Sakrament bierzmowania jest sakramentem chrześcijańskiej dojrzałości. Dzięki niemu wierni ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego oraz zobowiązują się, jako świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i czynem oraz do jej obrony.
Sakrament bierzmowania wraz z chrztem i Eucharystią należy do sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego, a jego jedność powinna być zachowywana. Przyjęcie tego sakramentu jest konieczne jako dopełnienie łaski chrztu. Sakrament ten uzdalnia nas do mężnego wyznawania wiary, życia według niej i obrony.
Bóg czyni to poprzez udzielane dary Ducha Świętego:
Sakrament bierzmowania powinny przyjmować osoby dojrzałe, które chcą rozpocząć drugi etap życia - świadome życie wiarą. Sakrament chrztu większość z nas przyjęła nieświadomie w pierwszych dniach, czy tygodniach po urodzeniu.
Obrzęd bierzmowania składa się z trzech elementów: uzdrowienia, umocnienia, a także znaku konsekracji, czyli poświęcenia bierzmowanego Bogu.
Ze względu na fakt istotnego powiązania sakramentu bierzmowania z sakramentem chrztu, kandydat do bierzmowania powinien zachować imię chrzcielne.
Świadkiem bierzmowania może być osoba, która przyjęła wszystkie sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego (chrzest, Eucharystię, bierzmowanie) i prowadzi życie zgodne z zasadami wiary. Zadaniem świadka jest troska o to, by bierzmowany wypełniał obowiązki wypływające z przyjęcia tego sakramentu. Od świadków nie są wymagane żadne dokumenty.
Po ewangelii biskup (i kapłani, którzy mu pomagają) siadają na przygotowanych krzesłach. Zależnie od miejscowego zwyczaju, kandydatów do bierzmowania przedstawia proboszcz albo inny kapłan, albo diakon, albo katecheta. Jeżeli to możliwe, każdego kandydata wzywa się imiennie i pojedynczo wchodzą oni do prezbiterium. Jeżeli są to dzieci, prowadzi je jeden ze świadków bierzmowania albo jedno z rodziców. Kandydaci stają przed celebransem.
Biskup wygłasza homilię wyjaśniającą znaczenie sakramentu. Następnie wszyscy modlą się w milczeniu. Biskup (i kapłani, którzy mu pomagają) wyciągają ręce nad kandydatami.
Diakon podaje biskupowi święte krzyżmo. Kandydaci do bierzmowania pojedynczo podchodzą do biskupa, albo, jeśli przemawiają za tym okoliczności, biskup podchodzi do każdego kandydata. W czasie namaszczania można śpiewać odpowiednią pieśń.
Istotny obrzęd bierzmowania składa się z trzech elementów wykonywanych równocześnie: namaszczenie olejem krzyżma na czole ochrzczonego, nałożenie rąk przez biskupa i wypowiedzenie słów: „Przyjmij znamię daru Ducha Świętego”.
Sakramenty bierzmowania, chrztu i Eucharystii nazywane są sakramentami inicjacji, albo wtajemniczenia chrześcijańskiego. Z wejściem w ten krąg łączy się konieczność dokonania wyboru dotyczącego ostatecznego przeznaczenia człowieka. Wraz z wyborem Boga i zapoczątkowanego przez Syna Bożego - Jezusa Chrystusa - królestwa Bożego, człowiek zostaje włączony do Kościoła - Ciała Chrystusa. W ten sposób wkracza w nową jakość swojego życia, otrzymując przy tym żywotną siłę, której źródłem i dawcą jest Chrystus.
Nazywając bierzmowanie sakramentem dojrzałości, Kościół pragnie zaznaczyć, że przyjmujący go chrześcijanin zostaje umocniony Bożą mocą w swym pragnieniu czynienia w świecie dobra. Chrześcijanie wierzą w otrzymanie w tym sakramencie szczególnej mocy Ducha Świętego, który zachęca i uzdalnia do świadczenia o Chrystusie w Kościele i w życiu publicznym.
Znaczenie tego sakramentu można przyrównać do wydarzeń związanych z zesłaniem Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy. Dopiero wydarzenie zesłania na uczniów Ducha Świętego spowodowało, że wspólnota stała się dla świata widzialnym znakiem udzielonego światu daru zbawienia.
Podobnie rzecz ma się w życiu poszczególnego chrześcijanina. Otrzymane na chrzcie nowe życie swą pełną moc osiąga w bierzmowaniu ("bierzmowanie" znaczy "umocnienie"). Sakrament ten staje się dla chrześcijanina znakiem, że Duch Święty, którego Jezus przyobiecał swym uczniom, pragnie go ogarnąć i poruszyć. Niekiedy też określamy bierzmowanie mianem "pieczęci".
O ile w sakramencie chrztu Duch Święty przychodzi do człowieka jako Boże życie, to w sakramencie bierzmowania zstępuje jako Energia Boża. Energia ta udziela mu darów niezbędnych do tego, by mieć w sobie dość sił do zmagania się ze złem oraz prowadzenia życia godnego człowieka wierzącego w kochającego go Boga.
W Kościele przyjął się zwyczaj udzielania tego sakramentu młodym wierzącym dla podkreślenia, iż Chrystus obecny w życiu człowieka przychodzi mu ze szczególną pomocą w przełomowych momentach jego życia. Udzielanie sakramentu bierzmowania poprzedza wyznanie wiary, podobnie jak to miało miejsce przed chrztem. W przypadku, gdy chrzczone było małe dziecko, wyznanie wiary przed przyjęciem sakramentu bierzmowania jest jego osobistym aktem, którym sankcjonuje wiarę wyznaną w jego imieniu przez rodziców i rodziców chrzestnych.
Duch Jezusa Chrystusa - "Pomazańca" - daje bierzmowanemu odwagę i pobudza go do czynienia w życiu tego, co czynił w swoim życiu Jezus Chrystus: całkowicie żyć dla Boga i z Jego polecenia istnieć dla innych.
Sakrament bierzmowania sprawia, że chrześcijanin pełniej uczestniczy w zbawczym posłannictwie Jezusa Chrystusa dzięki otrzymanej szczególnej łasce Ducha Świętego. Dostępuje też pełniejszego niż to miało miejsce w sakramencie chrztu udziału w kapłańskiej, prorockiej i królewskiej misji Jezusa Chrystusa. Zostaje też powołany do składania świadectwa wiary w Jezusa Chrystusa oraz do podejmowania odpowiedzialnych zadań w Kościele i świecie.
Przyjmujący sakrament bierzmowania chrześcijanin musi być świadomy powołania chrześcijanina, o którym mówią słowa Jezusa skierowane do uczniów: "Wy jesteście światłem świata".
Sakrament bierzmowania chrześcijanin otrzymuje nie tylko dla siebie, lecz także dla dobra innych. Otrzymany Dar Ducha Świętego za pośrednictwem bierzmowanych winien przemieniać ludzi: powinien ich nawiedzać, aby mogli doświadczyć bliskości obdarowującego miłością i nadzieją Boga. Przekonanie to domaga się od chrześcijanina włączania swoich uzdolnień i umiejętności w służbę dobra wspólnoty.
Bierzmowany nie powinien stawiać pytań: "Co za to otrzymam?", lecz "Komu jestem potrzebny?" "W jakich obszarach życia społecznego mogą przydać się moje zdolności?".
Sakrament bierzmowania, obok sakramentów chrztu i święceń kapłańskich, należy do sakramentów, które - raz przyjęte - zachowują na zawsze swą ważność.
W Kościele łacińskim ogólnie został przyjęty "wiek rozeznania", jako czas udzielania bierzmowania. Nie należy jednak mylić dojrzałego wieku wiary z dojrzałym wiekiem rozwoju naturalnego.
Przygotowanie do sakramentu bierzmowania odbywa się na trzech płaszczyznach: rodzinnej, szkolnej i parafialnej. Kandydat musi przyjąć sakrament z wiarą i w wolności, nie może przystępować do niego osoba, która nie wierzy w Boga i w moc działania sakramentów, ani osoba pod przymusem.
Każdy kandydat zobowiązany jest do uczestnictwa w spotkaniach prowadzonych przy parafii. Brak uczęszczania na lekcje religii w szkole wyklucza z przygotowania i przyjęcia sakramentu bierzmowania.
W naszej parafii do Sakramentu Bierzmowania przystępują uczniowie VIII klasy Szkoły Podstawowej. W „przygotowaniu dalszym” do Sakramentu Bierzmowania uczestniczą także uczniowie klas VII Szkoły Podstawowej - zobowiązują się oni do uczestnictwa we Mszach św.
Świadkami przy bierzmowaniu mogą być osoby, które przyjęły Sakrament Chrztu, Eucharystii, Bierzmowania i są osobami praktykującymi. Nie mogą to być osoby żyjące niezgodnie z wiarą i nauką Kościoła.
Osoby, które nie przyjęły Sakramentu Bierzmowania w odpowiednim czasie, a chcą go uzupełnić, winny zgłosić się do Kancelarii Parafialnej i księdza proboszcza w celu ustalenia formy przygotowania.
Kandydaci do bierzmowania zobowiązani są do obecności na Mszy Świętej i Nabożeństwie Różańcowym.
Wybierając patrona do bierzmowania, każdy kandydat powinien znać jego krótki życiorys i zdawać sobie sprawę, w czym powinien go naśladować. Niemożliwe jest wybieranie imion obraźliwych, „dziwnych” czy „nowoczesnych”, nie mających swoich świętych odpowiedników.
Nauka o odpustach jest ściśle związana z tajemnicą Bożego Miłosierdzia oraz Bożej sprawiedliwości. W sakramencie pojednania grzesznik otrzymuje przebaczenie wyznanych grzechów, jeśli towarzyszy mu szczery żal, co umożliwia mu osiągnięcie wiecznego zbawienia. Jednak przebaczenie grzechów w sakramencie pokuty nie usuwa skutków doczesnych (czasowych) wynikających z grzechu. Te kary mogą być doświadczane w życiu ziemskim lub po śmierci w stanie czyśćca.
Odpust jest darowaniem przez Boga, za pośrednictwem Kościoła, kar doczesnych należnych za grzechy już odpuszczone w sakramencie pokuty. Może być uzyskany dla siebie lub ofiarowany za dusze w czyśćcu.
Warunki uzyskania odpustu zupełnego obejmują stan łaski uświęcającej (wolność od grzechu ciężkiego), brak przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, przyjęcie Komunii Świętej oraz modlitwę w intencjach Ojca Świętego. Dodatkowo wymagane jest wykonanie określonej czynności odpustowej, takiej jak adoracja Najświętszego Sakramentu, odmówienie Różańca, udział w Drodze Krzyżowej czy nawiedzenie cmentarza i modlitwa za zmarłych.
Bierzmowanie samo w sobie nie jest bezpośrednio związane z uzyskiwaniem odpustów. Jest to odrębny sakrament, który umacnia wierzącego w Duchu Świętym. Jednakże, praktyki związane z przygotowaniem do bierzmowania lub samo przyjęcie sakramentu mogą być okazją do pogłębienia życia duchowego, które może obejmować również starania o uzyskanie odpustów.
tags: #czy #bierzmowanie #daje #odpust
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.