Która z dziewczynek w dzieciństwie nie sypała kwiatów w Boże Ciało, który z chłopców nie dzwonił maleńkim dzwoneczkiem? W przeddzień święta były próby, dziewczynki szły w orszaku i ćwiczyły dyg przy rzucaniu płatków. Wcześniej trzeba było przygotować koszyczek i zebrać duże ilości kwiatów.
Boże Ciało to jedno z najważniejszych świąt w Kościele Katolickim. Tak popularnie nazywana jest Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Jest to święto ruchome, wypadające zawsze 60 dni po Wielkanocy, obchodzone w czwartek po oktawie Zesłania Ducha Świętego. Po raz pierwszy uroczystość obchodzona była w dzisiejszym belgijskim Liège w 1246 roku, a w 1317 roku została ustanowiona jako święto dla całego Kościoła zachodniego.
Święto upamiętnia obecność Jezusa Chrystusa pod postaciami chleba i wina w Najświętszym Sakramencie - czyli w Eucharystii. Głównym elementem obchodów jest uroczysta procesja, podczas której wierni niosą monstrancję z konsekrowaną hostią ulicami miast i wsi.
Zewnętrzną formę Bożego Ciała stanowią uroczyste procesje z Najświętszym Sakramentem. Na początku niesiony jest krzyż, potem feretrony, figury i świece. Następnie zwykle idą chłopcy z dzwoneczkami, małe dziewczynki w strojach ludowych, potem starsze w strojach pierwszokomunijnych i to właśnie one mają zaszczyt sypać kwiatki.
W poszczególnych parafiach procesje wyglądają nieco inaczej. W Pruchniku, na przykład, procesja dochodzi do 4 ołtarzy, przy których czytane są związane tematycznie z Eucharystią fragmenty czterech Ewangelii. Idea czterech ołtarzy związana jest z ilością ewangelistów: św. Markiem, Janem, Łukaszem i Mateuszem. Przy każdym ołtarzu odczytuje się fragment z Pisma Świętego - Ewangelię Marka, Łukasza, Jana i Mateusza.
W święto Bożego Ciała buduje się ołtarze ustawione pod gołym niebem. Zawierają one miejsce na monstrancję, a także symbole religijne, jak również elementy symbolizujące grupy zawodowe, organizacje, zrzeszenia, które je wykonują. Są pięknie ukwiecone i przybrane zielonymi drzewkami, najczęściej brzózkami lub gałęziami lipy.
Jak udekorować ołtarz na Boże Ciało? Stolik, na którym ksiądz będzie mógł postawić monstrancję, powinien znaleźć się na ołtarzu. Powinien też znaleźć się obraz z wizerunkiem Jezusa. Konieczna jest także kwiatowa dekoracja. Do ozdobienia ołtarza na Boże Ciało wykorzystuje się zwykle gałązki brzozy albo wierzby oraz kwiaty. Wierni budujący ołtarze na Boże Ciało chętnie sięgają po suszki, które są równie eleganckie i kolorowe.
Jedną z najbardziej rozpoznawalnych tradycji Bożego Ciała jest sypanie kwiatów przez dziewczynki idące w procesji. Zwykle są to dzieci, które w danym roku przystąpiły do Pierwszej Komunii, chociaż nie jest to żelazna reguła. W niektórych regionach kraju kultywuje się również zwyczaj wykonywania kwietnych dywanów, po których idzie kapłan z monstrancją. Miejscowościami, które wiodą w tym prym, są Sprycimierz, Klucz, Olszowa, Zalesie Śląskie oraz Zimna Wódka. Kwietne dywany ze Sprycimierza zostały wpisane na listę niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO.
Skąd wziął się zwyczaj sypania kwiatów na Boże Ciało? Jego korzeni można dopatrywać się już w starożytności, kiedy rzucanie płatków pod nogi było sposobem na powitanie ważnej osobistości. Ta tradycja symbolizuje czystość, niewinność i miłość do Jezusa obecnego w Eucharystii.
Zdecydowanymi faworytkami są w tym przypadku róże. Ich płatki mają delikatną, jedwabistą teksturę i pięknie pachną. Są też dość wytrzymałe, więc możesz mieć pewność, że nie zwiędną i nie stracą koloru podczas pierwszych minut trwania procesji. Dobrym wyborem są ponadto piwonie. Dodatkowym atutem jest fakt, że z jednego kwiatu można pozyskać naprawdę dużo płatków. Na sypanie kwiatków na Boże Ciało odpowiednie są także bratki, nagietki, chabry czy margaretki.
Jeśli zastanawiasz się, jakie kwiaty wybrać do sypania na procesji, polecamy sięgnąć po te, które właśnie o tej porze roku zdobią polskie łąki i ogrody. Wśród nich można wymienić:
Kwiatki do sypania na Boże Ciało można przygotować wcześniej. Aby zachowały świeżość, wystarczy włożyć je do zamrażalnika. Należy jednak zadbać o to, aby trafiły do niego suche rośliny, dlatego dobrą praktyką jest ewentualne osuszenie ich ręcznikiem papierowym. Płatki zamroź w pojemniku, nie w woreczku, aby uniknąć ich pokruszenia. Kwiatów nie trzeba rozmrażać przed procesją.
Gałązki brzozy, którymi przystrajano ołtarze, miały kiedyś duże znaczenie symboliczne. Wykorzystywane były do zabiegów leczniczych, magicznych i ochronnych. Po uroczystości uczestnicy odłamywali gałązki i zabierali ze sobą. Wtykali je w ziemię, na granicy pól, aby zabezpieczały zasiewy przed burzami, chorobami i szkodnikami. Wkładali pod strzechy, by chroniły dom i zabudowania gospodarskie przed pożarem i innymi żywiołami. Dziś także wiele osób zabiera brzozowe gałązki do domu, wierząc, że są źródłem Bożego błogosławieństwa i chronią od wszelkich nieszczęść.
W tradycji ludowej dominowało przekonanie, że poświęcone wianki mają chronić pola, domy, ludzi i zwierzęta. Dawniej przygotowywano wiele wianków z różnych ziół, m.in. z bławatków, rumianku, mięty, macierzanki, rozchodnika, wrotyczu, dzikiej róży. Z czasem wszystkie te zioła, a także kwiaty ogrodowe, wplatano w jeden wianek. Poświęcony wianek starannie przechowywano. Wisiał w izbie na ścianie lub sieni czy spiżarce. Zioła z wianka stosowano do okadzania zwierząt w razie choroby, po ocieleniu, przeciw czarom czy przy pierwszym wypasie lub gdy przychodziła burza. Dodawano je do różnych naparów leczniczych. Intensywny zapach ziół miał odstraszać złe moce.
W czasach zaborów procesje były manifestacją polskości, a w PRL - wiary. Niejednokrotnie władza zabraniała procesji po ulicach i odbywały się one wokół kościoła. Procesje Bożego Ciała na przestrzeni wieków były także wykorzystywane do akcentowania wydarzeń politycznych i narodowych. Bywało, że pojawiały się akcenty solidarnościowe i patriotyczne.
Z obchodami Bożego Ciała oraz jego oktawy wiązały się liczne wierzenia, obrzędy i zwyczaje ludowe oraz praktyki magiczne i ochronne. Miały one na celu odpędzenie burz, częstych o tej porze roku, oraz czarownic, których aktywność wzmagała się w tym czasie, a ich poczynania miały na celu przeciwdziałanie ludzkiej pobożności.
Procesje Bożego Ciała były także wykorzystywane do akcentowania wydarzeń politycznych i narodowych. Na przykład w okresie zaborów procesje były często manifestacjami narodowościowymi, a w czasach Polski Ludowej udział w procesji Bożego Ciała miał charakter religijno-narodowy i był formą sprzeciwu przeciwko narzucanej ideologii.
W niektórych regionach na tę okazję zakładany jest strój ludowy, co podkreśla przywiązanie do tradycji regionalnej. Najbarwniejsze procesje Bożego Ciała odbywają się w Łowiczu i Spycimierzu, gdzie w czwartkowe święto robione są uliczne dywany kwiatowe. Ludowo jest też na Podhalu. A przemyska procesja ulicami miasta łączy wiernych obrządku łacińskiego i greckokatolickiego.
Warto wspomnieć, że procesja jako rodzaj praktyki religijnej, znana od czasów starożytnych, miała swoistą funkcję. Przestrzeń zakreślana przez procesję stawała się obszarem wolnym od wszelkiego zła, a wytyczona przez nią granica strzegła jego mieszkańców przed siłami ciemności.
Po czwartkowych uroczystościach Bożego Ciała przez cały tydzień odbywają się procesje, ale już tylko wokół kościoła. Z czasem oktawy i procesji wiąże się zwyczaj wykonywania wianków z ziół i kwiatów. Dawniej wito zwykle kilka wianków z mocno aromatycznych roślin: mięty, rozchodnika, macierzanki, kopytnika, tymianku, później także z kwiatów ogrodowych. Wianki te pozostawiano w kościele na całą oktawę, aby nabrały dobroczynnej mocy i dopiero po tym czasie zabierano je do domu, albo codziennie przynoszono je na procesje. Współcześnie święci się wianki w ostatni dzień oktawy.
W przeszłości małe wianuszki, związane czerwoną wstążeczką, po poświęceniu w kościele wisiały w domu nad drzwiami, nad oknami, przy świętych obrazach, u wrót stodół i obór, aby broniły domu przed pożarem, burzą, gradobiciem i szkodnikami oraz przed czarownicami, które zabierały krowom mleko. Zioła z tych wianków wykorzystywano przez cały rok - dodawano do pożywienia chorującym zwierzętom, spalano w czasie burz, by ochroniły dom przed piorunami, dymem z wianków leczono ból gardła i przestrach u dzieci. Z poświęconych wianków przyrządzano napary na różne dolegliwości i choroby.
tags: #boze #cialo #dziewczynki
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.