie stalinowskim pamięć o nim była zohydzana. Dopiero dzięki naciskom niezależnych ludowców, w latach 70. XX wieku w jego zagrodzie we Wierzchosławicach powstało poświęcone mu muzeum, a w kolejnej dekadzie zaczęły powstawać jego pomniki. Pełną prawdę o jego życiu i działalności można było jednak publikować dopiero po 1989 roku.
Wincenty Witos pozostawił po sobie bogate dziedzictwo polityczne i literackie. Był autorem m.in. "Moich wspomnień" i "Mojej tułaczki". Za zasługi dla narodu odznaczony został Orderem Orła Białego. Jego postawa i działalność do dziś stanowią inspirację dla kolejnych pokoleń Polaków, zwłaszcza dla ruchu ludowego i środowisk rolniczych.
Doroczne uroczystości w Wierzchosławicach, organizowane przez NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność” we współpracy z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa (KOWR) oraz Powiatem Tarnowskim, są wyrazem pamięci o tej wybitnej postaci. Udział przedstawicieli najwyższych władz państwowych w tych uroczystościach podkreśla wagę Wincentego Witosa dla współczesnej Polski. Jak zaznaczył Prezydent Duda, "Nie byłoby wolnej, niepodległej, suwerennej Polski, gdyby nie to, co zrobił dla niej Wincenty Witos".
Obchody 144. rocznicy urodzin Wincentego Witosa były również okazją do poruszenia współczesnych wyzwań stojących przed polskim rolnictwem, takich jak problem ubezpieczeń upraw rolnych, ceny nawozów, paliw i środków do produkcji rolnej. Podkreślono, że choć wieś się zmienia, a warunki do życia poprawiają, wciąż jest wiele do zrobienia, aby zniwelować różnice między wsią a miastem.
Warto również wspomnieć o mec. Stanisławie Mierzwie, który był najbliższym współpracownikiem Wincentego Witosa i kontynuatorem jego dzieła, walczącym o utrzymanie suwerenności Polski. Prezydent wspomniał o krzywdach, jakich Witos doznał od Państwa Polskiego, podkreślając jednocześnie, że nigdy nie mówił źle o swojej Ojczyźnie.
tags: #144 #rocznica #urodzin #witosa
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.