Przepisy polskiego prawa dotyczące zawierania małżeństw, w tym te dotyczące osób z niepełnosprawnościami, budzą wiele dyskusji i kontrowersji. Kluczową kwestią jest interpretacja artykułu Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który stanowi, że „nie może zawrzeć małżeństwa osoba dotknięta chorobą psychiczną albo niedorozwojem umysłowym”. Niemniej jednak, prawo przewiduje możliwość uzyskania zezwolenia na zawarcie małżeństwa w określonych przypadkach.
Zgodnie z obowiązującymi zapisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z 1964 roku, osoba dotknięta chorobą psychiczną lub niedorozwojem umysłowym nie może zawrzeć małżeństwa. Jednakże, jeśli stan zdrowia lub umysłu takiej osoby nie zagraża małżeństwu ani zdrowiu przyszłego potomstwa, a osoba ta nie została całkowicie ubezwłasnowolniona, sąd może zezwolić na zawarcie małżeństwa.
Pełnomocnik rządu ds. równego traktowania, Elżbieta Radziszewska, uważa, że przepis ten jest dyskryminujący. Podkreśla, że urzędnik stanu cywilnego, opierając się na domniemaniach, może odmówić zawarcia związku małżeńskiego, kierując sprawę do sądu, który następnie podejmuje decyzję.
Sekretarz Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego, Robert Zegadło, zaznacza, że całkowita rezygnacja z kontroli w tym zakresie byłaby pochopna, a przyzwalanie na zawarcie małżeństwa, które mogłoby zostać unieważnione, byłoby gorsze niż kontrola. Obecnie urzędnicy stanu cywilnego mogą kierować do sądu wniosek o zbadanie zdolności do zawarcia małżeństwa przez osoby z niepełnosprawnościami, a same zainteresowane osoby również mogą o takie pozwolenie wystąpić.
Konsultant krajowy w dziedzinie psychiatrii, prof. Marek Jarema, oraz prezes Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, prof. Janusz Heitzman, oceniają przepis jako stygmatyzujący i wykluczający. Podkreślają, że nie ma on uzasadnienia medycznego i nie uwzględnia postępu medycyny w ciągu ostatnich 60 lat. Stosowanie terminu „choroba psychiczna” prowadzi do dowolnych interpretacji prawnych, co jest niekonstytucyjne i dyskryminujące.
Prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Integracji, Piotr Pawłowski, zwraca uwagę na różnorodność sytuacji, podając przykład osób z zespołem Downa, które mogą mieć trudności z udźwignięciem ciężaru małżeństwa.
Osoby niepełnosprawne w Polsce mają prawo do zawarcia małżeństwa, a ich prawo do miłości i tworzenia rodziny jest chronione przez konstytucję. Przepisy prawa cywilnego nie różnicują osób na podstawie ich niepełnosprawności. Oznacza to, że osoby z niepełnosprawnościami mają takie same prawa jak osoby pełnosprawne, w tym prawo do zawierania związków małżeńskich i korzystania z wszelkich związanych z tym przywilejów.
Każda osoba ma prawo do podjęcia decyzji o małżeństwie i korzystania z ochrony prawnej. Jednakże, istnieją pewne ograniczenia, które mogą wpływać na ten proces, zwłaszcza w przypadku osób z niepełnosprawnością intelektualną, które mogą potrzebować zgody opiekuna prawnego lub sądu. W sytuacjach problemów zdrowotnych wpływających na zdolność podejmowania decyzji, wymagana może być ocena stanu psychicznego przez specjalistę.
Aby zawrzeć związek małżeński, osoby niepełnosprawne, podobnie jak inne pary, muszą przedstawić podstawowe dokumenty, takie jak dowód osobisty lub inny dokument tożsamości. W niektórych przypadkach mogą być potrzebne dodatkowe dokumenty, na przykład zaświadczenie o stanie cywilnym lub dokumenty potwierdzające stan zdrowia.
Kluczowym krokiem dla osób z niepełnosprawnością intelektualną jest często uzyskanie zgody sądu, który ocenia zdolność do świadomego podjęcia decyzji o zawarciu małżeństwa. W tym procesie sąd może angażować biegłych psychiatrów i psychologów.
W polskim prawie bezwzględną przeszkodą do zawarcia małżeństwa jest całkowite ubezwłasnowolnienie. Od momentu osiągnięcia pełnoletności, każdy obywatel posiada pełną zdolność do czynności prawnych, co obejmuje możliwość zawierania związków małżeńskich, rozporządzania finansami, zawierania umów i samostanowienia. Ubezwłasnowolnienie całkowite ogranicza te prawa.
Osoby niepełnosprawne mogą skorzystać z różnorodnych zasobów i organizacji oferujących wsparcie w planowaniu ślubu. Wiele organizacji pozarządowych, takich jak Fundacja Aktywni, Stowarzyszenie Na Rzecz Osób Niepełnosprawnych czy Fundacja Dla Rodzin, oferuje pomoc w zakresie organizacji ceremonii, doradztwa prawnego, zapewnienia dostępności miejsc czy dostosowania ceremonii do potrzeb osób z niepełnosprawnościami.
Technologia również odgrywa rolę w ułatwianiu tego procesu. Aplikacje mobilne i platformy internetowe oferują narzędzia do zarządzania budżetem, tworzenia list gości, a także technologie asystujące, które ułatwiają komunikację.
Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Konwencja o Prawach Osób z Niepełnosprawnościami, opracowana w ramach ONZ, wpływają na polskie przepisy, eliminując dyskryminację małżeńską. Dokumenty te podkreślają poszanowanie życia prywatnego i rodzinnego oraz zapewniają równość w prawie do małżeństwa.
Polska, ratyfikując Konwencję ONZ, złożyła zastrzeżenie do artykułu 23 ust. 1 lit. (a), który dotyczy prawa do zawarcia małżeństwa i założenia rodziny. Zastrzeżenie to pozwala na stosowanie obecnych przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, dopóki nie zostaną one zmienione. Oznacza to, że osoba z niepełnosprawnością wynikającą z choroby psychicznej lub niedorozwoju umysłowego może zawrzeć małżeństwo jedynie za zezwoleniem sądu.
Przykładem sytuacji, która wywołała dyskusję, jest historia Jolanty i Piotra z Biskupca, którym Sąd Rejonowy odmówił zgody na ślub cywilny ze względu na wady intelektualne i niesamodzielność, mimo że sąd był ich ostatnią nadzieją na zalegalizowanie związku. Opinie psychiatryczno-psychologiczne wskazały na lekkie upośledzenie intelektualne i wątpliwości co do zdolności spełniania funkcji małżeńskich i rodzicielskich.
Kodeks rodzinny i opiekuńczy wymienia kilka przesłanek wyłączających możliwość zawarcia związku małżeńskiego:
Kierownik urzędu stanu cywilnego ma obowiązek odmówić przyjęcia oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński, jeśli stwierdzi istnienie okoliczności wyłączającej zawarcie małżeństwa, w tym jeśli którykolwiek z przyszłych małżonków nie jest w stanie świadomie wyrazić swojej woli. W przypadku wątpliwości, kierownik USC może zwrócić się do sądu o rozstrzygnięcie.
tags: #czy #bedac #chorym #na #padaczke #mozna
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.