Mieszkańcy Białegostoku, żołnierze oraz pracownicy Instytutu Pamięci Narodowej (IPN) oddali hołd błogosławionemu księdzu Michałowi Sopoćce w 50. rocznicę jego śmierci. Grób duchownego, który jest również patronem Białegostoku, został uhonorowany przez IPN jako grób weterana walk o wolność i niepodległość Polski. Uroczystości te zbiegły się z religijnymi obchodami organizowanymi przez Kościół, które trwały do niedzieli.
Ksiądz Michał Sopoćko (1888-1975) był wybitnym orędownikiem i głosicielem kultu Miłosierdzia Bożego. W latach 1933-1936 w Wilnie pełnił funkcję spowiednika i powiernika duchowego świętej siostry Faustyny Kowalskiej. Od 1947 roku aż do śmierci w 1975 roku mieszkał i pracował w Białymstoku, gdzie pełnił posługę kapłańską.
Uroczystość jego beatyfikacji odbyła się 28 września 2008 roku. W lutym 2016 roku, na mocy decyzji białostockich radnych i za zgodą Stolicy Apostolskiej, ksiądz Michał Sopoćko został ogłoszony patronem Białegostoku.
Grób księdza Sopoćki znajduje się w białostockim sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Okolicznościowej mszy świętej, związanej z uroczystością IPN i 50. rocznicą śmierci duchownego, przewodniczył metropolita białostocki, arcybiskup Józef Guzdek.
Podczas homilii hierarcha modlił się o miłosierdzie Boże dla wszystkich poległych i zmarłych obrońców ojczyzny, w tym również duchownych, a także prosił o modlitwę o pokój i w intencji żołnierzy oraz innych służb.
Uroczystość oznaczenia grobu księdza Sopoćki przez Instytut Pamięci Narodowej ma szczególne znaczenie. IPN podkreśla, że ksiądz Sopoćko niósł posługę duszpasterską żołnierzom podczas wojny polsko-bolszewickiej, pracując między innymi w szpitalu polowym. Po wojnie, do 1932 roku, służył w garnizonach w Warszawie i Wilnie. W czasie II wojny światowej aktywnie pomagał ludności żydowskiej na Wileńszczyźnie.
IPN uzasadnił swoją decyzję, wskazując, że życie błogosławionego księdza Michała Sopoćki stanowi wzór służby Bogu, ojczyźnie i bliźniemu, łącząc w sobie posługę kapelana wojskowego, duszpasterską i naukową. Oznaczenie grobu i wpisanie go na listę Instytutu oznacza objęcie tego miejsca państwową opieką i ochroną.
W podobny sposób, w sobotę, oznaczono również grób malarza Eugeniusza Kazimirowskiego (1873-1939) na cmentarzu farnym w Białymstoku. Grób ten został odnowiony z inicjatywy IPN.
Eugeniusz Kazimirowski jest autorem pierwszego obrazu Jezu ufam Tobie, namalowanego w Wilnie w 1934 roku na podstawie objawień świętej siostry Faustyny Kowalskiej. Obraz ten został publicznie zaprezentowany po raz pierwszy 26 kwietnia 1935 roku, co oznacza, że w tym roku przypada 90. rocznica tego wydarzenia.
Kazimirowski był również aktywnym uczestnikiem wydarzeń patriotycznych: członkiem polskiej drużyny strzeleckiej w Czortkowie oraz Polskiej Organizacji Wojskowej, a także ochotnikiem w wojnie polsko-bolszewickiej w latach 1919-1921.
Obie sobotnie uroczystości, wpisujące się w obchody 50. rocznicy śmierci księdza Sopoćki, odbyły się w asyście honorowej żołnierzy 18. Białostockiego Pułku Rozpoznawczego.
Dyrektor białostockiego oddziału IPN, Marek Jedynak, powiedział PAP, że groby Eugeniusza Kazimirowskiego i błogosławionego księdza Michała Sopoćki zostały wyróżnione zaszczytnym tytułem weterana walk o wolność i niepodległość Polski ze względu na podobne historie wojenne obu postaci, które po latach spoczęły w Białymstoku. Dodał, że Instytut stale poszukuje kolejnych takich miejsc i przyjmuje wnioski od osób prywatnych, podkreślając, że chodzi nie tylko o znane postaci, ale również o szeregowych żołnierzy spełniających ustawowe warunki.
W sobotę i niedzielę Archidiecezja Białostocka organizuje również rocznicowe obchody związane z Apostolstwem Dobrej Śmierci. Zaplanowano między innymi promocję książki autorstwa biskupa pomocniczego archidiecezji, Henryka Ciereszki, pt. "Błogosławiony Michał Sopoćko - apostoł Miłosierdzia Bożego".
Apostolstwo Dobrej Śmierci, znane również jako Stowarzyszenie Matki Bożej Patronki Dobrej Śmierci, zostało oficjalnie zatwierdzone 22 lipca 1908 roku we Francji przez papieża Piusa X, a w Polsce uzyskało aprobatę 30 maja 1987 roku dzięki decyzji ks. kardynała Józefa Glempa, ówczesnego Prymasa Polski.
Jest to wspólnota modlitewna, której celem jest przypominanie o potrzebie gotowości na spotkanie z Bogiem w chwili śmierci. Członkowie stowarzyszenia przez modlitwę i ofiarę proszą dla wierzących o wytrwanie w łasce uświęcającej, dla zagubionych i obojętnych - o dar nawrócenia, a dla wszystkich - o łaskę dobrej i świętej śmierci.
Przystąpienie do Apostolstwa Dobrej Śmierci jest proste - wystarczy zgoda na wpis do Księgi Stowarzyszenia i zawierzenie ostatniej chwili życia opiece Matki Bożej Bolesnej. Na pamiątkę otrzymuje się świadectwo członkostwa. Wspólnota nie nakłada żadnych obowiązków ani opłat, zachęca jednak do codziennego rachunku sumienia, uczestnictwa w dniach skupienia i rekolekcjach.
Członkowie i zelatorzy Apostolstwa cieszą się duchowymi przywilejami - mają udział w owocach wspólnych modlitw, a każdego dnia w ich intencji sprawowane są Msze Święte. Korzenie Apostolstwa sięgają kultu Matki Bożej Bolesnej, którego źródłem są słowa proroka Symeona: „A Twoją duszę miecz przeniknie” (Łk 2,35). Szczytem Jej boleści była obecność przy krzyżu Chrystusa (J 19, 25-27).
Obecnie Apostolstwo Dobrej Śmierci liczy ponad 400 tysięcy członków i około 1100 zelatorów. Stowarzyszenie ma swoje oddziały w wielu miastach Polski, a nowe wspólnoty powstają w Europie i Ameryce.
Msza Święta i spotkania modlitewno-formacyjne odbywają się w ostatnią niedzielę miesiąca o określonej godzinie w Parafii pw. [nazwa parafii, jeśli znana]. Jest to czas wdzięczności za lata modlitwy, formacji i apostolskiego zaangażowania członków ADŚ.
Ojciec Święty Franciszek ogłosił Rok Jubileuszowy 2025 bullą "Spes non confundit". Rozpocznie się on otwarciem Drzwi Świętych w Bazylice św. Piotra w Rzymie 24 grudnia 2024 roku. Inauguracja Roku Jubileuszowego 2025 w Archidiecezji Białostockiej nastąpi w Niedzielę Świętej Rodziny, 29 grudnia 2024 roku, w Archikatedrze Białostockiej podczas uroczystej Mszy świętej.
Rok Jubileuszowy potrwa do 28 grudnia 2025 roku. Wierni, którzy spełnią określone warunki (stan łaski uświęcającej, sakrament pokuty i pojednania, przyjęcie Komunii Świętej, modlitwa w intencjach Papieża, pielgrzymka do miejsca jubileuszowego), będą mogli uzyskać odpust zupełny.
Warunki uzyskania odpustu jubileuszowego obejmują również pielgrzymki do wyznaczonych sanktuariów i kościołów jubileuszowych w Rzymie i na całym świecie, a także dzieła miłosierdzia i pokuty. Wierni, którzy z ważnych powodów nie będą mogli uczestniczyć w uroczystościach, będą mogli uzyskać odpust na tych samych warunkach, modląc się w domu.
Szczególny nacisk położony jest na sakrament pokuty i pojednania, a Penitencjaria Apostolska zachęca kapłanów do zapewnienia wiernym szerokiej możliwości skorzystania z tego sakramentu.
W niedzielę, w Białymstoku, upamiętniono również 37. rocznicę śmierci księdza Stanisława Suchowolca (1958-1989). Uroczystości odbyły się w parafii pw. Niepokalanego Serca Maryi w białostockich Dojlidach, gdzie znajduje się jego grób.
Ksiądz Stanisław Suchowolec, przyjaciel błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszki, w pierwszych latach kapłaństwa pracował w rodzinnej parafii ks. Popiełuszki w Suchowoli, a następnie został przeniesiony do parafii w Dojlidach, gdzie kontynuował odprawianie Mszy świętych za ojczyznę. Zginął w wieku 31 lat w niewyjaśnionych okolicznościach podczas pożaru plebanii.
Podczas uroczystości podkreślano, że ksiądz Suchowolec był "skrytobójczo zamordowanym, zamęczonym, kapłanem, społecznikiem, obrońcą ludzi pracy" oraz "naturalnym kontynuatorem działalności ks. Jerzego Popiełuszki" w regionie, który "rozbudził jego kult i zadbał o to, by pamięć o księdzu Popiełuszce nie zanikła".
Pierwsze śledztwo w sprawie śmierci ks. Suchowolca zakończyło się umorzeniem w 1989 roku, ustalając przyczynę pożaru jako zepsuty grzejnik elektryczny. Postępowanie wznowiono w 1991 roku, a nowa opinia biegłych oceniła pożar jako "zbrodnicze podpalenie" i zabójstwo. Mimo poszukiwań nowych dowodów przez pion śledczy IPN, ustalenia okoliczności śmierci ks. Stanisława Suchowolca nie zmieniły się.
tags: #jubileusz #apostolstwa #dobrej #smierci #w #bialymstoku
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.