Święta Wielkanocy, stanowiące centralny punkt roku liturgicznego, rozpoczynają się wieczorną mszą w Wielki Czwartek, znaną jako msza Wieczerzy Pańskiej. Wydarzenie to upamiętnia Ostatnią Wieczerzę, podczas której Chrystus ustanowił sakramenty kapłaństwa i Eucharystii. W trakcie tej liturgii, po uroczystym odśpiewaniu hymnu "Chwała na wysokości Bogu", organy i inne instrumenty muzyczne milkną aż do Wigilii Paschalnej, a dzwonki zastępowane są kołatkami. W niektórych przypadkach, po homilii, odbywa się obrzęd umywania nóg, zwany mandatum. Po zakończeniu obrzędów Komunii Świętej, Najświętszy Sakrament przenoszony jest do kaplicy przechowania, nazywanej zwyczajowo ciemnicą, gdzie wierni mogą go adorować do rozpoczęcia liturgii Męki Pańskiej w Wielki Piątek. Po zakończeniu liturgii ołtarze obnaża się z obrusów, a krzyże usuwa lub zasłania.
Wielki Piątek to dzień powagi, skupienia i postu, w którym szczególnie czci się drzewo krzyża. Katolicy zobowiązani są do postu ścisłego i wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych. Trwa adoracja Najświętszego Sakramentu w kaplicy przechowania. Tego dnia nie udziela się żadnych sakramentów poza pokutą i namaszczeniem chorych. Liturgia godzin jest odprawiana jak zwykle, z wyjątkiem nieszporów, których nie odmawiają uczestnicy liturgii Męki Pańskiej. Komunię świętą można rozdzielać wyłącznie podczas popołudniowej liturgii Męki Pańskiej, z wyjątkiem chorych, którym można ją zanieść o dowolnej porze dnia. Tradycyjnie odprawia się drogę krzyżową, a w polskiej tradycji także Gorzkie żale. Centrum tego dnia stanowi liturgia Męki Pańskiej, która powinna być sprawowana około godziny 15:00, chyba że względy duszpasterskie przemawiają za późniejszą porą. Obrzędy te obejmują prostrację kapłana, czytania i śpiewy z Pisma Świętego, w tym opis Męki Pańskiej, który może być wykonany z podziałem na role, modlitwę powszechną, adorację Krzyża oraz obrzędy komunii.
W Wielką Sobotę Kościół trwa na adoracji przy Grobie Pańskim, rozważając śmierć Chrystusa. Ołtarze pozostają obnażone, a z wyjątkiem liturgii godzin, sakramentu pokuty i namaszczenia chorych, nie sprawuje się żadnych innych liturgii. W Polsce i niektórych krajach sąsiednich tradycyjnie wierni przynoszą w koszach potrawy wielkanocne do poświęcenia lub zapraszają kapłana do domostwa w celu poświęcenia stołu z potrawami.
Z rozpoczęciem liturgii Wigilii Paschalnej następuje czas świętowania zmartwychwstania Chrystusa. Ta nocna liturgia, nazywana "matką wszystkich świętych wigilii", jest najważniejszą celebracją w roku liturgicznym. Wszystkie jej obrzędy odbywają się w nocy: nie wolno ich rozpocząć przed zapadnięciem zmierzchu, a należy je zakończyć przed świtem niedzieli. Wierni trzymają w rękach zapalone świece. Polską tradycją jest procesja rezurekcyjna z Najświętszym Sakramentem wokół kościoła, która może odbyć się bezpośrednio po Wigilii Paschalnej lub przed pierwszą mszą poranną. Okres Triduum Paschalnego kończy się nieszporami, które w niektórych miejscach przybierają formę tzw. Od tego dnia krzyż ozdobiony jest czerwoną stułą, a obok niego znajdują się paschał i figura Chrystusa zmartwychwstałego.
Zgodnie z obrzędami sprzed reformy liturgicznej Soboru Watykańskiego II, za Triduum Paschalne można uznać Wielki Czwartek, Wielki Piątek i Wielką Sobotę, dni te wyróżnione są specyficzną formą sprawowania mszy i oficjum. Tradycyjnie przez wszystkie trzy dni odmawia się tzw. W Wielki Czwartek odprawia się wyłącznie jedną mszę, niedopuszczalne są msze prywatne. Po odśpiewaniu hymnu "Chwała na wysokości Bogu" milkną organy i inne instrumenty. Po mszy, od 1955 roku w jej trakcie, po homilii, odbywa się obrzęd obmycia nóg, mandatum. Oficjum odmawia się jak w Wielki Czwartek. Po nonie odprawia się mszę darów uprzednio poświęconych (missa praesanctificatorum). Obrzędy obejmują prostrację kapłana, czytania, śpiewy z Pisma Świętego z opisem Męki Pańskiej, modlitwę powszechną, adorację Krzyża i obrzędy komunii. Oficjum odmawia się jak w Wielki Czwartek z wyjątkiem Nieszporów. Po nonie rozpoczynają się obrzędy Wielkiej Soboty, które przewidują poświęcenie nowego ognia, procesję z triangułem (świecznik trójramienny), od którego odpala się paschał, śpiew modlitwy poświęcenia paschału, dwanaście proroctw, poświęcenie wody do chrztu, a fakultatywnie chrzest katechumenów i litanię do świętych. Z rozpoczęciem następującej po tych obrzędach mszy zaczyna się czas świętowania zmartwychwstania Chrystusa.
Kościół Starokatolicki Mariawitów sprawuje Triduum Paschalne w języku polskim, podobnie do rytu rzymskokatolickiego sprzed Soboru Watykańskiego II. Na przykład, podczas wigilii paschalnej, odprawianej zazwyczaj rano, od rozpalonego przed kościołem ognia zapala się trianguł, symbol objawienia Trójcy Świętej, a dopiero potem przy bocznym ołtarzu od triangułu zapala się paschał. Grób Pański jest zawsze ubierany na głównym ołtarzu, a uwaga wiernych koncentruje się na adoracji Przenajświętszego Sakramentu.
Kościół Katolicki Mariawitów zniósł wszelkie dodatkowe obrzędy. W Wielki Czwartek uroczysta msza łączy się z całodniową i nocną adoracją Przenajświętszego Sakramentu. W Wielki Piątek, w odróżnieniu od innych kościołów, odprawia się uroczystą mszę o Krwi Przenajdroższej Zbawiciela. Po nabożeństwie wielkopiątkowym nie ma błogosławieństwa Przenajświętszym Sakramentem, a monstrancję po mszy nakrywa się welonem do rezurekcji. Zrezygnowano ze wszelkich ceremonii wielkosobotnich i poświęceń na rzecz uroczystej Mszy Świętej połączonej z adoracją Przenajświętszego Sakramentu. Podczas nabożeństwa czyta się Mękę Pańską według św. Marka, odmawia się Litanię o Najsłodszym Imieniu Jezus i Koronkę do Miłosierdzia Bożego. Nabożeństwo kończy się uroczystym trzykrotnym odśpiewaniem Alleluja i nieszporów.
tags: #swiecznik #swiateczny #czerwony
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.