Tadeusz Lucjan Gronowski, urodzony 5 października 1894 roku w Warszawie, zmarł 20 lutego 1990 roku w tym samym mieście. Był wszechstronnie utalentowanym polskim grafikiem, plakacistą, malarzem, ilustratorem książek, architektem i projektantem znaczków pocztowych. Sporadycznie zajmował się również tworzeniem ekslibrisów.
Syn Leopolda, założyciela znanej warszawskiej kwiaciarni przy ul. Nowy Świat 49, Tadeusz od dzieciństwa przejawiał zamiłowanie do sztuki, rysunku i architektury, zainteresowania odziedziczone po rodzicach. Uczęszczał do Gimnazjum Filologicznego Emiliana Konopczyńskiego. W czasie I wojny światowej brał udział w kursach architektury organizowanych przez Muzeum Rzemiosła i Sztuki Stosowanej. W 1918 roku uczestniczył w walkach, a następnie w wojnie polsko-bolszewickiej.
W 1925 roku ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Równocześnie kształcił się w paryskiej École nationale supérieure des beaux-arts, gdzie studiował malarstwo. Od czasu studiów w Warszawie należał do Korporacji Akademickiej Welecja.
Swój pierwszy plakat, "Wielka Zabawa Kostjumowa", zaprojektował i zaprezentował w 1917 roku, jeszcze jako student Politechniki. Jako grafik współpracował z wieloma prestiżowymi czasopismami, takimi jak „Pro Arte et Studio”, „Skamander”, „Wiadomości Literackie”, „Pani”, „Teatr i Życie Wytworne” oraz „Arkady”. Dzięki tej pracy nawiązał bliskie relacje ze środowiskiem literackim, szczególnie ze skamandrytami.
W 1923 roku wraz z Jerzym Gelbardem, Antonim Bormanem i Janem Mucharskim otworzył w Warszawie atelier graficzne „Plakat”. Firma zajmowała się tworzeniem afiszy, ilustrowanych anonsów prasowych, etykiet, dekoracji wnętrz sklepów i lokali oraz opraw plastycznych imprez. Tadeusz Gronowski projektował także liczne reklamy dla przedwojennych firm polskich i zagranicznych, w tym dla Wedla, Orbisu, Fabryki Czekolady Fruzińskiego, sklepów Herse'a, Pommery & Greno z Reims oraz firmy Dunlop.
W okresie międzywojennym stworzył około 500 plakatów. Jego najbardziej znane dzieło to plakat "Radion sam pierze" z 1926 roku, wykonany na zamówienie fabryki chemicznej Schicht. Plakaty Gronowskiego, utrzymane w stylistyce art déco, były wszechobecne w polskich miastach. Do najbardziej popularnych i cenionych należą afisze:
Jednym z najważniejszych osiągnięć Tadeusza Gronowskiego jest stworzenie logotypu Polskich Linii Lotniczych LOT. W 1929 roku, w konkursie na nowy znak firmowy, zaprojektował stylizowanego żurawia w locie, wpisanego w okrąg. Ten charakterystyczny znak jest używany do dziś i stał się rozpoznawalnym symbolem polskiego lotnictwa.
Gronowski współpracował również z warszawskimi teatrami. Należał do Stowarzyszenia Artystów Polskich „Rytm”. W 1933 roku był jednym ze współzałożycieli i zastępcą prezesa Koła Artystów Grafików Reklamowych (KAGR). Działał także w Związku Polskich Artystów Grafików, współredagując i wydając pismo „Grafika”.
Od połowy lat 20. XX wieku Tadeusz Gronowski często bywał w Paryżu. W 1929 roku otworzył tam pracownię projektową, współpracując jako dekorator z ekskluzywnymi domami towarowymi, takimi jak Galeries Lafayette, Printemps i Aux Trois-Quartiers. Nawiązał współpracę z francuską agencją informacyjno-reklamową Havas.
W 1929 roku ożenił się z Madeleine Planchon, która zmarła dziesięć lat później, podczas II wojny światowej. W tym samym czasie stracił również swoją pracownię, mieszczącą się w rodzinnym domu przy Nowym Świecie.
Po wojnie, w nowym lokalu przy ul. Okólnik 9, kontynuował pracę twórczą do końca życia. W obliczu zmian ustrojowych i zaniku wolnego rynku reklamy, poszerzył swoją twórczość o malarstwo (w późnych latach 50. nawiązując do estetyki kubizmu) i ilustratorstwo. Pełnił funkcję kierownika graficznego w piśmie „Kobieta”, wydawanym przez Ligę Kobiet. Brał udział w tworzeniu polichromii na kamienicach przy warszawskim Rynku Starego Miasta. Projektował również wnętrza sklepów, restauracji i salonów wystawowych.
Tadeusz Gronowski stworzył ilustracje do wielu książek, w tym do "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza. Jego prace zdobiły również liczne publikacje, takie jak:
Był również autorem okładek do wielu innych książek, w tym dzieł Juliana Tuwima, Antoniego Słonimskiego i Juliusza Kadena-Bandrowskiego.
Tadeusz Gronowski był aktywny zawodowo niemal do końca życia. Jego dorobek artystyczny i popularność docenił pisarz Antoni Słonimski, który w 1924 roku w „Wiadomościach Literackich” żartobliwie opisał wszechobecność prac artysty w codziennym życiu warszawiaków.
W 1969 roku opublikowano albumik "Gronowski", zawierający 16 reprodukcji prac artysty. W 2005 roku ukazała się książka Anny Agnieszki Szabłowskiej pt. "Tadeusz Gronowski • Sztuka plakatu i reklamy", poświęcona jego życiu i twórczości.
W swojej karierze artystycznej Tadeusz Gronowski projektował również znaczki pocztowe, przyczyniając się do rozwoju polskiej filatelistyki.
tags: #bal #gimnazjalny #grafika #na #znaczek
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.