Parafia św. Marcina z Tours w Kazimierzu Biskupim jest jedną z najstarszych wspólnot religijnych w diecezji włocławskiej, należącą do dekanatu konińskiego III. Jej początki sięgają XI wieku.
Obecny kościół parafialny został wzniesiony około połowy XII wieku z granitu i piaskowca, pierwotnie w stylu romańskim. Według Jana Długosza jego fundatorem miał być Piotr Włostowic. Według innej hipotezy, założycielem świątyni był Piotr Wszeborowic. Pierwsza wzmianka o tym kościele pochodzi z "Roczników" Długosza, który pisał o przekazaniu Kazimierza biskupstwu lubuskiemu przez Henryka Brodatego w 1237 roku.
Według tradycji, romański kościół parafialny został wzniesiony staraniem Piotra Dunina w początkach XII wieku (1120 r.) w miejscu pustelni św. Mateusza, jednego z Pięciu Braci Męczenników. Pierwotnie kościół był pod wezwaniem św. Mateusza. Część romańska kościoła wzniesiona z ciosów piaskowca.
Przez wieki kościół przechodził liczne przebudowy. W latach 1505-1520 został rozbudowany w stylu gotyckim przez braci: biskupa Jana (poprzednio proboszcza kazimierskiego) i kasztelana poznańskiego Mikołaja Lubrańskich herbu Godziemba. Nawę romańską o długości około 11,5 metra przedłużono wówczas o około 7 metrów ku zachodowi, używając cegły i częściowo kamiennych ciosów z rozebranej romańskiej fasady. Przebudowano portal romański na gotycki i od strony północnej dobudowano zakrystię.
W 1858 roku wyremontowano znacznie zniszczony kościół, wydłużając nawę o około 3 metry z nową fasadą i głównym wejściem od strony zachodniej. Poprzednie wejście od strony południowej, romańsko-gotyckie, zamurowano.
Około 1512 roku kościół został przebudowany w stylu późnogotyckim z fundacji biskupa Lubrańskiego. Spalony przez Szwedów na początku XVIII wieku, został odbudowany. W 1859 roku został powiększony.
Kościół wielokrotnie ulegał zniszczeniom, zwłaszcza pożarom, m.in. w 1613 roku, następnie w 1656 roku został spalony przez Szwedów i ponownie zniszczony w 1707 roku przez wojska szwedzkie Karola XII. Kolejny pożar w 1729 roku szczególnie zniszczył zachodnią część budowli.
Podczas II wojny światowej Niemcy zamknęli świątynię i przeznaczyli ją na magazyn zbożowy. Z kościoła ukradli złoty kielich z XV wieku, dzwony oraz skonfiskowali bibliotekę parafialną liczącą 1090 tomów.
Kościół zbudowano na planie prostokąta z półkolistą absydą. Dach dwuspadowy pokryty w 1988/89 blachą miedzianą. Wieża kościoła posiada cebulasty hełm i latarnię krytą gontem w kształcie rybich łusek.
Z romańskiego kościoła zachowana jest apsyda, ściany prezbiterium i dolne partie murów nawy. Od południa znajduje się zamurowany romański portal.
Wnętrze kościoła zamknięte jest płaskim stropem z polichromią z 1900 roku, przedstawiającą sceny z życia św. Pięciu Braci Męczenników. Polichromia w kościele została odrestaurowana w 1994/95 roku.
Ołtarz główny jest barokowy, pochodzi z przełomu XVII i XVIII wieku, z obrazem Matki Bożej Kazimierskiej z 1721 roku. Obraz przyozdobiono srebrną sukienką w 1766 roku i ukoronowano przez Konsystorz Gnieźnieński jako „uznany za cudami słynący”. Jest zasłaniany obrazem św. Marcina - patrona kościoła (z 1791 roku).
Z czterech ołtarzy bocznych z 1766 roku pozostały dwa: pierwszy poświęcony św. Pięciu Braciom Męczenników, z małym sarkofagiem ze srebrną trumienką, w której znajdują się relikwie św. Męczenników, a u góry obraz św. Wawrzyńca; drugi boczny ołtarz z obrazem św. Barbary i św. Rocha.
Wyposażenie wnętrza jest rokokowe z 1 połowy XVIII wieku. W barokowym ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z XVII wieku, w sukience z 1766 roku. Ołtarze boczne są rokokowe. Ołtarz po lewej stronie poświęcony jest Pięciu Braciom Męczennikom ze srebrną trumienką z relikwiami świętych Męczenników, znajdującą się w ozdobnym relikwiarzu, ufundowanym przez kazimierskie Bractwo Szewskie w 1927 roku.
Na stropie znajduje się polichromia z około połowy XIX wieku - hagiografia Pięciu Męczenników. Ich zabójcy przedstawieni są w pikielhaubach.
Organy 10-głosowe z 1900 roku firmy Jana Szymańskiego z Warszawy zostały gruntownie wyremontowane w 1997 roku przez firmę Floriana Nawroty z Wronek k. Poznania. W 1997 roku zbudowano nowy strop pod instrument i chór.
W nawie przy wejściu znajduje się kamienna kropielnica z 1721 roku. Na pilastrach umieszczone są figury: Madonna z Dzieciątkiem z XVIII wieku i św. Wojciecha z XVIII wieku, prawdopodobnie z rozebranego kościoła w Kozarzewku (zbudowany w 1780 r. pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, istniał do 1874 r.).
Ołtarz główny i boczne wraz z polichromią zostały odrestaurowane przez pracownię konserwatorską z Krakowa p. Wojciecha Fabiańskiego w 1995 roku.
Msze święte w niedziele i święta:
Msze święte w dni powszednie:
Msze święte w święta zniesione:
Niedziela Palmowa Męki Pańskiej (29.03.2026):
Wielki Czwartek:
Wielki Piątek:
Wielka Sobota:
Niedziela Wielkanocna:
Poniedziałek Wielkanocny:
Objazd osób chorych:
Wielki Poniedziałek 30.03.2026:
Trasy objazdu w dniach 27 grudnia 2025 - 22 stycznia 2026:
I trasa - Ks. Sobota, 27 grudnia 2025 od godz. ... ul. św. Marcin: 30/3, 29/18, 39/5, 39/11, 39/35, 45b/a, 47/4, 51/9, 51/10, 51/12, 51/13, 53/55 m.1, 53/55 m. 9, 53/55 m.
II trasa - Ks. Sobota, 27 grudnia 2025 od godz. ... ul.
Trasa objazdu w dniu 30.03.2026:
Na cmentarzu grzebalnym znajduje się drewniany kościół z 1640 roku, zbudowany staraniem Kacpra Wolickiego. Został odrestaurowany staraniem hrabiny Mielżyńskiej w 1783 roku. Wnętrze jest oszalowane ze śladami polichromii, posiada trzy ołtarze z XVIII wieku. Kościół pokryty jest podwójnym gontem z wieżyczką na sygnaturkę, zwieńczoną cebulastym hełmem i latarnią.
W 2005 roku przeprowadzono prace konserwatorskie: czyszczenie strychu, ścian wewnątrz i na zewnątrz kościoła; konserwację ścian zewnętrznych przez nasączanie preparatami chemicznymi; woskowanie i blankowanie ścian wewnątrz kościoła; konserwację dachu i wieży kościoła; wymianę zniszczonych gontów na dachu kościoła.
W 2006 roku wykonano renowację i konserwację barokowego ołtarza głównego i obrazu św. Izaaka.
W 2007 roku przeprowadzono renowację i konserwację figur oraz krzyża z belki tęczowej, a także renowację i konserwację rokokowego, prawego ołtarza bocznego wraz z obrazem.
W 2008 roku zamontowano specjalistyczne alarmy przeciwwłamaniowe oraz przeciwpożarowe wraz z monitoringiem, a także przeprowadzono renowację i konserwację rokokowego lewego ołtarza bocznego oraz rekonstrukcję obrazu.
Biskup poznański Jan Lubrański, za zezwoleniem papieża Leona X z 21 stycznia 1514 roku, rozpoczął budowę kościoła, która zakończyła się w 1518 roku, a klasztoru w 1520 roku. Bernardynów uroczyście wprowadzono do Kazimierza w 1514 roku.
Budynki kościoła i klasztoru, zniszczone w czasie wojen szwedzkich, zostały odbudowane na końcu XVIII wieku. Kościół jest w stylu późnogotyckim, jednonawowy, oszkarpowany. Nawa posiada sklepienie gwiaździste. Chór znajduje się na ośmiobocznym filarze. Tęcza jest ostrołukowa. Dach jest dwuspadowy.
Wystrój wnętrza pochodzi z okresu po 1945 roku. Na szczycie nawy znajduje się wieżyczka z 19.. roku. Po kasacie bernardynów, od 1898 roku kościołem opiekowali się księża diecezjalni. W 1921 roku kościół i klasztor zostały przekazane Misjonarzom Św. Rodziny.
Nowoczesny wystrój kościoła powstał w latach 1970-1973. Ołtarz główny zawiera dużą płaskorzeźbę Ostatniej Wieczerzy. W nowych ołtarzach znajdują się obrazy: św. Anny Samotrzeć z około 1630 roku, Matki Boskiej w sukience, wczesnobarokowy z XVII wieku. Na łuku tęczy umieszczone są rzeźby św. Jadwigi i św. Mikołaja z około 1650 roku.
Od strony południowo-wschodniej przylega sklepiony krużganek z wysoką wieżą bramną z muru pruskiego, zwieńczoną hełmem krytym gontem. Od strony północnej przylega do kościoła klasztor, tworząc niewielki dziedziniec - wirydaż. W refektarzu klasztornym, budowanym razem z kościołem i przeżywającym jego losy, zachowało się sklepienie gotyckie.
Na terenie klasztoru znajdują się dwa portale późnogotyckie z początku XVI wieku.
Przy kościele znajduje się dzwonnica, ufundowana przez Tomasza Lubrańskiego w latach 1760-1761 i połączona z nią Droga Krzyżowa. Krużganki Drogi Krzyżowej pochodzą również z 1760/61 roku. W 1818 roku przeprowadzono ich gruntowny remont oraz przełożono dach. Następna restauracja miała miejsce w 1893 roku.
Na pobliskim cmentarzu znajduje się mogiła nieznanych polskich żołnierzy, poległych w 1939 roku. Oprócz nich znajduje się tu również grób Stanisława i Wandy Mańkowskich oraz głaz z tablicą pamiątkową, poświęconą poległym w walce o niepodległość Polski w 1918 roku.
Na kazimierskim cmentarzu spoczywa Marcin Kolczyński - mieszkaniec Kazimierza Biskupiego, który 2 sierpnia 2020 roku w miejscowości Julianadrop w Holandii uratował trójkę topiących się w morzu dzieci, przypłacając swój bohaterski czyn własnym życiem.
Na cmentarzu spoczywa również legionista i weteran I Wojny Światowej - Józef Ślugaj, którego grób został ostrzelany przez komunistów po II Wojnie Światowej.
Od Wielkiego Czwartku do Poniedziałku Wielkanocnego Kancelaria Parafialna będzie nieczynna.
tags: #parafia #sw #marcina #kazimierz #biskupi #koleda
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.