Adwent, rozpoczynający nowy rok liturgiczny, stanowi wyjątkowy okres dla chrześcijan, symbolizujący radosne oczekiwanie na przyjście Pana. Słowo "adwent" pochodzi z języka łacińskiego "adventus", oznaczającego przyjście, które dla starożytnych Rzymian wiązało się z oficjalnym przyjazdem cezara. Dla chrześcijan jest to czas radosnego przygotowania na przyjście Jezusa, co podkreśla jego charakter nie tyle pokutny, co pobożnego i radosnego oczekiwania.
Teologicznie, adwent wyraża oczekiwanie Kościoła na podwójne przyjście Chrystusa: pierwsze, historyczne przyjście jako Dzieciątka w Betlejem, oraz drugie, ostateczne przyjście na końcu czasów (Paruzja). W pierwszym okresie adwentu, akcent kładziony jest na Paruzję, a czytania mszalne koncentrują się na nawoływaniach proroków do nawrócenia, podkreślając zbliżający się kres czasu i ostateczne nadejście Królestwa Bożego. Jednocześnie Kościół przypomina o nadziei związanej z tym powrotem.
Adwent obfituje w tradycje i symbole, które pomagają wiernym w duchowym przygotowaniu do świąt. Jednym z najbardziej charakterystycznych zwyczajów, szczególnie w Polsce, są Roraty. Są to Msze święte ku czci Najświętszej Maryi Panny, odprawiane zazwyczaj wczesnym rankiem. Tradycyjnie dzieci biorą w nich udział, niosąc lampiony i świece, co symbolizuje czuwanie i nadzieję. Często podczas Rorat dzieci podejmują dobre postanowienia adwentowe.
Szczególnym symbolem adwentu jest roratka - świeca ozdobiona mirtem, która symbolizuje Maryję jako jutrzenkę zapowiadającą przyjście Chrystusa, pełnego światła. Innym ważnym elementem jest wieniec adwentowy, zazwyczaj z czterema świecami, symbolizującymi cztery niedziele adwentu. Zapalanie kolejnych świec w miarę upływu tygodni podkreśla postępujące oczekiwanie.
Kształt wieńca, będący kołem, symbolizuje nieskończoność i wieczność Boga. Zielone gałązki oznaczają życie i wspólnotę, a cztery świece - zbliżanie się do Prawdziwej Światłości, czyli Jezusa. Całość symbolizuje nadzieję na zwycięstwo życia nad ciemnością i znak wspólnoty chrześcijańskiej czuwającej w modlitwie.
Liturgiczne szaty kapłanów w adwencie mają zazwyczaj kolor fioletowy. Jest to barwa symbolizująca walkę ducha z ciałem, a także zjednoczenie tego, co boskie i ludzkie, dokonane przez Wcielenie Chrystusa. Wyjątkiem jest trzecia niedziela adwentu, znana jako Niedziela "Gaudete" (radujcie się), kiedy to dopuszczalne jest użycie szat w kolorze różowym, co podkreśla zbliżającą się radość.
Często pojawia się pytanie, czy w adwencie obowiązuje post i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych. Odpowiedź na to pytanie znajduje się w przykazaniach kościelnych, które mówią o "zachowywaniu nakazanych postów i wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywania się od udziału w zabawach".
W tradycji katolickiej, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych obowiązuje w każdy piątek roku, o ile nie przypada w tym dniu uroczystość. W adwencie taka możliwość istnieje 8 grudnia, w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Jeśli ta uroczystość przypadnie w piątek, post od mięsa tego dnia nie obowiązuje.
Post ilościowy, polegający na ograniczeniu ilości spożywanego pokarmu (jeden posiłek do syta i dwa mniejsze), teoretycznie obowiązuje w środę popielcową i Wielki Piątek. W praktyce kościelnej w Polsce, adwent nie jest już okresem ścisłego postu w tradycyjnym rozumieniu. Kościół katolicki w Polsce nie nakłada na wiernych obowiązku powstrzymywania się od spożywania mięsa czy innych pokarmów w tym okresie. Polskie podejście do adwentu znacząco różni się od praktyk w krajach wschodnich, gdzie adwent jest okresem ścisłego postu.
Kościół podkreśla jednak wartość wyciszenia się w adwencie, ponieważ sprzyja ono przeżywaniu przygotowania do świąt w skupieniu i z uwagą. Choć nie ma formalnego obowiązku postu, zaleca się podejmowanie duchowych ćwiczeń, takich jak modlitwa, refleksja i dobre uczynki.
Obowiązek wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych dotyczy osób, które ukończyły 14. rok życia. Post ilościowy, czyli jedzenie jednego posiłku do syta, obowiązuje osoby między 18. a 60. rokiem życia w określone dni. Obowiązek postu nie dotyczy osób chorych oraz tych, które nie mają możliwości wyboru innego posiłku.
Warto pamiętać, że post nie jest celem samym w sobie. Jego sens duchowy polega na uczeniu wdzięczności, uwrażliwianiu na potrzeby innych, a także na duchowym wzmocnieniu i walce z pokusami. Post można podjąć w intencji, ofiarowując go za kogoś lub w trudnej sytuacji.
Adwent jest okresem przygotowania do świąt Bożego Narodzenia, co znajduje odzwierciedlenie w liturgii i zwyczajach kościelnych. W kościołach w tym czasie można zauważyć pewne elementy "surowości" w wystroju, takie jak mniejsza ilość kwiatów, co ma podkreślić późniejsze, okazalsze dekoracje świąteczne.
W adwentowe niedziele zazwyczaj nie śpiewa się hymnu "Chwała na wysokości Bogu". Powraca on podczas Pasterki, pierwszej Mszy bożonarodzeniowej, śpiewany uroczyście przy biciu dzwonów. Katolicy często uczestniczą w adwencie w rekolekcjach i przedświątecznej spowiedzi, a także podejmują różne postanowienia.
W niektórych parafiach istnieje tradycja organizowania wieńca adwentowego, który jest symbolem oczekiwania i wspólnoty. Wieniec ten, choć ma korzenie protestanckie, został zaadaptowany przez Kościół katolicki i stał się popularnym zwyczajem w wielu domach.
W Kościołach wschodnich, adwent poprzedza 40-dniowy Post Filipowy, który ma bardziej rygorystyczny charakter i obejmuje wstrzemięźliwość od mięsa, nabiału, a w ostatnim tygodniu nawet ryb. Wigilia Bożego Narodzenia w tradycji wschodniej jest dniem ścisłego postu.
W Polsce, mimo że adwent nie jest już okresem ścisłego postu, nadal odgrywa ważną rolę jako czas refleksji, wyciszenia i skupienia się na wartościach duchowych. Dla wielu rodzin jest to okres wzmożonych przygotowań do świąt, zarówno w wymiarze materialnym, jak i duchowym.
tags: #dlaczego #poscimy #w #adwent
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.