Przedstawienie jasełkowe to nieodłączny element polskiej tradycji bożonarodzeniowej, łączący pokolenia w radosnym przeżywaniu świąt. Jasełka na wesoło, stworzone z myślą o najmłodszych, pozwalają na kreatywne i pełne humoru podejście do biblijnej historii narodzin Jezusa, integrując przy tym rodziców, dzieci i opiekunów.
Spotkanie wigilijne z jasełkami ma na celu:
Spotkanie rozpoczyna się od uroczystego powitania przybyłych rodziców, tworząc ciepłą i otwartą atmosferę.
Noc już czarna, noc ponura, straszny nawet cień na murach. Noc ta trwa już lat tysiące, chociaż świeci księżyc, słońce. Lecz nadzieja jest też dana, przyjdzie Mesjasz woli Pana, Bożą nocą ludzkość zbawi. Ale kiedyż On się zjawi?
Wprowadzenie radosnego nastroju poprzez taniec i muzykę.
Anioł 1: Raduj się o ludzkie plemię, przyszedł Jezus już na ziemię. W dziecka zjawił się osobie, w nędznej szopce On - Bóg - człowiek.
Anioł 2: Więc czym prędzej pospieszajcie, chwałę swemu Bogu dajcie. Złóżcie pokłon tej dziecinie, a nagroda Was nie minie...
Anioł 3: Hej pasterze, hej wstawajcie! Do Betlejem pospieszajcie!
Anioł 4: Idźcie pokłon Panu złożyć, zszedł na ziemię już Syn Boży!
Anioł 4: Chyba chorzy oni może? Lub nie żywi?! Nie! Mój Boże! - chrapią. To Bóg dla nich leży w żłobie, a oni tu chrapią sobie. Lecz ja zaraz ich rozbudzę! Wstawajcie Pasterze!!!
Pasterz 1: Co jest! Wróg, szpieg, zwierzę?
Pasterz 2: Nawet wyspać się nie dadzą!
Anioł 4: Ale dobrze wam poradzą!
Pasterz 1: Toż to jakieś zjawy przecie! Boże drogi, czego chcecie?
Anioł 4: Wysłał do Was nas Bóg z nieba, bo nowinę wiedzieć trzeba. Niedaleko w Betlejem Mesjasz Panu przyszedł na ziemię!
Pasterz 2: Mesjasz przyszedł do ludzkości! Chwała Bogu w wysokości! Wieki całeśmy czekali, wciąż tęsknili, wyglądali.
Pasterz 1: O radosna to nowina! Gdzie znajdziemy Boga syna?
Pasterz 2: W jakim zamku, czy pałacu Bóg na ziemię zstąpić raczył?
Anioł 4: O nie! Mili pastuszkowie, Pan w ubogim leży żłobie. Bo do wszystkich przyszedł ludzi, nie do królów, lecz by służyć.
Anioł 3: W stajeneczce w Betlejem, Bóg w żłobeczku cicho drzemie. Z Panny jest zrodzone dziecię, idźcie witać tam Go przecie!
Anioł 2: Kto co ma tu najlepszego, niechaj weźmie, a do tego swoje serce Bogu złoży. To najważniejszy jest dar Boga!
Pasterze razem: Już idziemy, już spieszymy, do Betlejem pospieszymy.
Wesoła pastorałka wprowadzająca atmosferę świąteczną.
Tymczasem w Betlejem świat zmienił się w ciszę. Już Maryja dzieciątko do snu kołysze. Józef obok czuwa z radosnym uśmiechem, zwierzątka Jezuska grzeją swym oddechem.
Maryja: Czemu mi mój skarbie, zasnąć ciągle nie chcesz? Czemu w dal spoglądasz, kogo ci potrzeba? Zaśnijże mi, zaśnij moje słonko z nieba...
Wykonanie kolędy przez Wiktorię G., podkreślające czułość i miłość matczyną.
Anioł 1: Rzecz to niesłychana! Ale myślę Maryjo, że to są królowie! Bo po co korony mieliby na głowie?
Zwrotka 1: Pójdźmy wszyscy do stajenki, do Jezusa i Panienki. Powitajmy Maleńkiego i Maryję Matkę Jego.
Zwrotka 2: Witaj, Jezu ukochany, od Patriarchów czekany. Od Proroków ogłoszony, od narodów upragniony.
Król 1: W moim kraju, hen daleko, słyszałem o Tobie. Witam Ciebie, Królu Dziecię, położone w żłobie. Gwiazda jasna mnie do Ciebie prosto prowadziła, złoto w darze Ci przyniosłem, dziecineczko miła.
Król 2: Ja przyniosłem Ci kadzidło wonne i pachnące, by Cię uczcić, Boże Dziecię, na sianku leżące.
Król 3: A ode mnie wonna mirra dla Ciebie zebrana, boś z wielkiego nieba zstąpił, aby cierpieć za nas.
Maryja: Niech Wam Bóg zapłaci, goście nasi mili, żeście dziś Jezusa tak pięknie uczcili.
Józef: Po tych Waszych darach i po Waszym trudzie, widzę, że z Was będą pożyteczni ludzie. Niech Was błogosławi Bóg przez życie całe. Pośnijcie Rodzicom i na Bogu chwałę.
Tymczasem, niedaleko, w pałacu Heroda, taka da się słyszeć rozmowa złowroga.
Wykorzystanie popularnej, choć mrocznej melodii do podkreślenia złowrogiego charakteru postaci Heroda i Diabła.
Herod: Ciężki żywot jest Heroda, wszędzie zdrajcy, służba droga, każdy pragnie abdykacji, wciąż chcą tej tam - demokracji!!
Diabeł: Brawo mój Herodzie... Silne rządy są dziś w modzie!
Herod: Boże!! Diabeł!!
Diabeł: Po co wzywasz tu imienia niebiańskiego? Jestem twoim przyjacielem, dogadamy się kolego..
Herod: O czym będziemy rozmawiali? Idź precz!! Niech Cię piekło spali!!
Diabeł: Nie chcesz ze mną mówić? Niech władzę biorą młodzi!!!
Herod: Nie czekaj... to był żart, mój panie czarcie.. Siadaj proszę..
Diabeł: Powiem więc bez lania wody..! Jest na świecie już król młody...
Herod (śmieje się): W mym królestwie nowa władza? Panie Szatan, pan przesadza!!! Mam w tym miasteczku agentów, wciąż przynoszą mi nowiny, nie ma groźnej tam dzieciny.
Diabeł: Przestań ty mnie denerwować!!! Z kim ja muszę tu pracować!!!
Herod: Więc naprawdę jest król nowy? Zamach stanu, brać pieniądze i uciekać...
Diabeł: Siadaj!!! Spokój!!! Słuchaj, król to dopiero dziecię. Możesz zaraz je tu zgładzić...!
Herod: Słusznie mówisz.. Zabić jedno, czy tysiące? Każe zabić wszystkie....
Diabeł: Dobrze mówisz mój królu! Sprawisz ludziom wiele bólu. Tak - pomysły - Was tyranów, gorsze są niż nas - szatanów. A więc zrób tak, spraw się dzielnie! A zarobisz na patelnię...
Herod: Do mnie mój Hetmanie!!
Hetman: Jaki rozkaz, jaśnie Panie!!!
Herod: Bierz żołnierzy, niech się staną, do Betlejem rusz Hetmanie! I tam wszystkie bez różnicy, zabij dzieci w okolicy.
Hetman: Co mam zrobić??? Żart to jakiś??
Herod: Hetmanie, jasno chyba rozkaz dany, ma być rozkaz wykonany.
Utwór wprowadzający refleksję nad moralnym dylematem Hetmana.
U Heroda on już służył lat dwadzieścia może dłużej. W ilu bitwach zwyciężył, ile razy ranny był? Życie gotów oddać był. Na a teraz tu zdradziecko, jadę zabić małe dziecko. Co on zrobić ma, dobry Boże? Po co on takich chwil dożył? Nigdy on się nie odważy.....
Hetman: Hej pasterze zejść mi z drogi!
Pasterz: O pan Hetman? Co też Pana tu sprowadza?
Hetman: Rozkaz mi wydała władza! Zejść mi z drogi nie słyszycie! Jak nie spłacicie życiem, zabić nawet jam gotowy.
Anioł: Ja wiem! Rozkaz ten brzmi tak zdradziecko, on tu przyszedł zabić dziecko.
Maryja: Nie stójcie! On nie chce krzywdy dziecka! Obca jest mu myśl zdradziecka. Znam ja jego serce lepiej, matką Boga jestem przecież.
Hetman: Nie wiem czy mi uwierzycie, lecz przysięgam na me życie, obym się ja nie mógł zbawić, jeśli chciałem go tu zabić. Przyjść musiałem, ale dziecię chciałem prowadzić gdzieś i schować, przed Herodem uratować.
Józef: Jeśli tak, zostań z nami, bądź nam bratem ukochanym.
Anioł: Zacznij Jezusowi służyć, zostań z nami jak najdłużej. Wierną służbą zbawisz siebie, zmażesz grzechy, będziesz w niebie.
Hetman: Więc od dziś chcę służyć jemu!!!
Tak więc Jezus ocalon, a nazajutrz w obie strony do Egiptu się udali. Wszyscy zdrowi, wszyscy cali. Egipt gościć będzie Boga, ale szybko minie trwoga i powrócą dni wesela, wróci Pan do Izraela.
Dynamiczny utwór gospel z tańcem, symbolizujący radość i triumf.
Wspólne wykonanie piosenki z rodzicami, podkreślające rodzinny charakter świąt.
Anioł 3: Wracamy właśnie od Pana Boga.
Anioł 2: Świetnie, najwyższy czas.
Archanioł Gabriel: Tak. To para narzeczonych: Józef i Maryja. Bardzo się kochają.
Anioł 2: Niezupełnie. Ród Dawida został bardzo doświadczony i rozproszony. Z racji swojego pochodzenia nie mają żadnych materialnych przywilejów. Żyją raczej skromnie. Józef jest zwykłym cieślą, a Maryja służy w świątyni. Zgodnie z żydowską tradycją Józef przygotowuje dom w Nazarecie.
Anioł 2: Ja to się martwię o reakcję Józefa.
Anioł 3: No dobrze.
Anioł 2: Właśnie. Scena Zwiastowania. «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida.
Archanioł Gabriel: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną.
Józef: Dawno się nie widzieliśmy.
Maryja: Oj tak Józefie.
Józef: Budowa naszego domu idzie bardzo szybko. Ale cóż to… Maryjo… Ty przecież jesteś w stanie błogosławionym.
Józef: Nic mi nie musisz tłumaczyć.
Archanioł Gabriel: «Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło.
Aniołowie zastanawiają się, jak wyprowadzić Maryję i Józefa z Nazaretu, aby Jezus narodził się w Betlejem.
Anioł 3: Witaj Gabryelu. Świetnie sobie poradziłeś.
Archanioł Gabriel: O Maryję byłem spokojny, ale Józef miał wiele wątpliwości. Okazał się być jednak bardzo odpowiedzialnym człowiekiem.
Anioł 2: No dobrze, to najtrudniejsze za nami. Teraz musimy ich jakoś wysłać do Betlejem.
Anioł 3: Mam pomysł. Natchniemy Kwiryniusza, żeby zaktualizował listę swoich podatników. Żydzi robią to poprzez odpowiednie wpisy w księgach rodowych. Maryja z Józefem pochodzą z rodu Dawida, których bierze swój początek właśnie w Betlejem.
Anioł 2: No tak, ale Maryja jest już w zaawansowanej ciąży. W Betlejem zrobi się bardzo tłoczno.
Archanioł Gabriel: Przekażemy wiadomość o nich pasterzom, którzy w tamtych okolicach wypasają swoje stada.
Anioł 3: No to świetnie. Brakuje miejsca w gospodzie.
Anioł informuje pasterzy o narodzinach. Pasterze udają się do Betlejem, gdzie znajdują Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie.
Józef: Wejdź tu Maryjo. Zdaję się, że tu nikogo nie ma.
Maryja: Józefie, nie martw się. Jest ciepło i sucho.
Józef: Przypilnuję ognia, żeby nie zgasł.
Archanioł Gabriel: «Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan.
Józef: Dziękujemy za te wszystkie rzeczy.
Aniołowie zastanawiają się, jak zanieść wiadomość o narodzinach Jezusa poza granice Palestyny. Wpadają na pomysł Mędrców ze Wschodu. Wiedzą też, że Herod przestraszy się informacji o nowo narodzonym królu żydowskim i będzie starał się pozbyć konkurencji.
Anioł 2: O tak. Wszystko idzie jak z płatka. Dziecię przyszło na świat, jest otoczone miłością Maryi i Józefa. Pomagają im pasterze i inni ludzie.
Archanioł Gabriel: Wyślemy też wiadomość o narodzinach na Wschód.
Archanioł Gabriel: Posłużymy się uczonymi, którzy tam mieszkają.
Anioł 3: Tylko czy oni trafią do Betlejem? Raczej pójdą do Jerozolimy.
Anioł 2: A właśnie. Trzeba uważać na Heroda. Zapewne nie spodoba mu się, że poza jego rodziną urodził się nowy król.
Archanioł Gabriel: Trzeba o tym pamiętać.
Anioł ukazuje się Józefowi i nakazuje ucieczkę do Egiptu.
Mędrzec 1: Gwiazda się zatrzymała.
Mędrzec 3: Na to wygląda.
Mędrzec 2: Wiadomość o narodzinach odczytaliśmy z pojawienia się nowej gwiazdy.
Mędrzec 2: Przynosimy Ci dary: złoto, kadzidło i mirrę.
Mędrzec 3: Tutaj jest złoto należne królowi; oto kadzidło, jakie należy się Bogu; a tu, o Matko, tutaj jest mirra. Twój Syn bowiem jest Bogiem, ale również człowiekiem.
„Historia Cudownej Nocy” to autorski scenariusz jasełek tradycyjnych, opracowany z myślą o uczniach szkoły podstawowej. Scenariusz ten został przygotowany z myślą o 20 rolach mówionych, jednak tekst z łatwością można przystosować do mniejszej lub większej liczby aktorów. Przedstawienie można zorganizować na niewielkiej przestrzeni, dzieląc scenę na dwie części: jedną nawiązującą do współczesności i przygotowań do Wigilii, drugą do czasów narodzenia Chrystusa.
Do realizacji jasełek należy przygotować:
Scenariusz składa się z krótkich wierszyków oraz kwestii pisanych prozą. Sceny związane z domowymi przygotowaniami do wieczerzy wigilijnej mają na celu przybliżenie odbiorcom późniejszej akcji i pokazanie wspaniałej relacji matki z córką. W każdym domu rodzice powinni przekazywać swoim dzieciom historię Bożego Narodzenia.
W scenariuszu przewidziano pięć autorskich kolęd i pastorałek, które doskonale oddają charakter rozgrywającej się akcji. Dostępne są kompletne materiały do organizacji jasełek, w tym czytelnie opracowane teksty oraz nagrania i podkłady muzyczne mp3 do wszystkich pastorałek.
*Scena podzielona jest w taki sposób, aby 2/3 jej powierzchni nawiązywało do szopki i stajenki, a 1/3 przywoływała skojarzenia z rodzinnym domem podczas przygotowań do Wigilii (ubrana choinka, stół).
*Na scenę wchodzą Mama i Córka. Śpiewają piosenkę, udając w tym czasie, że trwają przygotowania do Wigilii.
Mama i Córka: Nastał grudzień, piękny czas, trochę mrozem straszy nas. Nic humorów nie zepsuje, zapach świąt już każdy czuje. Dużo przygotowań jest, mama w kuchni, babcia też. Łańcuch, bombki zawieszone, drzewko pięknie przystrojone.
Ref. Mama i Córka: Mały Jezus rodzi się, gwiazdy blask rozprasza mrok. Mały Jezus zszedł na świat, razem powitajmy Go!
Mama i Córka: Biały obrus, sianka garść i opłatek, świecy blask. Wokół stołu zgromadzeni, wszyscy jakoś tak wzruszeni…
Ref. Mama i Córka: Mały Jezus rodzi się, gwiazdy blask rozprasza mrok. Mały Jezus zszedł na świat, razem powitajmy Go!
*Pod koniec trwania piosenki dziewczynka siada na krześle i udaje, że czegoś wypatruje z oddali.
Mama: - Kochana! Co ty tak długo tam robisz? Chodź szybko i pomóż mi rozłożyć obrus. Niedługo zacznie się Wigilia, a tu tyle jeszcze do zrobienia, że nie wiem w co ręce włożyć!
Córka: - Przecież wiesz, że to zadanie należy do ciebie. Nikt ci tego nie zabierze. Zaraz pójdziesz jej dalej wypatrywać, tylko najpierw musimy skończyć wszystkie przygotowania. Ale… Czy coś się stało?
Mama: - Nie, nic się nie stało. Po prostu tak się zastanawiam… No bo Pan Jezus narodził się w drewnianej stajence, prawda? Dlaczego nie miał łóżka, kołdry i wygodnej poduszki, tak jak wszystkie dzieci, tylko był przykryty garstką sianka? Nie było mu zimno?
Mama: - Jakie ty masz dobre serduszko. Rozmyślasz nad takimi sprawami… Cieszę się, że Boże Narodzenie to dla Ciebie nie tylko prezenty, które już zresztą czekają pod choinką! Posłuchaj… Rodzice Jezusa - Maryja i Józef - na pewno chcieli dla swojego dziecka jak najlepiej. Musieli wyruszyć w długą podróż, bo tak nakazywało im prawo. W tych czasach nie było telefonów komórkowych, ani Internetu, więc nie mogli zrobić sobie wcześniej rezerwacji w hotelu, tak jak my to robimy zanim pojedziemy na wakacje. Dlatego kiedy nadeszła noc i musieli się gdzieś zatrzymać - okazało się, że nigdzie nie ma już miejsc. Nie było wyjścia. Maryja i Józef mogli przenocować jedynie w stajni dla zwierząt. Może opowiem Ci dokładniej, jak to było z Bożym Narodzeniem ponad dwa tysiące lat temu?
Córka: - Tak mamo!
*Mama i Córka siadają na krzesłach z boku sceny i będą tam do końca trwania jasełek.
*Maryja z Józefem schodzą ze sceny. Na scenie ponownie pojawiają się Maryja i Józef, tym razem Maryja trzyma już dziecko na rękach. Maryja kładzie dziecko do żłóbka.
Józef: - Spójrz Maryjo! Jakaś łuna tam w oddali. Słychać głosy, jakże słodkie, przenikliwe. Układają się w piękną, a zarazem radosną melodię.
Ref. Anioły: Hej hola hola, śpiewają anieli! Hej hola hola, niebo się weseli!
Maryja: - Co ty mówisz?
*Piosenkę Anioły wykonują w stronę publiczności.
Józef: - Spójrz Maryjo! Tam w oddali jakieś światła pobłyskują! Słychać gwizdy, stuki, krzyki… To pasterze się zbliżają!
*Anioły nie schodzą ze sceny, tylko ustawiają się obok szopki. Wraz z pierwszymi nutami piosenki na scenę wchodzi grupa dziewięciu Pasterzy.
Maryja: - Pastuszkowie!
Józef: - Zobacz Maryjo, znów ktoś zbliża się do naszego schronienia! Czy ja dobrze widzę?
*Pasterze nie schodzą ze sceny tylko ustawiają się obok Aniołów. Wraz z pierwszymi dźwiękami piosenki wchodzą trzej Królowie.
Córka: - Mamusiu, jaka piękna ta historia, którą mi opowiedziałaś.
Mama: - Posłuchaj, Maryja to niezwykła kobieta, z której na co dzień biorę przykład. Jest czuła, dobra, spokojna, łagodna i kochająca.
*Dziewczynka podchodzi do żłobka i śpiewa kolędę.
*Już wszyscy ustawieni w półkolu wokół szopki.
*Prowadzący wchodzi na scenę i przedstawia wykonawców. Następuje wspólne kolędowanie, do którego włącza się cała publiczność.
W plikach do pobrania dostępne są ciekawe scenariusze Jasełek dla dzieci i młodzieży autorstwa Beaty Żabki.
Jasełka są nie tylko przedstawieniem religijnym, ale także okazją do wspólnego przeżywania radości, budowania więzi i kultywowania pięknych tradycji. Połączenie klasycznej historii z elementami humoru i nowoczesnymi aranżacjami sprawia, że każde przedstawienie staje się niezapomnianym wydarzeniem.
tags: #jaselka #na #wesolo #nowoczesne
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.