Emhyr var Emreis: Niezwykła Historia Cesarza Nilfgaardu, Która Cię Zaskoczy! - Niebanalne Prezenty

Emhyr var Emreis: Cesarz Nilfgaardu i jego losy

Emhyr var Emreis, znany również jako Jeż z Erlenwaldu, a dawniej jako Duny, to postać o kluczowym znaczeniu w świecie Wiedźmina. Jest cesarzem Nilfgaardu, królem Cintry, a także seniorem Metinny, Gemmery i Ebbing, suwerenem Nazairu i Vicovaro. Jego postać jest złożona i pełna intryg, odzwierciedlając burzliwe dzieje Imperium Nilfgaardu i Królestw Północy.

Droga do władzy i młodość

Emhyr var Emreis, Deithwen Addan yn Carn aep Morvudd (w Starszej Mowie - Biały Płomień Tańczący na Kurhanach Wrogów), został w dzieciństwie zaklęty w jeżokształtnego stwora przez czarodzieja Braathensa, służącego uzurpatorowi, który zamordował jego ojca i przejął tron Cesarstwa około 1233 roku. Po uwolnieniu z klątwy, przez kilka lat wędrował po świecie z błędnym rycerzem. Gdy ten zginął, Emhyr kontynuował podróż samotnie. W wieku piętnastu lat ocalił życie Roegnerowi, królowi Cintry, który zgodnie z Prawem Niespodzianki obiecał oddać mu swą córkę. Pod tożsamością Duny'ego, Emhyr przybył do Cintry, by poślubić Pavettę, córkę Roegnera i Calanthe. W wyniku splotu wydarzeń został odczarowany przez wiedźmina Geralta z Rivii, a Calanthe udzieliła mu zgody na małżeństwo.

Po tym wydarzeniu Emhyr planował ujawnić swoją tożsamość Calanthe i odzyskać Cesarstwo przy pomocy jej armii. Został jednak ostrzeżony przez czarodzieja Vilgefortza o treści przepowiedni Itliny, zgodnie z którą syn jego i jego córki, Ciri, miał władać połową świata, a syn jej syna - całym światem. Emhyr, ufając przepowiedni, postanowił wywieźć Ciri i Pavettę statkiem do Cesarstwa, pod pretekstem rejsu na Skellige. Jednak Pavetta ukryła dziecko, a Emhyr w gniewie wyrzucił żonę za burtę. Po tym zdarzeniu Vilgefortz teleportował go do Cesarstwa, a Duny został uznany za zmarłego.

Portret Emhyra var Emreisa, cesarza Nilfgaardu

Powrót i rządy w Nilfgaardzie

Zdruzgotany śmiercią żony, cesarz początkowo opierał się objęciu władzy. Ostatecznie jednak przybył do stolicy Nilfgaardu i stanął na czele rewolucji, obalając Uzurpatora w 1257 roku. Zmuszony przez magnatów do wojny z Nordlingami, zgodził się na atak na Cintrę w 1263 roku. Potężna armia cesarska przekroczyła Schody Marnadalu i wkroczyła do Cintry. Armia Cintry i Skellige została rozbita w bitwie nad rzeką Marnadal, w której zginął król Eist, a ranna królowa Calanthe została zabrana z pola walki. Kiedy armia imperium zbliżała się do stolicy, cesarz rozkazał członkom służb specjalnych, w tym Cahirowi Mawrowi Dyffrynowi aep Ceallachowi, odnaleźć i uprowadzić następczynię tronu Cintry, swoją córkę Ciri. Po zrównaniu Cintry z ziemią i śmierci królowej Calanthe, Cahirowi udało się schwytać Ciri, lecz ta uciekła mu i zaginęła. Po bitwie o Wzgórze Sodden, gdzie armia cesarstwa została rozbita przez zjednoczone siły królestw Północy, Emhyr rozpoczął zakrojone na szeroką skalę poszukiwania Ciri oraz przygotowania do kolejnej wojny.

Wewnętrzne i zewnętrzne problemy Imperium

Cesarz zmagał się z licznymi problemami wewnątrz swojego imperium. Rebelie w Ebbing i Nazairze nadszarpnęły siły imperium, choć zostały stłumione przez młodych oficerów. W Cintrze lud nie zaakceptował Emhyra, nie wybaczył rzezi miasta ani śmierci królowej Calanthe. Wielu cintryjczyków uciekło za Jarugę, organizując się w Brugge pod sztandarami Temerii, by zemścić się na cesarzu i odzyskać swój kraj. Emhyr planował uczynić z Cintry kraj dostatni i szczęśliwy, podobny do Toussaint. Jednak w Cintrze wybuchło powstanie pod wodzą księcia Windhalma. Aby stłumić powstanie, cesarz utworzył Prowincję Cintry, a jej namiestnikiem mianował marszałka polnego Menno Coehoorna. W tym czasie Emhyr dowiedział się o spotkaniu królów Północy w zamku Hagge i wydał rozkaz zlikwidowania Geralta przez Rience'a.

Mapa Królestw Północy i Nilfgaardu

Poszukiwania Ciri i kluczowe decyzje

Po fiasku próby porwania Ciri z Thanedd, rok później Emhyr rozkazał Cahirowi uprowadzić ją, co wywołało słynny pucz czarodziejów. Gdy Ciri zniknęła bez śladu, Vilgefortz przysłał mu fałszywą Cirillę. Kiedy w końcu odnalazł prawdziwą Cirillę, obudziły się w nim prawdziwe ojcowskie uczucia, dlatego pozwolił jej pozostać z Geraltem i Yennefer. W roku 1290 mianował Petera Evertsena Wielkim Podskarbim Koronnym.

Emhyr w grach komputerowych

W grze Wiedźmin 2: Zabójcy Królów Emhyr rozkazał pojmać Letho, Egana, Serrita i Yennefer, a także polecił Letho i jego wiedźminom zamordować władców Północy, obwiniając o to czarodziejki.

W grze Wiedźmin 3: Dziki Gon Emhyr prowadzi inwazję swojego Cesarstwa na Królestwa Północy, osłabione przez bezkrólewie i wojny domowe. Cesarz prosi Geralta o odnalezienie Ciri. Losy Emhyra w grze zależą od wyborów gracza - może zostać zamordowany przez własny naród lub wygrać wojnę i oddać kraj Temerczykom na zasadzie lennictwa. W zależności od decyzji gracza, może przygotowywać córkę do przekazania jej władzy cesarskiej lub zostać okłamanym, że Ciri zginęła.

Dzięki staraniom moderów udało się odnaleźć i przywrócić wyciętą scenę z ostatniej misji fabularnej, w której Emhyr pomaga Geraltowi pokonać Dzikiego Gonu, atakując czarodziejki, takie jak Fillipa Eilhart czy Fringilla Vigo.

Rozmowa cesarza Emhyra z ogrodnikiem króla Foltesta - Usunięta scena z Wiedźmina 3 [Audiencja]

Postacie powiązane z Emhyrem

  • Ciri: Córka Emhyra i Pavetty, posiadaczka Starszej Krwi, dziedziczka tronu Cintry.
  • Pavetta: Córka Roegnera i Calanthe, żona Emhyra i matka Ciri.
  • Calanthe: Królowa Cintry, matka Pavetty i babka Ciri.
  • Roegner: Król Cintry, ojciec Pavetty i teść Emhyra.
  • Vilgefortz: Czarodziej, który odegrał kluczową rolę w życiu Emhyra i Ciri.
  • Cahir Mawr Dyffryn aep Ceallach: Nilfgaardzki oficer, który miał za zadanie odnaleźć i uprowadzić Ciri.

tags: #emhyr #ciri #slub

Popularne posty: