W okresie świątecznym, kiedy tradycyjnie śpiewamy różnorodne kolędy i pastorałki, warto przybliżyć jedną z nich, która ma szczególne znaczenie i bogatą historię. Mowa o pieśni skomponowanej przez św. Alfonsa Marię de Liguori, znanego dziś w polskiej adaptacji jako „Zstąpiłeś z gwiazd dalekich”. Ta wzruszająca melodia, znana i ceniona we Włoszech, jest wyrazem głębokiej miłości i pokory Chrystusa.
Kolęda „Tu scendi dalle stelle” (wł. „Zstąpiłeś z gwiazd dalekich”) została skomponowana przez św. Alfonsa Marię de Liguori w 1754 roku. Początkowo powstała w dialekcie neapolitańskim, a jej tekst i muzyka miały na celu przybliżenie tajemnicy Wcielenia Bożego Słowa. Papież Pius IX, doceniając jej wartość, polecił przełożyć ją na literacki język włoski. Dziś pieśń ta jest powszechnie znana i śpiewana nie tylko we Włoszech, ale także w innych krajach, w tym w Polsce.
Giuseppe Verdi uważał ją za nieodłączny element Bożego Narodzenia, mówiąc: „Bez tej pastorałki Boże Narodzenie nie byłoby Bożym Narodzeniem”. Warto podkreślić, że św. Alfons skomponował tę pieśń podczas misji w parafii Nola w 1755 roku. Istnieje anegdota związana z jej powstaniem: podczas nabożeństwa św. Alfons chciał ją zaśpiewać, ale tekst, który miał przy sobie, wymagał jeszcze drobnych poprawek. Mimo to, pieśń ta stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów religijnych.
Tekst kolędy „Zstąpiłeś z gwiazd dalekich” skupia się na ubóstwie, jakie z miłości do ludzi wybrał sam Jezus. Papież Benedykt XVI, przywołując tę pieśń w homilii w bazylice św. Piotra w Watykanie w 2009 roku, podkreślał jej znaczenie. Cytował słowa kolędy, mówiąc o świadomym wyborze ubóstwa przez Jezusa:
„Choć jesteś świata Stworzycielem, nie masz pieluszek ani ognia, o mój Panie. O wybrane Dzieciątko, jakże to ubóstwo rozpłomienia moją miłość, ponieważ miłość uczyniła Cię ubogim.”
Przesłanie kolędy jest jasne: miłość ku ludziom skłoniła Jezusa nie tylko do tego, by stał się człowiekiem, ale także aby żył i umierał w ubóstwie. Jest to potężny wyraz Bożej miłości i pokory, który ma inspirować do refleksji i pogłębiania własnej miłości do Boga.
„Zstąpiłeś z gwiazd dalekich” to pieśń o Bogu, który opuszcza niebiańskie wspaniałości, aby stać się człowiekiem. Jeśli Bóg porzuca chwałę nieba z miłości do człowieka, to człowiek winien wszystko oddać z miłości do takiego Boga. Poznanie prawdy, że Syn Boży opuścił gwiaździsty tron swojej chwały, dało początek bezinteresownej miłości św. Alfonsa, która znalazła wyraz w porzuceniu świata i jego perspektyw kariery.
Święty Alfons Maria de Liguori (1696-1787) był postacią niezwykle wszechstronną. Uzdolniony prawnik, artysta, kompozytor, ale przede wszystkim wybitny teolog, moralista i mistrz życia duchowego. Jego życie stanowiło „wielką symfonię na cześć Boga” i „żywy pomnik Chrystusa Odkupiciela”.
Alfons Liguori zasłużył na tytuł doktora Kościoła przede wszystkim dzięki opracowaniu swojej teologii moralnej. Wypracował umiarkowaną drogę pomiędzy skrajną surowością a pobłażliwością w ocenie ludzkiego postępowania, stając się „doktorem złotego środka”. Jego nauczanie było odpowiedzią na skrajności epoki, takie jak jansenizm, który charakteryzował się lękiem przed surowością Boga. Alfons, przejęty tajemnicą Odkupienia, wiązał zbawienie człowieka z miłosierdziem Boga.
Papież Jan Paweł II podkreślał, że teologia moralna św. Alfonsa jest „wzniosłym dziełem” o „szczególnym wyczuciu duszpasterskim”, a sam święty był „mistrzem mądrości”, który oświeca drogę ludu Bożego.
Jednym z najważniejszych wkładów św. Alfonsa w teologię jest jego nauka o modlitwie. Uważał ją za najskuteczniejszy środek pozyskania łaski Bożej. Jego książka „Modlitwa - środek zbawienia” (wydana po raz pierwszy w 1759 roku) zyskała ogromne uznanie. Sam św. Alfons pisał:
„Uważam, że nie wydałem nic bardziej pożytecznego niż ta książeczka, w której mówię o modlitwie jako o niezbędnym i najpewniejszym sposobie wiecznego zbawienia oraz otrzymania wszelkich potrzebnych łask (...) Gdybym mógł, kazałbym wydrukować tyle egzemplarzy, ilu wiernych żyje na ziemi.”
Święty Alfons jest nazywany „doktorem modlitwy”, ponieważ uważał ją za kluczowy czynnik w relacji człowieka z Bogiem. Zachęcał do codziennej, serdecznej rozmowy z Bogiem, traktując Go jak „najdroższego przyjaciela”. Zalecał medytację, modlitwę prośby, nawiedzenie Najświętszego Sakramentu i modlitwę różańcową.
Hasłem Zgromadzenia Redemptorystów, założonego przez św. Alfonsa, są słowa Psalmu 130: „Albowiem u Pana jest miłosierdzie i obfite u Niego Odkupienie”. Ta myśl przewija się przez całą jego działalność pisarską, która liczy ponad 111 pozycji. Jego dzieła, przetłumaczone na wiele języków, mają charakter pastoralny i zmierzają do przybliżenia czytelnikowi obfitego Odkupienia w Chrystusie.
Szczególnie ważna w jego duchowości jest książka „Umiłowanie Jezusa Chrystusa w życiu codziennym”. Jest ona owocem przemyśleń i podsumowaniem całego życia świętego, który zapatrzył się w tajemnicę miłości Boga ku ludziom, widząc jej najwyższe objawienie w dziele Odkupienia. Tajemnicę tę Alfons obejmował w trzech wymiarach: Wcielenie, Męka i Eucharystia, symbolizowanych przez żłóbek, krzyż i sakrament.
Święty Alfons Liguori dzięki staraniom rodziców otrzymał wszechstronne wykształcenie. Mimo błyskotliwej kariery prawniczej w Neapolu, porzucił świat, aby poświęcić się Bogu. Jego twórczość rodziła się z przepowiadania i miała na celu zbawienie dusz. Papież Benedykt XVI ukazał św. Alfonsa jako nauczyciela ufnej modlitwy, którego nauczanie jest „wyjątkowo cenne i pełne duchowej inspiracji”.
Dzieła św. Alfonsa przepełnione są czułością i serdecznością względem Boga. Wskazywał na to, że choć tajemnica łaski Bożej i wolnej woli człowieka pozostaje, to właśnie modlitwa jest kluczem do jej rozwiązania. Jego pisma były wydawane w setkach tysięcy egzemplarzy w kilkudziesięciu językach świata, co świadczy o uniwersalności i głębi jego przesłania.
W dniach 29-31 lipca 2025 roku Centrum Apostolstwa i Duchowości Redemptorystów proponuje przeżycie triduum przed uroczystością św. Alfonsa Marii de Liguori, która przypada 1 sierpnia. Wydarzenie to ma na celu przybliżenie postaci świętego jako doktora Kościoła, nauczyciela modlitwy i mistrza życia duchowego. Uczestnicy mogą zapoznać się z jego duchowością i nauczaniem, a także włączyć się w duchowe przeżywanie tych dni.
Święty Alfons jest czczony w Kościele jako patron spowiedników i moralistów. Jego życie i nauczanie stanowią inspirację dla wielu pokoleń wiernych, ukazując drogę do Boga poprzez miłość, pokorę i wytrwałą modlitwę.
tags: #koleda #pt #zstapiles #z #gwiazd #dalekich
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.