Książeczka Ludwika Wiśniewskiego, przeznaczona dla dzieci w wieku przedszkolnym, zabiera małych czytelników w podróż przez pory roku, od upalnego lata po zimę z bałwanem śniegowym. Zbiór ten, ozdobiony barwnymi ilustracjami, poświęcony jest również ulubionym zwierzętom dzieci.

Lato przynosi ze sobą beztroskie zabawy i ciepłe dni. Wśród tekstów odnajdujemy fragmenty opisujące radość dzieci:
„Pić, pić!…” - „Co to? Co to? to zabawa!…”
Teksty sugerują kontakt z naturą, być może nad rzeką:
„A tu rzeczka!…” - „Odciąć, odciąć!…” - „Ho, ho!…”
Radość ze spotkań i przyjaźni podkreślają pozdrowienia:
„Witaj Grzesiu!” - „Witaj, Grzesiu!”
Jesień w ogródku budzi skojarzenia z pracami gospodarskimi i zmianami w przyrodzie.
„Przyszła Jesień do ogródka. Zauważyła zajączka jesień.”
Wiersze opisują zbieranie plonów:
„Przywołała Jagusię: - Marchew zbierz, rzepkę zbierz, do piwniczki wszystko znieś! Znosi Jagusia do piwniczki jarzynki, znosi i znosi. Jeden wór, drugi wór - do wieczora trwał ten zbiór.”
Jesienna aura wpływa również na zwierzęta:
„Wieczorem przybiegł do ogródka szary zajączek. Chodził między zagonkami powolutku, powolutku. - Marchwi brak, rzepki brak! Czemu tak? Czemu tak?”
Zima przynosi ze sobą śnieg i potrzebę ciepłego ubrania.
„Gdy na dworze mróz, ciepłą czapkę włóż, włóż wełniane rękawice i chodź ze mną na ulicę. Sanki z sobą weź. Śnieg bielutki spadł… Butki znaczą ślad. Siadaj ze mną na saneczki! Hop!”
Zimowa aura może być uciążliwa, co podkreśla dialog:
„Jakże zima ta marudzi odejść nie ma chęci! Jaś wypędzi ją z podwórka tylko weźmie pręcik. - Zmykaj zimo, zmykaj żwawo, mamy ciebie dosyć! Pamiętamy jak to nieraz szczypałaś nas w nosy. Teraz wszyscy już czekamy na miłą wiosenkę.”
Wiosna symbolizuje odrodzenie i nowe życie w przyrodzie.
„Deszczyk popadał, słonko przygrzało, patrzcie, o! patrzcie, co to się stało! Idzie wiosenka, podnosi rączki i do gałązek przyczepia pączki. Jest już ich dużo, jest ich tysiące, wiatr je kołysze, ogrzewa słońce.”
Wiosna przynosi również zmiany w zachowaniu zwierząt i ludzi:
„Wybiegł zając z lasu, szukał oziminy. Spotkał się ze sroczką: - Jakie masz nowiny? - Przyszedł dzisiaj marzec, przyszedł w chmurek tłumie. Chce pogodą rządzić, lecz rządzić nie umie. Pomaga mu zima i wiosenka młoda: rano deszcz ze śniegiem, w południe pogoda.”
Wiersze ukazują zwierzęta w różnych sytuacjach i rolach:
Zajączek pojawia się w różnych kontekstach - jako obiekt jesiennych obserwacji, poszukujący pożywienia, a także jako chory pacjent wymagający opieki:
„Chorował zajączek. Bolało go w boku. Nie mógł się poruszać ani zrobić kroku. Więc do swych przyjaciół wysłał listy krótkie: „Jestem bardzo chory, donoszę ze smutkiem - Zajączek”. Najpierw przyleciały dwie lekarki-sowy; - Nie martw się, zajączku, wkrótce będziesz zdrowy! A potem przybiegła wiewióreczka z zielem: - Zanim je naparzę, łóżko ci pościelę!”
Zajączek jest również symbolem radości i beztroski związanej z końcem roku szkolnego:
„Nadchodzą wakacje, Mija roczek szkolny! Będę sobie hasał Jak ten konik polny.”
Wiersze opisują kreatywne tworzenie zabawek:
„Wzięła Kachna troszkę waty i - - niedźwiadek jest kosmaty. Oczka ma z guziczków od starych trzewiczków. Wzięła Kachna piórek i włóczki troszkę - - oto mamy już kokoszkę. Gdacze od niechcenia, bo nie ma grzebienia. Nie żałuje Kachna pracy rączek - - bielusieńki jest zajączek. Brakuje mu uszu, więc jest w kapeluszu.”
Wiersz przedstawia zabawną scenkę z koziołkiem:
„Stanął koziołeczek przed babuli progiem. Zażądał kapusty i nastawił rogi. Na to babuleńka: - Co to za zwyczaj kozi!”
Koń pojawia się jako środek transportu w kontekście dziecięcej wyobraźni:
„Siadł synuś na stołek, Bacikiem podcina; - Koniku, koniku, zawieź mnie do młyna!”
Książeczka zawiera propozycje zabaw i inscenizacji, które pomagają dzieciom wcielić się w role bohaterów i lepiej zrozumieć treść wierszy.
Przygotowanie sali do inscenizacji:
„Na sali w różnych punktach stoją drzewa (dzieci w wysokich zielonych czapeczkach i w zielonych sukienkach). Między drzewami kręcą się duszki leśne w lekkich, powiewnych, kolorowych sukienkach).”
Dialogi postaci podczas inscenizacji:
DUSZKI: Ocknęły się ze snu drzewa… DRZEWA: (przeciągając się, chwiejąc ramionami) - Jak tam słonko? DUSZKI: - A przygrzewa. DRZEWA: A co z mrozem?
Wiersze pobudzają wyobraźnię dzieci, zachęcając do tworzenia własnych historii i zabaw.
„- Na co fajka? - Fe! Bez smaku!” - sugeruje rozmowę o tym, co jest dobre, a co złe.
„Krasnal się położył spać na muchomorze. Grzyby prędko rosną, gdy deszcz ciepły pada. - Jak z tej góry zejdę?” - to fragment opowieści pobudzającej wyobraźnię.
Wiersz nawiązuje do ważnych wydarzeń historycznych i symboli narodowych:
„Dzisiaj wielka jest rocznica Jedenasty listopada Tym, co zmarli za Ojczyznę, Hołd dziś cała Polska składa Im to bowiem zawdzięczamy wolność, mowę polską w szkole To, że tylko z ksiąg historii Poznajemy dziś niewolę.”
tags: #ludwika #wiszniewskiego #mija #roczek

Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.