Sakrament bierzmowania, znany również jako chryzmacja lub miropomazanie, jest jednym z trzech sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego w Kościele katolickim, prawosławnym, starokatolickim i anglikańskim. Uważany jest za drugi po chrzcie sakrament inicjacji chrześcijańskiej, który przekazuje wiernym "Znamienia daru Ducha Świętego" i umacnia ich wiarę, ściślej jednocząc z Jezusem Chrystusem.
Słowo "bierzmowanie" pochodzi od staropolskiego wyrazu "bierzmo", oznaczającego drewnianą belkę wzmacniającą konstrukcję dachu. W sensie duchowym sakrament ten umacnia duszę i postępowanie katolika, czyniąc go mocniejszym i wytrwalszym w działaniu, pokonywaniu słabości oraz głoszeniu wyznawanej wiary. Osoba bierzmowana otrzymuje dar Ducha Świętego, który umacnia wiarę i pozostawia w duszy niezniszczalne znamię, symbolizujące przynależność, wierność i posłuszeństwo Chrystusowi. Bierzmowanie czyni przystępującą do niego osobę doskonałym członkiem wspólnoty Kościoła.
Sakrament ten jest dopełnieniem łaski chrztu świętego. Choć nie jest do zbawienia koniecznie potrzebny jak chrzest, każdy chrześcijanin powinien go przyjąć, by umocnić wiarę. Jest to również sakrament dojrzałości chrześcijańskiej, ponieważ, w przeciwieństwie do chrztu, jego przyjęcie jest dobrowolną decyzją wierzącego, który zdaje sobie sprawę z przyjętej łaski i wynikających z niej obowiązków.
W Kościele rzymskokatolickim bierzmowanie jest udzielane kandydatom w wieku między 14. a 18. rokiem życia, po przyjęciu Pierwszej Komunii Świętej. W Cerkwi prawosławnej i Katolickich Kościołach wschodnich chryzmacja udzielana jest wkrótce po chrzcie, czyli niemowlętom.
Biblijne podstawy sakramentu bierzmowania sięgają czasów apostolskich. W Dziejach Apostolskich opisane są sytuacje, w których Apostołowie wkładali ręce na ochrzczonych, aby otrzymali oni Ducha Świętego. Gest wkładania rąk, będący symbolem przekazywania błogosławieństw, szczególnych uprawnień i mocy, był wykonywany także przez Jezusa. Już w III wieku do obrzędu wkładania rąk dodano znak krzyża kreślony na czole oraz namaszczenie świętym olejem.
W pierwotnym Kościele sakramenty chrztu, bierzmowania i pierwszej Komunii Świętej były udzielane podczas jednej akcji liturgicznej jako sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego. Z czasem, między IV a VI wiekiem, zostały one rozdzielone. W X wieku do bierzmowania dodano specjalne błogosławieństwo końcowe.
Sobór Watykański II polecił odnowić obrzędy bierzmowania, aby jasno uwydatnić jego ścisły związek z całym wtajemniczeniem chrześcijańskim. Odnowione obrzędy podkreślają, że przez bierzmowanie wierni zostają jeszcze ściślej związani z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i zobowiązani są do szerzenia i obrony wiary.
Przygotowanie do sakramentu bierzmowania powinno mieć na celu doprowadzenie chrześcijanina do głębszego zjednoczenia z Chrystusem i większej zażyłości z Duchem Świętym. Katecheza przed bierzmowaniem powinna obudzić zmysł przynależności do Kościoła Jezusa Chrystusa, zarówno powszechnego, jak i wspólnoty parafialnej.
Kandydat do bierzmowania powinien spełniać szereg warunków:
Często motywacją młodzieży do przystąpienia do bierzmowania jest późniejsza możliwość bycia chrzestnym lub świadkiem bierzmowania. Do zawarcia małżeństwa kościelnego sakrament ten jest usilnie zalecany, choć nie jest bezwzględnie konieczny.
Istotnym elementem przygotowań do przyjęcia bierzmowania jest wybór świadka. Zgodnie z wytycznymi, powinien nim być wierzący i praktykujący katolik, który sam przyjął sakrament bierzmowania i pierwszą Komunię Świętą. Nie może to być osoba żyjąca w związku niesakramentalnym lub cudzołożnym.
Kościół zaleca, aby świadkiem został jeden z rodziców chrzestnych, co ma ukazać ciągłość sakramentów chrztu i bierzmowania. Jednakże osoba przystępująca do bierzmowania ma wolny wybór. Zadaniem świadka jest umacnianie kandydata w wierze, troska o jego życie duchowe oraz duchowa współodpowiedzialność za niego.
Obecne obrzędy sakramentu bierzmowania zazwyczaj odbywają się w czasie Mszy Świętej, co podkreśla ścisły związek bierzmowania z całym wtajemniczeniem chrześcijańskim. Obrzędy te składają się z kilku kluczowych etapów:
Kandydat do bierzmowania zazwyczaj wybiera sobie nowe imię, które może być imieniem z chrztu lub nowym, symbolicznym imieniem.
Duch Święty, który zstępuje na nas w sakramencie bierzmowania, obdarza nas siedmioma darami:
Oprócz darów, działanie Ducha Świętego w bierzmowanym przynosi również owoce, które rozwijają się w postaci cnót. Dary i owoce Ducha Świętego stanowią fundament życia chrześcijańskiego.
Sakrament bierzmowania wyciska na duszy niezatarty charakter, co oznacza, że może być przyjęty tylko raz w życiu, podobnie jak chrzest i kapłaństwo. Jego skutki to:
Bierzmowany staje się rycerzem Chrystusa, obrońcą Kościoła Świętego i wiary katolickiej, zobowiązanym do mężnego wyznawania i bronienia wiary.
tags: #wszyscy #chodza #na #bierzmowanie
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.