Japoński kalendarz świąt państwowych znacząco różni się od europejskich zwyczajów. Choć istnieją punkty wspólne, takie jak Nowy Rok czy Święto Konstytucji, wiele japońskich okazji może stanowić zaskoczenie dla europejskiego obserwatora. Japończycy świętują m.in. wejście w dorosłość, początek wiosny, koniec zimy, Dzień Morza czy Urodziny Cesarza.
Japonia wyróżnia się dużą liczbą dni ustawowo wolnych od pracy. W porównaniu do Polski, gdzie mamy 13 dni wolnych, w Japonii jest ich aż 16. Dodatkowym przywilejem jest tzw. happy Monday - poniedziałek następujący po święcie obchodzonym w niedzielę, który również staje się dniem wolnym. Dla niektórych świąt nie wyznacza się konkretnej daty, lecz określony poniedziałek danego miesiąca.
Charakterystycznym elementem japońskiego świętowania jest wspólne celebrowanie na ulicach i przy świątyniach. Nieodłącznym elementem tych uroczystości są uliczne stragany, zwane yatai, oferujące bogaty wybór tradycyjnych przekąsek.
W Japonii istnieje aż 16 dni ustawowo wolnych od pracy, co stanowi znaczną liczbę w porównaniu do innych krajów. Japoński system świąt państwowych ma również inne ciekawe cechy - jeśli święto wypada w niedzielę, to dniem wolnym automatycznie staje się poniedziałek. Co więcej, dla niektórych świąt nie wyznacza się konkretnej daty, lecz określony poniedziałek danego miesiąca.
Japoński kalendarz obfituje w różnorodne święta, które upamiętniają ważne wydarzenia polityczne, historyczne, kulturalne, a także celebrują przyrodę i tradycje.
Ganjitsu, czyli Dzień Nowego Roku, jest jednym z najbardziej rodzinnych świąt dla Japończyków. Obchody zaczynają się już 1 stycznia i trwają zazwyczaj trzy dni. Japończycy spędzają ten czas w gronie rodzinnym, często oglądając telewizję. O północy zamiast fajerwerków (które w Japonii kojarzą się z latem), z buddyjskich świątyń rozbrzmiewają dzwony - 107 uderzeń przed północą i jedno tuż po. Pierwszego stycznia Japończycy wstają tuż przed świtem, aby podziwiać pierwszy w roku wschód słońca. Następnie spożywają uroczyste śniadanie składające się z symbolicznych potraw, spędzają czas z bliskimi i udają się do świątyń (buddyjskich lub shintō) na pierwszą w roku wizytę.
Sejin-no Hi, obchodzony w drugi poniedziałek stycznia, to ceremonia honorująca wszystkich, którzy w poprzedzającym roku ukończyli 20 lat i stali się pełnoletni. Do 2000 roku święto to przypadało na 15 stycznia. W 2022 roku wiek osiągnięcia pełnoletności został obniżony do 18 lat, co wywołało pewne zamieszanie w organizacji ceremonii.
Jest to święto skierowane do wszystkich młodych, którzy w poprzedzającym roku ukończyli 20 lat. Święto jest najbardziej atrakcyjne dla młodych dziewcząt, które mają jedną z nielicznych okazji w życiu, by założyć na siebie formalne, efektowne i niewyobrażalnie kosztowne kimono. Prawie wszystkie takie kimona są wypożyczane, a cena takiej usługi może przekraczać pięć tysięcy złotych.
Kenkoku Kinenbi, obchodzony 11 lutego, upamiętnia wstąpienie na tron legendarnego pierwszego cesarza Japonii, Jimmu, w 660 roku p.n.e. Jest to święto patriotyczne, oparte na japońskiej mitologii. Japończycy podczas tego święta dumnie wywieszają na swych domach flagi kraju.
Ustawa o tym święcie mówi, że ma ono na celu „upamiętnienie powstania narodu i pielęgnowanie miłości do ojczyzny”. Czemu odbywa się to akurat tego dnia? Oparte było na mitologii japońskiej i upamiętniało wstąpienie na tron pierwszego japońskiego cesarza. Według dwóch najstarszych japońskich ksiąg miało to miejsce w pierwszy wiosenny dzień, czyli w Nowy Rok. Jak podają wspomniane księgi, cesarz Jinmu jest potomkiem bogini słońca w piątym pokoleniu. Podbił on prowincję Yamato (pierwsza nazwa Japonii), wstąpił na tron i ustanowił pierwszą stolicę państwa w Kashihara w prefekturze Nara.
Shōwa no Hi jest dniem upamiętniającym urodziny cesarza Shōwy, który za życia nosił imię Hirohito. Był on najdłużej panującym władcą od VI wieku, zasiadając na tronie przez 63 lata (1926-1989). W tym okresie Japonia wzięła udział w II wojnie światowej, została pokonana, była okupowana, a następnie przeszła dynamiczny rozwój gospodarczy. Cesarz Shōwa wydał także w 1946 roku ważną deklarację.
Kempō Kinenbi upamiętnia wprowadzenie nowej konstytucji Japonii. Konstytucja Meiji z 1889 roku wprowadziła wprawdzie dwuizbowy parlament, ale większość władzy pozostawiała w rękach cesarza. Nasilające się ruchy nacjonalistyczne doprowadziły do II wojny światowej i jej tragicznych skutków. Po wojnie, w 1947 roku, ogłoszono nową konstytucję, która weszła w życie 3 maja 1949 roku. Wprowadziła ona ustrój parlamentarny, a rolę cesarza ograniczyła do symbolu jedności narodu.
Tennō Tanjōbi to święto państwowe, którego data zmienia się w zależności od panującego monarchy. W 2025 roku Japończycy świętowali 23 i 24 lutego z okazji urodzin cesarza Naruhito.
Shunbun no Hi, obchodzone w okolicach 20 marca, to święto państwowe, podczas którego Japończycy spędzają czas z rodziną i odwiedzają groby przodków. Początki tego święta sięgają starożytności, kiedy celebrowano nadejście wiosny i początek nowego okresu wegetacyjnego. W przeszłości Japończycy posługiwali się kalendarzem księżycowym, według którego rok rozpoczynał się w okolicach lutego.
Midori no Hi, obchodzony 4 maja, jest dniem poświęconym przyrodzie. Japończycy są wyjątkowo przywiązani do przyrody i celebrują różne jej aspekty. Wiosną cieszą się zakwitającymi drzewami, a wiosenna prognoza pogody często obejmuje mapę zakwitania sakury.
Umi no Hi, przypadający w trzeci poniedziałek lipca, to święto dziękczynienia za błogosławieństwa oceanów i nadziei na pomyślność morskiego narodu Japonii. Jest to jeden z najbardziej popularnych dni wolnych, kiedy Japończycy często wybierają się nad morze lub korzystają z innych form wypoczynku.
Yama no Hi, obchodzony 11 sierpnia, to stosunkowo nowe święto mające na celu docenienie błogosławieństw gór i zapewnienie okazji do bliższego ich poznania. Jest to dzień promujący aktywność na świeżym powietrzu i kontakt z naturą.
Shūbun no Hi, obchodzone w okolicach 23 września, jest świętem państwowym, które wywodzi się z buddyjskiego zwyczaju czczenia przodków.
Bunka no Hi, obchodzony 4 listopada, jest dniem celebrowania japońskiej kultury i sztuki. W tym dniu często organizowane są wystawy, koncerty i inne wydarzenia kulturalne.
Keirō no Hi, obchodzony w trzeci poniedziałek września, jest dniem poświęconym osobom starszym. Japończycy słyną z szacunku dla osób starszych, a to święto jest wyrazem tego przywiązania, celebrując długowieczność i doświadczenie starszego pokolenia.
Taiiku no Hi, obchodzony w drugi poniedziałek października, upamiętnia otwarcie Letnich Igrzysk Olimpijskich w Tokio w 1964 roku i promuje aktywny, zdrowy tryb życia. Jest to dzień zachęcający do uprawiania sportu i dbania o kondycję fizyczną.
Kinrō Kansha no Hi, obchodzony 23 listopada, to współczesne święto, które wywodzi się ze starożytnego festiwalu żniw. Jest to dzień docenienia pracy i wysiłku wszystkich ludzi.
Hina Matsuri, czyli Festiwal Lalek, obchodzony 3 marca, jest tradycyjnym świętem dziewczynek. Podczas tego święta wystawia się ozdobne zestawy lalek przedstawiających dwór cesarski.
Kodomo no Hi, obchodzony 5 maja, jest świętem poświęconym dzieciom. Jest to radosne święto, podczas którego często wywiesza się kolorowe chorągwie w kształcie karpi (koinobori), symbolizujące siłę i zdrowie.
Tanabata, czyli Festiwal Gwiazd, obchodzony 7 lipca, nawiązuje do legendy o kochankach Orihime i Hikiboshi. Ludzie wypisują swoje życzenia na kolorowych paskach papieru i wieszają je na bambusowych drzewkach.
Shichi-Go-San, co dosłownie oznacza „siedem-pięć-trzy”, to tradycyjne święto obchodzone 15 listopada. Rodzice zabierają swoje trzy- i siedmioletnie dziewczynki oraz trzy- i pięcioletnich chłopców do świątyń, aby pomodlić się o ich zdrowie i pomyślność.
Boże Narodzenie (Kurisumasu) w Japonii jest świętem świeckim, obchodzonym przez wiele osób, mimo że chrześcijanie stanowią niewielki odsetek populacji. Japońską wigilię wiele par spędza na romantycznych randkach, a popularnym zwyczajem jest zjedzenie tortu świątecznego i kurczaka z KFC. Sylwester w Japonii jest dniem wolnym od pracy.
Japonia słynie z licznych festiwali, zwanych po japońsku matsuri, które odbywają się przez cały rok w różnych regionach kraju. Jedne mają charakter ogólnokrajowy, inne są ściśle związane z lokalnymi tradycjami.
Gion Matsuri w Kioto, którego historia sięga IX wieku, jest jednym z najsłynniejszych festiwali w Japonii. Jego najbardziej charakterystyczną częścią jest procesja uliczna w dniu 17 lipca, podczas której prezentowane są ogromne, ozdobne kapliczki. Najsłynniejsza z nich, Niginata-boko, ma 25 metrów wysokości i waży około 12 ton.
Choć Tanabata jest obchodzona w całej Japonii, najbardziej znana jest z miasta Sendai, gdzie odbywa się miesiąc później. Słynie ze spektakularnych papierowych dekoracji, w tym ogromnych komet wiszących w pasażach handlowych.
O-Bon to buddyjskie święto, podczas którego Japończycy wierzą, że duchy przodków wracają na ziemię. Aby je powitać, organizowane są nocne pokazy ognia. Najsłynniejszy odbywa się w okolicach Kioto, gdzie na wzgórzach rozpalanych jest ponad 200 ognisk. Charakterystyczne są także parady taneczne bon-odori.
Zimą Japończycy biorą udział w yukimi - podziwianiu śnieżnych krajobrazów, często w towarzystwie gorącej herbaty.
Wiosną, gdy kwitną drzewa sakury, Japończycy celebrują hanami. Ludzie zbierają się w parkach i ogrodach, rozkładając koce i urządzając pikniki pod kwitnącymi drzewami.
Setsubun jest pozostałością obchodów Nowego Roku sprzed zmiany kalendarza. Tego dnia dzieci obrzucają prażoną soją osoby przebrane za demony, wykrzykując „Szczęście do środka, demony na zewnątrz!”. Tradycyjnie zjada się także tyle ziaren soi, ile ma się lat, plus jedno dodatkowe.
Złoty Tydzień, przypadający na przełomie kwietnia i maja, to okres, kiedy Japończycy najczęściej biorą urlopy. Ulice wypełniają się kolorowymi paradami, a w świątyniach i parkach można obserwować tradycyjne uroczystości.
W Nara odbywa się coroczny festiwal, który nigdy nie został przerwany od starożytnej epoki Heian (794-1185). W czasie parady prezentowane są tradycyjne stroje z każdej epoki.
Na Okinawie uczestnicy lokalnego matsuri przeciągają wielką ryżową linę, która ma aż 200 metrów długości i waży 40 ton.
Uczestnictwo w lokalnych świętach i festiwalach daje podróżnym unikalne spojrzenie na japońską kulturę i tradycje.
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.