Film „Poszukiwany, poszukiwana” w reżyserii Stanisława Barei to jedna z najbardziej rozpoznawalnych polskich komedii, opowiadająca o perypetiach historyka sztuki, który zmuszony jest ukrywać się w przebraniu kobiety.
Głównym bohaterem tej kultowej komedii jest pracownik muzeum, historyk sztuki Stanisław Maria Rochowicz, w którego wciela się Wojciech Pokora. Zostaje on niesłusznie oskarżony o kradzież obrazu autorstwa Bogdana Adamca. Domniemanemu złodziejowi grozi 5 lat więzienia. Przerażony tą perspektywą, postanawia ukrywać się w przebraniu kobiecym, aż namaluje kopię zrabowanego płótna i niepostrzeżenie ją podrzuci. Podejmuje pracę jako gosposia domowa „Marysia”. Pomimo początkowych trudności w nowym zawodzie, „Marysia” zaczyna odkrywać uroki swojej pracy i okazuje się, że zarabia więcej niż jako magister historii sztuki.
Pomysł na scenariusz, który Stanisław Bareja napisał razem z Jackiem Fedorowiczem, przedstawiła reżyserowi jego żona, Hanna Kotkowska-Bareja. Jako historyk sztuki pracująca w Muzeum Narodowym poznała historię rzekomego zaginięcia dzieła Alfonsa Karnego, które artysta zabrał ze sobą, ale nie zostało to pokwitowane przez dyrektora, przez co dzieło uznawano za zaginione. Ponadto w tym czasie małżeństwo Barejów zatrudniało dziewczyny jako pomoc domową do opieki nad dziećmi, stąd też historia odnosiła się do bliskich im realiów życia.
Wśród kandydatów do głównej roli rozważano Jacka Fedorowicza i Janusza Gajosa. Fedorowicz odpadł, ponieważ zbyt szybko odrastał mu zarost, co utrudniało stworzenie wiarygodnej postaci kobiecej. Janusz Gajos okazał się zbyt atletyczny. Ostatecznie wybór padł na Wojciecha Pokorę.
Początkowo rolę żony Rochowicza miała zagrać Stanisława Celińska, jednak odmówiła, obawiając się negatywnego wpływu na swoją karierę ze względu na ówczesną reputację Barei.
Wojciech Pokora, choć ostatecznie wcielił się w kultową rolę „Marysi”, sam przyznawał, że jej nienawidził. Początkowo nie chciał jej przyjąć, mając wykupione wakacje. Ostatecznie zgodził się na prośby reżysera, który zapewnił, że zdążą nakręcić film w miesiąc. Pośpiech ten okazał się wyzwaniem dla aktora, zwłaszcza w scenach kulinarnych. Brak doświadczenia w gotowaniu doprowadził nawet do sytuacji, w której sam reżyser musiał pokazywać mu, jak smażyć kotlety.
Większym problemem okazało się noszenie damskich ubrań i peruki. Pomocną dłoń wyciągnęła żona Pokory, Hanna, która pożyczyła mu swoje ubrania i perukę przywiezioną ze Stanów Zjednoczonych. Tylko buty nie pasowały ze względu na większy rozmiar aktora.
Pierwsze sceny filmu kręcono w domu Barejów. Sytuacja była na tyle nietypowa, że pojawiła się kontrola urzędu skarbowego, podejrzewająca reżysera o nielegalny remont domu na koszt firmy. Kontrola zakończyła się bez konsekwencji po okazaniu rachunków.
W scenie, w której Pokora miał nokautować adoratora swojej filmowej żony, Bohdana Łazukę, kierownik produkcji Jan Szymański, chcąc zaoszczędzić, sam odegrał tę scenę, co skończyło się dla niego poważną kontuzją i koniecznością noszenia kołnierza ortopedycznego.
Premiera filmu „Poszukiwany, poszukiwana” odbyła się 22 kwietnia 1973 roku. W ciągu roku film obejrzało prawie 2 miliony widzów, przynosząc znaczące dochody z kin.
Film spotkał się jednak z mieszanym odbiorem. Czesław Wiśniewski i Jerzy Jesionowski na kolaudacji wyrażali negatywne opinie, zarzucając filmowi ukazywanie osób piastujących wysokie stanowiska w negatywnym świetle. Bronili go Aleksander Ścibor-Rylski i Tadeusz Konwicki. Zdania recenzentów w prasie również były podzielone, choć pochwały formułowano ostrożnie.
Bartosz Staszczyszyn określił film jako przykład filmowego cross-dressingu w polskim kinie, nazywając go „najpopularniejszą polską komedią cross-dressingową”. Krytycy docenili satyryczne ukazanie absurdów PRL-u.
Współcześnie film jest uznawany za jedną z najlepszych polskich komedii, cenioną za grę aktorską, dialogi i ponadczasowy humor. Wielokrotnie oglądany niezawodnie poprawia nastrój widzów.
Reżyseria: Stanisław Bareja
Scenariusz: Stanisław Bareja, Jacek Fedorowicz
Za zdjęcia w filmie odpowiedzialny był Jan Laskowski, który zastosował światło bezcieniowe, podkreślając stylistykę obrazu.
Zdjęcia do filmu kręcono w Warszawie, obejmując takie miejsca jak:
Dodatkowo, część scen powstała w pałacu w Kozłówce.
Film Stanisława Barei „Poszukiwany, poszukiwana” jest często analizowany jako satyra na zjawiska społeczne w Polsce okresu przełomu lat 60. i 70. XX wieku. Przebranie głównego bohatera za kobietę stało się pretekstem do humorystycznego sportretowania różnych środowisk i ukazania absurdów tamtej rzeczywistości. Krytycy dostrzegają w filmie zarówno aluzje do filmowej klasyki, jak i antycypację przyszłych wydarzeń, takich jak wprowadzenie kartek na żywność.
Film wpisuje się w szerszy kontekst kina, w którym motyw mężczyzny przebranego za kobietę jest wykorzystywany komediowo. Wymienia się tu takie tytuły jak amerykańskie „Pół żartem, pół serio” Billy'ego Wildera, „Tootsie” z Dustinem Hoffmanem czy „Pani Doubtfire” z Robinem Williamsem. „Poszukiwany, poszukiwana” wyróżnia się jednak na tle innych poprzez swoje osadzenie w realiach PRL-u i subtelną krytykę społeczną.
Dla Wojciecha Pokory rola „Marysi” stała się źródłem problemów w życiu prywatnym. Przez lata otrzymywał propozycje pracy dla „pomocy domowej”, a widzowie często identyfikowali go z postacią, co utrudniało mu codzienne funkcjonowanie.
tags: #komedia #facet #przebrany #za #kobiete #polska
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.