Miłość, wierność i uczciwość małżeńska - te słowa przysięgi małżeńskiej brzmią niezwykle dostojnie, jednak zanim para młoda stanie przed ołtarzem, potrzebne są jej poważne przygotowania. Czas zaręczyn to moment, w którym narzeczeni praktykują stanowcze postanowienie o zachowaniu tego, co nie da się kupić, zdradzić ani porzucić. Zaręczyny, jako bardzo stara tradycja, która odzyskuje popularność, niosą ze sobą głęboką symbolikę. Nic nie dzieje się dla samej tylko przyjemności - na przykład pierścionek zaręczynowy symbolizuje głęboką miłość i przysięgę wierności, którą narzeczeni już sobie składają.
Zaręczyny formalizują zobowiązanie do zawarcia małżeństwa w nieodległej przyszłości, rozpoczynając dla pary czas większego zbliżania się do siebie i dojrzewania do zawarcia sakramentu małżeństwa. Z punktu widzenia liturgii, zaręczyny są aktem przygotowującym do małżeństwa i należą do błogosławieństw rodzinnych. Nie są jednak sakramentem, w przeciwieństwie do małżeństwa, które można rozwiązać, podczas gdy sakramentalnego małżeństwa już nie. Poprzez chrześcijańską celebrację zaręczyn zakochana para jest przygotowywana do w pełni świadomego przyjęcia sakramentu małżeństwa.
Papież Franciszek podkreśla, że przymierza miłości między mężczyzną a kobietą, przymierza na całe życie, nie tworzy się naprędce. Istnieje wiele powodów istnienia narzeczeństwa: wstępne obietnice, dzielenie się dobrami materialnymi, przygotowanie zaproszeń ślubnych, wchodzenie głębiej w układy rodzinne, nowy wizerunek publiczny. Jednak kluczowe pytania, które para powinna sobie zadać, brzmią:
Jak mówił papież Franciszek, krok za krokiem odkrywa się siebie wzajemnie. Mężczyzna „uczy się” kobiety, a kobieta „uczy się” mężczyzny. Ważne jest, aby słuchać swojego serca i rozmawiać z duszpasterzem. Bóg pragnie naszego szczęścia, szanuje naszą wolność i jednocześnie pomaga rozpoznać, czy jesteśmy na właściwej drodze.
Każdy ślub, według starej tradycji, powinny poprzedzać oświadczyny i zaręczyny. Jest to tradycja przekazywana z pokolenia na pokolenie, choć żadne prawo jej nie nakazuje. W dzisiejszych czasach oficjalne spotkanie rodzinne często poprzedzone jest oświadczynami pomiędzy narzeczonymi na osobności. Jeśli jednak para zdecyduje się na tradycyjne oświadczyny i zaręczyny, warto zorganizować rodzinny obiad lub kolację, czyniąc z zaręczyn uroczystość całej rodziny. Należy zaczekać na odpowiednią chwilę, aby poinformować o celu spotkania.
Po bardziej oficjalnym wstępie, który obejmuje prezentację rodziców i wręczenie im podarunków (miłym gestem ze strony kawalera jest przygotowanie bukietu kwiatów dla wybranki, ale także dla jej mamy, co ociepla atmosferę; warto zadbać również o przyszłego teścia, przygotowując symboliczny prezent wybrany według wskazówek narzeczonej), goście są zapraszani do stołów, by w rodzinnej atmosferze spożyć posiłek i porozmawiać. Zgodnie z tradycją, przyszły teść siada po prawej stronie matki narzeczonej, a przyszła teściowa po lewej stronie jej ojca.
Głównymi bohaterami dnia są narzeczeni, jednak od rodziców przyszłej Panny Młodej wiele zależy, i to do nich powinien kierować wszelkie prośby przyszły Pan Młody. Stosownym momentem na oświadczyny, czy też poinformowanie rodziców o zamiarze młodych, może być pierwszy toast podczas tego specjalnego rodzinnego spotkania. Najważniejszym momentem uroczystości jest wręczenie narzeczonej pierścionka zaręczynowego, jednak zanim to się stanie, chłopak prosi ojca dziewczyny o rękę swej wybranki i zgodę na ślub. Kobieta, przyjmując pierścionek, deklaruje przyjęcie zaręczyn; odrzucenie oznacza odmowę.
Mężczyzna powinien nie tylko podarować pierścionek ukochanej, ale także włożyć go na palec serdeczny prawej ręki. Wtedy ona powinna zacisnąć dłoń na znak trwałego i silnego związku. Gdy pierścionek zatrzyma się na ostatnim stawie palca, w myśl przepowiedni narzeczona będzie doskonałą żoną i gospodynią. Po aprobacie decyzji, gratulacjach i błogosławieństwie rodziców, młodzi stają się oficjalnie narzeczonymi i mogą rozpocząć poważne przygotowania do dnia złożenia przysięgi małżeńskiej. Dla rodziców obu stron może to być dobry moment do przejścia na „ty”. Zaręczyny rozpoczynają okres narzeczeństwa, który trwa aż do zawarcia ślubu.
Według dawnego zwyczaju, narzeczony sam lub z przedstawicielem swojej rodziny udawał się z oświadczynami do domu narzeczonej. Prośbę o jej rękę kierował do ojca dziewczyny, a jeśli ten wyraził zgodę, córka przechodziła spod władzy ojca (ewentualnie brata lub innego męskiego członka rodziny) pod władzę przyszłego męża. Znakiem zawartego porozumienia było podanie sobie rąk - stąd nazwa „zaręczyny”.
W tradycji chrześcijańskiej istnieje obrzęd przewidziany na uroczystość zaręczyn. Może się on odbyć w kościele po wspólnej Mszy Świętej lub w domu. Rodzina kładzie krzyż, naczynie z wodą święconą, kropidło i pierścionek zaręczynowy na stole przykrytym obrusem. Narzeczeni i ich rodzice gromadzą się wokół stołu, by usłyszeć pytania zadane przez świadka: „Czy znajdujecie się tutaj z własnej i nieprzymuszonej woli?” oraz „Czy posiadacie zgodę rodziny?”. Następnie błogosławi się pierścionek zaręczynowy, skrapiając go wodą święconą i wypowiadając słowa: „W imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego”. Na koniec Pan Młody zakłada pierścionek na palec narzeczonej.
Pierścionek zaręczynowy od dawien dawna pełnił ważną rolę symboliczną w połączeniu dwojga młodych. Przede wszystkim dla nich, ale także dla świata zewnętrznego, stanowił znak obietnicy zawarcia małżeństwa złożonej sobie nawzajem przez kobietę i mężczyznę. Od tej chwili zaręczyny uważane są za oficjalne. Episkopat Polski usilnie zaleca, by zaręczyny odbywały się przynajmniej na sześć miesięcy przed ślubem. Obydwie najbliższe rodziny, o ile to możliwe rodzice, rodzeństwo i dziadkowie, powinni spotkać się na skromnej uroczystości rodzinnej. Dobrze zorganizowana i przeżyta uroczystość ułatwi nawiązanie bliższych kontaktów obydwu rodzinom.
Rodzice obydwu stron (a w ich braku opiekunowie z ramienia rodziny, np. dziadkowie lub ktoś z rodzeństwa rodziców, względnie najstarszy brat czy siostra) są upoważnieni przez biskupa diecezjalnego do błogosławienia pierścionków zaręczynowych, które następnie wymieniają sobie oblubieńcy. Oświadczają oni, że odtąd będą się uważać za narzeczonych i zamierzają się pobrać w ustalonym czasie, jeśli przez wzajemne poznanie się zgodnie dojdą do przekonania, że potrafią stworzyć dobrane i zgodne małżeństwo.
Przysięga wojskowa, moment pełen dumy i odpowiedzialności, staje się czasem niezwykłych wydarzeń. W szeregach wojska, gdzie służba ojczyźnie idzie w parze z budowaniem osobistego szczęścia, zdarzają się wzruszające zaręczyny.
W sobotę, 7 czerwca, blisko pięćdziesięciu żołnierzy złożyło uroczystą przysięgę wojskową. Dla jednej z kobiet-żołnierzy ten dzień stał się jeszcze bardziej wyjątkowy. Tuż po ceremonii przysięgi otrzymała od swojego partnera pierścionek zaręczynowy. Wzruszające oświadczyny na placu wojskowym stały się pięknym zwieńczeniem uroczystej ceremonii.
Podczas uroczystości płk Bogusław Postek zwrócił się do świeżo zaprzysiężonych żołnierzy ze słowami pełnymi uznania i szacunku, podkreślając symboliczne znaczenie tej chwili, przepełnionej honorem, dumą i odpowiedzialnością. Przypomniał nowym żołnierzom o czasie przygotowań, dyscyplinie, służbie i braterstwie, a także o tym, że mundur to symbol odpowiedzialności, odwagi i przynależności do elity ludzi gotowych służyć ponad własny interes.
W sobotę, 6 lipca, na rynku miejskim we Wleniu, w obecności zaproszonych gości, rodziców i przyjaciół, 66 elewów dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej zostało pełnoprawnymi kandydatami na żołnierza zawodowego. Wojskowa przysięga stała się okazją do wyznania miłości i złożenia oświadczyn, które zostały przyjęte z gromkimi brawami publiczności.
Przysięga była również dobrym momentem na wręczenie wyróżnień za najlepsze wyniki w czasie podstawowego szkolenia. Wyróżniającym się żołnierzom wręczono listy gratulacyjne. Jednak dla jednej ze składających przysięgę kobiet, wydarzenie to na pewno zostanie zapamiętane na długo. W pewnym momencie żołnierka została wywołana przed front szyku, a naprzeciw niej wyszedł jej ukochany. Ku zaskoczeniu wszystkich, mężczyzna ukląkł i oświadczył się, wręczając kwiaty. Dodatkową atrakcją uroczystości była wystawa sprzętu wojskowego.
Podczas podniosłej uroczystości Przysięgi Wojskowej w 2. Hrubieszowskim Pułku Rozpoznawczym miało miejsce wyjątkowe wydarzenie, które wzbudziło falę wzruszenia i radości. W trakcie ceremonii, gdy ochotnicy złożyli przysięgę na wierność ojczyźnie, jeden z gości obecnych na uroczystości zdecydował się wykorzystać ten szczególny moment, by oświadczyć się swojej ukochanej. Mężczyzna padł przed żołnierką na kolana i wręczył pierścionek zaręczynowy. Kobieta w mundurze przyjęła oświadczyny, otrzymując również ogromny bukiet róż. To magiczne, niezapomniane wydarzenie jest symbolem siły, odwagi i miłości.
Kiedy Martyna Pielak przyjechała do Jarocina na wojskową przysięgę swojego ukochanego Wiktora Beśki, nie spodziewała się, że czekają ją aż takie emocje. Świeżo upieczony żołnierz tuż po przysiędze oświadczył się swojej dziewczynie. Wiktor i Martyna są ze sobą od trzech lat. Wiktor przyznał, że chciał się oświadczyć w wakacje, ale kiedy postanowił iść do wojska, pomyślał, że drugi raz w życiu nie będzie miał takiej okazji, by oświadczyć się przy tylu ludziach i całej rodzinie. Planowane oświadczyny były wielką tajemnicą, w którą wtajemniczona była tylko mama Wiktora.
Uroczystość odbywała się w 16. jarocińskim batalionie remontu lotnisk. Po ceremonii przysięgi, kiedy żołnierze ustawili się w szyku, Wiktor wyszedł przed kolumnę, by oświadczyć się swojej wybrance. Stres był niesamowity, ale jak podkreśla, była to jedna z najlepszych chwil w ich życiu. Jedna z pań kapral pomogła mu zorganizować wielki bukiet kwiatów. Martyna nie kryła wzruszenia i zaskoczenia. Zakochani daty ślubu jeszcze nie ustalili.
tags: #zareczyny #podczas #przysiegi
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.