Atena (gr. Ἀθηνή Athene, Ἀθηναίη Athenaie, łac. Minerva) to w mitologii greckiej bogini mądrości, sztuki, sprawiedliwej wojny oraz opiekunka miast, takich jak Ateny i Sparta. Jest jedną z dwunastu głównych bogów olimpijskich. Jej atrybutami są włócznia, tarcza i łuk, a jej świętym zwierzęciem jest sowa, a rośliną - oliwka.
Geneza Ateny nie została jednoznacznie ustalona, jednak wiadomo, że istniała już w czasach przedgreckich, a teksty zapisane pismem linearnym B wskazują na jej dużą rolę w okresie mykeńskim. Narodziny Ateny były niezwykłe - przyszła na świat z głowy swojego ojca, Zeusa. Zeus, obawiając się przepowiedni, że syn zrodzony z jego pierwszej żony, Metydy (bogini rozwagi), odbierze mu władzę nad światem, połknął ciężarną Metydę. Gdy po pewnym czasie zaczął cierpieć na silne bóle głowy, Hefajstos, na jego prośbę, rozłupał mu czaszkę młotem. Z powstałej rany wyskoczyła Atena, ubrana w pełną zbroję.
Według innego mitu, Hera, zazdrosna o to, że Zeus zrodził dziecko bez jej udziału, sama poczęła i urodziła Hefajstosa. Atena, jako bogini mądrości, symbolizuje połączenie mocy ojca z rozwagą i przebiegłością matki.
Mity tłumaczą głównie pochodzenie przydomku bogini - Pallas. Jedna z wersji mówi, że Atena wychowywała się z córką Trytona o imieniu Pallas. Podczas zabawy, Atena nieumyślnie spowodowała śmierć swojej przyjaciółki i z żalu przyjęła jej imię jako przydomek. Inny mit opowiada o potworze Pallasie, który napastował boginię. Atena zabiła go, zdarła z niego skórę i użyła jej do produkcji swojej słynnej egidy.
Egida (aigis) była to tarcza-pancerz z koziej skóry, używana także przez Zeusa. Według jednej wersji, Zeus użył do jej produkcji skóry swojej karmicielki, kozy Amaltei. Inna opowieść mówi, że Egidę stworzyła sama Atena po obdarciu ze skóry kozionogiego Pallasa. Gdy Perseusz podarował Atenie głowę Meduzy, bogini umieściła ją na swojej tarczy. Dzięki temu Egida miała moc przemieniania w skałę każdego, kto spojrzał na głowę potwora.
Atena była szczególnie związana z miastem Ateny, które nazwano na jej cześć. Mieszkańcy nazywali ją „Polias”, czyli „Patronką”. O prymat nad miastem musiała jednak walczyć z Posejdonem. W sporze tym, Atena ofiarowała mieszkańcom sadzonkę drzewa oliwnego, ucząc ich jego uprawy i pielęgnacji. Dar Posejdona - wspaniały koń - okazał się mniej przydatny dla rozwoju polis, dlatego władza nad miastem przypadła Atenie.
Jako bogini wojny, Atena ceniła sobie sprawiedliwy bój i obronę miast. W odróżnieniu od Aresa, który symbolizował krwawą i bezmyślną wojnę, Atena prowadziła wojnę strategiczną, przemyślaną i roztropną. Jej symbolem jest gałązka drzewa oliwnego, symbolizująca zgodę i pojednanie.
Atena nauczyła ludzi wielu rzemiosł i sztuk. Wprowadziła wynalazki takie jak budowa wozów i statków. W Atenach odpowiadała za garncarstwo i kowalstwo. Szczególne mistrzostwo osiągnęła w tkactwie i wyszywaniu, stając się patronką prządek i hafciarek. Nauczyła ludzi tych sztuk, co wiąże się z mitem o Arachne, libijskiej księżniczce, która uważała się za lepszą tkaczkę od bogini. Ich pojedynek zakończył się tragicznie dla Arachne, która po zniszczeniu jej dzieła przez Atenę, powiesiła się. Bogini z litości przywróciła jej życie, zamieniając ją w pająka.
Atena wynalazła również flet, jednak odrzuciła go, uznając, że zniekształca jej policzki. Nauczyła ludzi hodować konie, wytłaczać oliwę i budować statki.
Atena stale pomagała bohaterom greckim. Wspierała m.in. Heraklesa, podarowawszy mu grzechotki, którymi wypłoszył ptaki stymfalijskie. Pomagała również Perseuszowi w zabiciu Meduzy, a dzięki Hermesowi udało im się zdobyć informacje od Graj. Atena odegrała kluczową rolę w powrocie Odyseusza do Itaki, wydłużając noc dla niego i Penelopy oraz odmładzając jego ojca, Laertesa. Pomagała również Kadmosowi w walce ze smokiem i Tydeusowi.
Zeus (także Dzeus, łac. Iupiter) to najwyższy z bogów w mitologii greckiej, władca nieba i ziemi, nazywany „ojcem bogów i ludzi”. Był szóstym dzieckiem Rei i Kronosa. Jego atrybutami są pioruny, orzeł i tarcza zwana egidą.
Kronos, ojciec Zeusa, obawiając się spełnienia przepowiedni, że jedno z jego dzieci pozbawi go tronu, pożerał własne potomstwo. Reja, zrozpaczona, ukryła się na Krecie, gdzie urodziła Zeusa. Chłopca karmiła koza Amalteja, a wychowywały nimfy. Gdy Zeus osiągnął wiek dorosły, za radą Metydy, podał Kronosowi środek wymiotny, dzięki czemu przywrócił do życia swoje rodzeństwo: Hestię, Demeter, Herę, Hadesa i Posejdona. Następnie, pod wodzą Zeusa, bogowie zaatakowali Kronosa w wojnie, która trwała dziesięć lat. Zeus otrzymał od cyklopów broń w postaci gromu i błyskawic.
Zeus był znany ze swoich licznych romansów ze śmiertelniczkami i boginiami, co często wywoływało gniew jego żony, Hery. Wśród jego znanych potomków znajdują się m.in. Atena, Apollo, Artemida, Hermes, Dionizos, Herakles, Perseusz, Helena i Minos.
Niektórzy z jego potomków, jak Herakles, zostali obdarzeni nieśmiertelnością. Inni zostali przeniesieni na niebo jako gwiazdozbiory.
Zeus pełnił kluczową rolę w greckim panteonie, sprawując władzę nad niebem, ziemią i morzami. Jego wyroki były ostateczne, a jego gniew mógł sprowadzić klęskę na ludzi i bogów. W „Iliadzie” Zeus przedstawiony jest jako władca bogów, niepozbawiony ludzkich namiętności, który potrafił trzymać w ryzach buntowniczą rodzinę olimpijskich bogów.
Zeus często rozstrzygał spory między bogami i ludźmi. W micie o Atenach, po sporze między Ateną a Posejdonem o patronat nad miastem, Zeus wyznaczył dwunastu bogów jako sędziów. Na mocy ich wyroku ziemia została przyznana Atenie, ponieważ Kekrops zaświadczył, że jako pierwsza zasadziła oliwkę.
W przypadku konfliktu między Ateną a Posejdonem o Attykę, Zeus wstrzymał się od głosu, co doprowadziło do remisu. Ostateczny wybór przypadł mieszkańcom Aten.
Atena była jedną z najczęściej przedstawianych bogiń w sztuce greckiej. Jej wizerunek, często z sową i w zbroi, pojawiał się na monetach, wazach i rzeźbach. Największą świątynią Ateny był Partenon w Atenach, którego ruiny zachowały się do dziś.
Zeus był również często przedstawiany w sztuce, zazwyczaj jako potężny władca z piorunem w ręku. Jego posąg w Olimpii był uznawany za jeden z siedmiu cudów świata.
Oprócz Zeusa i Ateny, do dwunastu bogów olimpijskich należeli m.in.: Hera (żona Zeusa, patronka małżeństwa), Posejdon (władca mórz), Hades (władca podziemi), Apollo (bóg muzyki, poezji i przepowiedni), Artemida (bogini łowów i przyrody), Ares (bóg wojny), Afrodyta (bogini miłości i piękna), Hefajstos (bóg ognia i kowali), Hermes (posłaniec bogów) oraz Demeter (bogini urodzaju).
Atena i Zeus to jedne z najważniejszych postaci w mitologii greckiej. Atena, bogini mądrości i sprawiedliwej wojny, symbolizuje roztropność, strategię i ochronę. Zeus, król bogów, reprezentuje władzę, porządek i sprawiedliwość, choć jego liczne romanse i wyroki często wpływały na losy świata.
tags: #atena #zeus #boze #wyroki
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.