Trzecia niedziela Adwentu, znana jako Niedziela Gaudete, jest dniem radości. W tym szczególnym czasie oczekujemy nie tylko świąt Narodzenia Jezusa Chrystusa, ale również Jego powtórnego przyjścia w dniu ostatecznym. Kluczowe jest, abyśmy oba te spotkania przeżywali z wiarą, przygotowując nasze serca na przyjęcie Jezusa z radością, niezależnie od tego, czy będzie to spotkanie z Dzieciątkiem Jezus, czy z Panem w chwili ostatecznej.
Rodzi się zatem fundamentalne pytanie: czy faktycznie z wiarą oczekuję przyjścia Pana?
Czytanie z Księgi proroka Izajasza (Iz 35, 1-6a) przynosi nam słowa pełne nadziei:
„Niech się rozweselą pustynia i spieczona ziemia, niech się raduje step i niech rozkwitnie! Niech wyda kwiaty jak lilie polne, niech się rozraduje, skacząc i wykrzykując z uciechy. Chwałą Libanu ją obdarzono, ozdobą Karmelu i Szaronu. Oni zobaczą chwałę Pana, wspaniałość naszego Boga. Pokrzepcie ręce osłabłe, wzmocnijcie kolana omdlałe! Powiedzcie małodusznym: «Odwagi! Nie bójcie się! Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą.”
Ten fragment ukazuje Bożą obietnicę przemiany tego, co martwe, w życiodajną siłę. Tam, gdzie panuje pustynia i spieczona ziemia, nastanie wiosna. Wśród ludzi bliskich śmierci zabrzmi okrzyk radości i odwagi. Prorockie wezwanie zawiera kluczową myśl: dzięki przyjściu Boga na świat, wszystko, co martwe i przykre - symbolizowane przez pustynię, osłabłe ręce, ślepotę - na nowo rozkwitnie życiem i zdrowiem. Izajasz podkreśla osobiste przybycie Boga, wskazując, że tam, gdzie jest Bóg, tam jest życie, radość i szczęście.
Psalm responsoryjny Ps 146 (145), 6c-7. 8-9a. podkreśla potrzebę cierpliwości i wytrwałości w oczekiwaniu na Pana:
„Trwajcie cierpliwie, bracia, aż do przyjścia Pana. Oto rolnik czeka wytrwale na cenny plon ziemi, dopóki nie spadnie deszcz wczesny i późny. Nie uskarżajcie się, bracia, jeden na drugiego, byście nie podpadli pod sąd. Oto Sędzia stoi przed drzwiami.”
W Ewangelii według św. Mateusza (Mt 11, 2-11) spotykamy Jana Chrzciciela w więzieniu, który, słysząc o czynach Chrystusa, posyła swoich uczniów z pytaniem: „Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?”. Jezus odpowiada, przytaczając proroctwa Izajasza, które się w Nim wypełniają: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, a ubogim głosi się Ewangelię.
Zastanawiające jest, dlaczego Jan Chrzciciel, bliski krewny Jezusa i świadek zstąpienia Ducha Świętego na Niego, doświadcza zwątpienia. Ten fragment ukazuje, że nawet osoby najbliższe Bogu nie są wolne od pokus. Zwątpienie często pojawia się, gdy poddajemy się ludzkim kalkulacjom, zwłaszcza w obliczu trudnych sytuacji życiowych, relacji, samotności czy choroby.
Ewangelia przypomina nam słowa Jezusa: „Błogosławiony jest ten, kto nie zwątpi we Mnie”. Prawdziwa radość nie jest jedynie satysfakcją z sukcesu, lecz wynika z relacji z Panem i jest owocem Ducha Świętego. Niedziela Gaudete zachęca nas do refleksji nad naszą relacją z Bogiem, zwłaszcza w chwilach wątpliwości, pokus i zniechęcenia. Czy w takich momentach zwracamy się do Boga, szukając u Niego rozwiązań i rozwiewając wątpliwości?
Komentarz odnosi się również do obietnicy proroka Izajasza: „Kraj się napełni znajomością Pana”. Podkreślana jest tu nie tyle wiedza, co deah - mądrość życia zgodnego z wolą Bożą, umiłowanie Boga i Jego przykazań. W kontekście współczesnych niepokojów, wołamy o przyjście Pana Jezusa z mocą Jego Ducha, aby napełnił nas poszanowaniem Bożego Prawa i doprowadził do zatriumfowania Prawdy i Pokoju.
Psalm 72 (1b-2. 7-8. 12-13) przedstawia wizję idealnego władcy, który panuje w sprawiedliwości i pokoju, broni potrzebujących i okazuje miłosierdzie. Zapowiedzi te znajdują swoje doskonałe wypełnienie w Mesjaszu - Jezusie Chrystusie, Królu pełnym miłosierdzia i sprawiedliwości. Psalm ten stanowi lekcję dla wszystkich przywódców, przypominając, że najlepszy władca ma na uwadze wolę Bożą.
Deah, czyli postępowanie zgodne z Bożą wolą, jest kluczem do życia w pokoju i dobrobycie. Psalm 72 ukazuje owoce życia w posłuszeństwie Bogu, a List do Rzymian (Rz 15, 4) podkreśla, że to, co zostało napisane, jest dla naszego pouczenia. Poświęcenie czasu na medytację tekstów biblijnych pozwala nam podtrzymywać nadzieję, która jest darem Boga i źródłem pocieszenia.
Święty Paweł w Liście do Rzymian (Rz 15, 4-13) mówi o nadziei, której źródłem jest Jezus Chrystus. Nadzieja ta rodzi wytrwałość, chroni przed rezygnacją i nigdy nie zawodzi, ponieważ Bóg jest wierny swoim obietnicom. Pisma Święte uczą nas, jak żyć postawą nadziei, uwielbiając Boga w jedności z Kościołem i obdarowując siebie nawzajem miłością Chrystusową.
Życie zgodne z wolą Bożą wymaga nawrócenia, czyli metanoi - zmiany myślenia. Jest to warunek nadejścia królestwa niebieskiego. Dlatego w Ewangelii brzmią słowa Jana Chrzciciela: „Nawracajcie się… przygotujcie drogę Panu, dla Niego prostujcie ścieżki!”. Zachęta do skorzystania z Sakramentu Pokuty i Pojednania jest kluczowa, aby nie być jak faryzeusze i saduceusze, lecz przygotować serca na przyjęcie Pana.
Dzisiejsza Ewangelia (Łk 5, 17-26) skupia się na osobie Jezusa Chrystusa, ukazując Go jako Lekarza dusz i ciał. Jezus uzdrawia i odpuszcza grzechy, co pokazuje Jego boską władzę. Przykład paralityka, którego do Jezusa przynieśli przyjaciele, uwydatnia siłę wiary i troski o bliźniego.
Jezus najpierw uzdrawia duszę, odpuszczając grzechy, a następnie ciało. To przypomina nam, że wiele chorób ma podłoże somatyczne, a dusza wyraża się przez ciało. Pierwszym krokiem do uzdrowienia fizycznego jest uporządkowanie spraw duchowych poprzez pojednanie z Bogiem i bliskimi.
Powinniśmy unikać szukania pomocy u osób wątpliwych, a zamiast tego kierować się do Boga, który jest źródłem prawdziwego uzdrowienia. Jezus szanuje naszą wolność i nie narzuca się, lecz zaprasza do wyboru najlepszej opcji - życia w relacji z Nim, która przynosi głęboką i trwałą radość.
Adwent, z łacińskiego „przyjście”, to okres liturgiczny rozpoczynający nowy rok kościelny. Trwa on od czterech do pięciu tygodni i obejmuje cztery niedziele przed uroczystością Narodzenia Pańskiego. Jest to czas podwójnego charakteru: przygotowania do Narodzenia Pańskiego, upamiętniającego pierwsze przyjście Chrystusa, oraz oczekiwania na Jego powtórne przyjście na końcu czasów.
Pierwsze ślady obchodzenia Adwentu pochodzą z IV wieku. Z biegiem czasu Adwent nabrał charakteru pokutnego i ascetycznego, a od IX wieku również eschatologicznego. Współczesna forma Adwentu łączy tradycję rzymską z gallikańską.
W czasie Adwentu, poza niedzielami i uroczystością Niepokalanego Poczęcia NMP, odprawiane są Roraty - Msze ku czci Najświętszej Maryi Panny, odprawiane wczesnym rankiem. Nazwa pochodzi od łacińskich słów pieśni „Rorate caeli desuper” (Spuśćcie rosę, niebiosa). Tradycja Rorat w Polsce sięga XIII wieku i była kultywowana przez królewskie dwory.
Podczas Rorat obecna jest dodatkowa, ozdobna świeca symbolizująca Maryję. Msza rozpoczyna się przy zgaszonych światłach, które zapalają się dopiero podczas hymnu „Chwała na wysokości Bogu”.
Od IX wieku, dla drugiej części Adwentu, charakterystyczne są tzw. antyfony „O”, które rozpoczynają się od tej litery: O Sapientia, O Adonai, O Radix Jesse, O Clavis David, O Oriens, O Rex gentium, O Emmanuel. Stanowią one siedem kolejnych zwrotek pieśni „Mądrości, która z ust Bożych wypływasz”, obrazując tęsknotę Izraelitów za Mesjaszem.
Trzecia Niedziela Adwentu, znana jako Niedziela Różowa lub Gaudete, nazwana jest tak od antyfony na wejście: „Gaudete in Domino” (Radujcie się w Panu). W tym dniu, wyjątkowo, szaty liturgiczne mogą być koloru różowego, a nie fioletowego. Teksty liturgiczne przepełnione są radością z zapowiadanego przyjścia Chrystusa i zbawienia, które On przynosi.
W Maryi, adresatce anielskiego zwiastowania, wypełniła się treść kolekty adwentowej. Doświadczyła Wcielenia Syna Bożego, nosząc Go w łonie i rodząc. Następnie stała pod krzyżem i została napełniona radością ze zmartwychwstania Chrystusa. We wniebowzięciu stała się uczestniczką chwały swojego Syna.
Każde Słowo Boże kierowane do nas jest jak zwiastowanie. Mamy przyjmować to Słowo, aby jak w Maryi, stawało się w nas ciałem i wydawało dojrzały owoc nowego życia w Chrystusie.
Ewangelista Mateusz (Mt 1, 18-24) ukazuje św. Józefa, który z wiarą przyjął wolę Bożą. Poczęcie Jezusa z Ducha Świętego było dla niego wyzwaniem, ale Boża interwencja we śnie uwolniła go od ludzkich rozważań i pozwoliła przyjąć Maryję jako Małżonkę. Wezwanie „nie bój się” dało mu nowe spojrzenie, od strony Boga, dostrzegając w pozornym koszmarze odwieczne Boże plany.
Tytuł „Emmanuel” („Bóg z nami”) oddaje Bożą obecność i troskę o lud. Bóg wypełnił tę obietnicę w Jezusie Chrystusie, który jest z nami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata, obecny w swoim Słowie, modlitwie Kościoła, sakramentach, a szczególnie w Eucharystii.
Dzisiejsze Słowo zaprasza nas do wyboru najlepszej opcji - życia w relacji z Bogiem. Słyszymy o tym, jaki jest Bóg, co dla nas czyni i jak możemy osiągnąć szczęście. To Dobra Nowina, która przyjęta i przeżyta, rezonuje w sercu głęboką i trwałą radością. „Radujcie się zawsze w Panu, raz jeszcze powiadam: radujcie się!”
Przygotowanie domu na przyjęcie Gościa, jak w przypowieści o gospodarzu, wymaga porządkowania serca, usuwania niepotrzebnych rzeczy i wysiłku włożonego w oczyszczenie. Kiedy nasze serce jest gotowe, możemy doświadczyć Bożej obecności.
tags: #komentarz #przed #liturgia #adwent
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.