Zawarcie związku małżeńskiego przez pracownika z osobą prowadzącą działalność gospodarczą, która jest jego pracodawcą, może prowadzić do istotnych zmian w jego statusie ubezpieczeniowym. W takich sytuacjach Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) często traktuje małżonka przedsiębiorcy jako współpracownika, a nie pracownika, co wiąże się ze zmianą zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym.
Problem prawny pojawia się, gdy pracownik zawiera związek małżeński ze swoim pracodawcą. Pomimo istnienia umowy o pracę, organy ubezpieczeniowe mogą uznać małżonka za współpracownika. Takie stanowisko zostało potwierdzone przez Sąd Najwyższy. W przypadku, gdy pracownik spełnia kryteria określone dla osób współpracujących, dla celów ubezpieczeń społecznych jest traktowany jako taka osoba, niezależnie od istniejącej umowy o pracę.
Nie istnieje norma prawna, która zakazywałaby zawierania umów o pracę między małżonkami. Jednakże, przepisy prawa pracy nie wpływają na obowiązki wynikające z przepisów ubezpieczeń społecznych. Jeżeli pracownik spełnia kryteria określone dla osób współpracujących, dla celów ubezpieczeń społecznych jest traktowany jako osoba współpracująca.
Warto mieć na uwadze, że ZUS często analizuje sytuacje zatrudniania małżonka. Jeśli ZUS skutecznie zakwestionuje charakter umowy o pracę i wykaże, że w rzeczywistości była to współpraca przy prowadzeniu działalności gospodarczej, konsekwencje mogą być dotkliwe. Zakład Ubezpieczeń Społecznych może podważyć zasady podlegania zatrudnionego pod obowiązkowe ubezpieczenia nawet za wiele lat wstecz, co może skutkować obciążeniem przedsiębiorcy domiarem składek i koniecznością zwrotu nienależnie pobranych świadczeń.
Definicję osoby współpracującej zawierają przepisy ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Kluczowe znaczenie ma tu orzecznictwo Sądu Najwyższego.
Aby dana osoba została uznana za współpracownika przedsiębiorcy, muszą być spełnione łącznie następujące przesłanki:
Przy ocenie kwalifikacyjnej należy badać łączne spełnienie takich cech, jak istotny ciężar gatunkowy działań współpracownika, stabilność, częstotliwość oraz zorganizowanie świadczonej pracy.
Należy zaznaczyć, że dla celów ubezpieczeń społecznych nie ma mowy o współpracy z przedsiębiorcą będącym wspólnikiem jednoosobowej spółki z o.o. W takim przypadku działalność gospodarczą wykonuje spółka, a nie jej wspólnik.
W przypadku, gdy pracownik spełnia kryteria osoby współpracującej, należy go wyrejestrować z ubezpieczeń jako pracownika i zgłosić jako osobę współpracującą.
Osoba współpracująca z prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą podlega obowiązkowo ubezpieczeniom:
Dobrowolne jest ubezpieczenie chorobowe.
Składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne osoby współpracującej finansowane są w całości przez przedsiębiorcę. Podstawą wymiaru składek społecznych jest zadeklarowana kwota, nie niższa niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Podstawę wymiaru składki zdrowotnej stanowi zadeklarowana kwota, nie mniejsza jednak niż 75% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w IV kwartale roku poprzedniego.
Zatrudnianie małżonka na umowie o pracę po zmianie jego statusu na osobę współpracującą wymaga specyficznego rozliczenia.
Składki ZUS z racji umowy o pracę są odprowadzane wyłącznie od części wynagrodzenia należnego za okres, w którym osoba była jeszcze pracownikiem. Za okres, w którym stała się osobą współpracującą, składki ZUS są naliczane jak za prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą.
Całe wynagrodzenie, jakie pracownica otrzymała za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana statusu, stanowi jej przychód podatkowy ze stosunku pracy. Składki emerytalne, rentowe i chorobowe (w części pokrywanej przez ubezpieczonego) należne z tytułu współpracy nie mogą być odliczone z jej przychodu ze stosunku pracy, ponieważ są finansowane przez przedsiębiorcę. Podobnie składka zdrowotna należna z racji współpracy.
W konsekwencji, przychód pracownicy za miesiąc zbiegu zdarzeń pomniejszają jedynie składki emerytalna, rentowe i chorobowa obciążające pracownicę, naliczone za okres zatrudnienia jako pracownik. Zaliczka na PIT jest pomniejszana tylko o składkę zdrowotną naliczoną od wynagrodzenia za ten okres.
Pracownikowi, który bierze ślub, przysługują z tego tytułu 2 dni płatnego zwolnienia od pracy. Jest to tzw. urlop okolicznościowy.
Instytucja urlopu okolicznościowego uregulowana została w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.
Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy, jeżeli obowiązek taki wynika z przepisów prawa. Udzielenie urlopu okolicznościowego jest obligatoryjne, o ile pracownik złoży stosowny wniosek.
Zwolnienia obejmujące dwa dni pracownik może wykorzystać łącznie, jak również podzielić je na pojedyncze dni. Termin udzielenia urlopu okolicznościowego powinien odpowiadać zarówno celowi, jak i terminowi wydarzenia, z którym zwolnienie to ma związek.
Warto zaznaczyć, że urlop okolicznościowy z tytułu ślubu pracownika udzielany jest w ścisłym związku przyczynowym z tym zdarzeniem. Ślub kościelny (konkordatowy) jest traktowany jako zawarcie małżeństwa na gruncie prawa polskiego, natomiast sam ślub wyznaniowy nie jest przesłanką do udzielenia urlopu, jeśli nie towarzyszy mu ślub cywilny. Podobnie, ponowne zawarcie małżeństwa z osobą, z którą wcześniej zakończono prawnie związek, jeśli jest to ślub cywilny lub konkordatowy, będzie miało skutki prawne.
Zawarcie związku małżeńskiego przez pracownika z pracodawcą-przedsiębiorcą może prowadzić do zmiany statusu ubezpieczeniowego pracownika na osobę współpracującą. Skutkuje to zmianą zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnym, a także wpływa na sposób rozliczania wynagrodzenia i składek. Jednocześnie, pracownik zachowuje prawo do urlopu okolicznościowego z tytułu zawarcia związku małżeńskiego.
tags: #czy #pracodawca #moze #wziac #slub #z
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.