Hans Christian Andersen, duński pisarz, którego imię stało się synonimem baśni, stworzył dzieła, które od pokoleń kształtują wyobraźnię dzieci i dorosłych na całym świecie. Jego baśnie, choć często postrzegane jako proste historie dla najmłodszych, kryją w sobie głębsze przesłania i filozoficzne refleksje.
Pierwsze zetknięcie Andersena z baśniowym światem miało miejsce dzięki jego babci ze strony ojca. Spędzał z nią czas w przytułku dla chorych, gdzie opiekowała się ogrodem, a później przebywał tam jego dziadek, który cierpiał na chorobę psychiczną. Początkowo sam Andersen nie traktował twórczości dla dzieci priorytetowo, uważając ją za zajęcie poboczne w stosunku do pisarstwa dla dorosłych.
Jednakże, sam pisarz zaznaczał, że jego baśnie są jak pudełka - dzieci widzą tylko opakowanie, podczas gdy dorośli mają szansę zajrzeć do wnętrza i odkryć ukryte znaczenia. Bardzo nie podobało mu się, że jego dzieła od początku były odbierane jako proste historie bez głębszego sensu, przeznaczone wyłącznie dla dzieci. Paradoksalnie, to właśnie baśnie przyniosły mu największy rozgłos i sławę.
Pierwszy zbiór baśni Andersena, zatytułowany Baśnie opowiedziane dla dzieci (duń. Eventyr fortalte for Børn), został wydany w Kopenhadze w 1835 roku. Kolejne tomy ukazały się w latach 1836 i 1837. Dzieła te zdobyły międzynarodowe uznanie i zostały przetłumaczone na ponad 80 języków.
Wśród tłumaczy baśni Andersena na język polski znaleźli się m.in. Stefania Beylin, Jarosław Iwaszkiewicz, Franciszek Mirandola, Władysław Syrokomla, Czesław Kędzierski i Bogusława Sochańska. To właśnie przekład Bogusławy Sochańskiej, bazujący na wydaniu duńskim z wycinankami samego Andersena, stanowił podstawę dla polskiego wydania Baśni i opowieści.
W 2005 roku, z okazji dwusetnej rocznicy urodzin pisarza, Poczta Polska wydała dwa znaczki pocztowe z wizerunkami postaci z popularnych baśni Andersena: Małej Syrenki i Królowej Śniegu. W Danii podjęto z kolei decyzję o wydaniu wszystkich baśni w ich oryginalnej, nienaruszonej przez redakcyjne poprawki formie.
Baśnie Hansa Christiana Andersena od wielu lat stanowią ważny element polskiego kanonu lektur szkolnych. Anna Franaszek wskazuje, że były one lekturą uzupełniającą w latach 1958, 1960 oraz 1991-1999, a lekturą obowiązkową w roku 1982. Z kolei Karolina Jędrych podaje, że baśnie te figurowały w spisie lektur dla klas IV-V już w 1959 roku, były lekturą uzupełniającą po roku 1970, a około 1985 roku trafiły na listę lektur dla klas II-III. Pod koniec lat 90. (w programie z 1997 r.) były zalecane jako lektura uzupełniająca.
Badania przeprowadzone w 2017 roku potwierdziły, że baśnie Andersena należały do najpopularniejszych lektur szkolnych wśród uczniów niższych klas szkoły podstawowej.
Twórczość Andersena inspiruje nie tylko czytelników, ale również twórców teatralnych i artystów. Przykładem takiej adaptacji jest spektakl "Pasterka i Kominiarczyk", który miał swoją premierę w lubelskim Teatrze Andersena 27 listopada 2010 roku. Adaptację baśni oraz teksty piosenek napisał Marcin Wroński.
Lubelski Teatr Andersena konsekwentnie poszukuje recepty na sukces i pełną widownię, czego dowodem jest przedstawienie "Pastorałki", oparte na inscenizacji Wandy Chotomskiej. W tym artystycznym przedsięwzięciu można było usłyszeć znane kolędy i pastorałki, a także utwór "Dziewczynka z Andersena", nawiązujący do jednej z najpopularniejszych baśni duńskiego pisarza.
W spektaklu "Pastorałki" w rolach aktorów wystąpili uczniowie trzeciej klasy Szkoły Podstawowej nr 83, pod artystyczną opieką pań Dominiki Olejniczak i Magdaleny Trzeciak. Teatr wyraził serdeczne podziękowania wszystkim młodym artystom i ich opiekunom.
Spektakl ten, choć oparty na znanej baśni, został ciekawie ubarwiony dodatkowymi przygodami, nieobecnymi w oryginalnej wersji. Reżyser Daniel Arbaczewski zapowiadał obecność "trochę mroku i strachu", co wywoływało zróżnicowane reakcje wśród młodej publiczności. Podczas gdy jedne dzieci z zachwytem reagowały na spadające na scenę płatki śniegu, inne, jak na przykład chłopiec w ostatnim rzędzie, wyrażały swoje obawy, co można odczytywać jako dowód zaangażowania i emocjonalnego odbioru przedstawienia.
Biuro POZnan*KONTAKT przypomina również o organizacji dla dzieci i młodzieży szkolnej "Lekcji integracyjnych", podkreślając znaczenie edukacji i kultury w rozwoju młodych ludzi.
Hans Christian Andersen pozostawił po sobie bogate dziedzictwo literackie, które wciąż inspiruje i wzbogaca świat. W uznaniu jego zasług, w 1956 roku ustanowiono międzynarodową nagrodę dla najwybitniejszych twórców literatury dla dzieci - Medal im. H.C. Andersena, przyznawany co dwa lata przez Międzynarodową Izbę ds. Książek dla Dzieci (IBBY). Obok niego istnieje również Lista Honorowa im. H.C. Andersena.
Tytuły niektórych z najbardziej znanych baśni Andersena:
tags: #pastoralka #i #christiana #andersena
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.