Artykuł skupia się na postaci Aleksandra Kwaśniewskiego, eksplorując jego przeszłość, działania Służby Bezpieczeństwa (SB) wobec niego oraz rodzinne tradycje, w tym związane ze świętami Bożego Narodzenia i żywą szopką.
Tuż przed pierwszymi wolnymi wyborami w 1989 roku, Służba Bezpieczeństwa prowadziła rozpracowanie Aleksandra Kwaśniewskiego. Głównym obiektem zainteresowania SB było jego pochodzenie etniczne oraz życiorys ojca. Dokumenty, do których dotarł dziennik "Dziennik" i które Instytut Pamięci Narodowej (IPN) planuje opublikować jesienią, wskazują na obsesyjne zainteresowanie służb pochodzeniem Kwaśniewskiego.
Esbecy szczegółowo analizowali życiorys ojca młodego działacza PZPR, Zdzisława Kwaśniewskiego. Według ustaleń SB, Zdzisław Kwaśniewski na przełomie lat 50. i 60. utrzymywał bliskie kontakty z "kręgiem osób narodowości żydowskiej", a podczas spotkań brydżowych w "zaufanym gronie" miał przyznać się do żydowskiego pochodzenia. Służby PRL sprawdzały również żonę Kwaśniewskiego, Jolantę. Według ich ustaleń, pracowała ona w firmie polonijnej i w 1988 roku oficjalnie zarabiała 85 tysięcy złotych, jednak cytowani informatorzy sugerowali, że jej faktyczne zarobki były znacznie wyższe.
Dokumenty dotyczące Kwaśniewskiego pochodzą z maja 1989 roku i obejmują kilkustronicowe opracowanie oraz notatkę esbeka porucznika A. Z zachowanych notatek wynika, że SB była świadoma perspektywicznego charakteru Kwaśniewskiego. Generał Wojciech Jaruzelski wspominał w rozmowie z "Dziennikiem", że w kwietniu 1989 roku przedstawił Kwaśniewskiego Michaiłowi Gorbaczowowi, a ten pojechał do Moskwy jako jego "prawa ręka". Jaruzelski wyraził zdziwienie i oburzenie faktem, że miesiąc później SB śledziła osobę tak blisko z nim i Mieczysławem Rakowskim związaną.
Historycy, tacy jak Andrzej Paczkowski, mają trudności z jednoznacznym określeniem motywów działań SB. Sugerowano, że mogło to być polecenie polityczne z Komitetu Centralnego PZPR, rozkaz gen. Czesława Kiszczaka, lub wynikało z wewnętrznych procedur Departamentu III MSW. Antoni Dudek z IPN wskazuje, że zainteresowanie służb mogło wynikać z rosnącej pozycji politycznej Kwaśniewskiego w kontekście rozgrywek o władzę w rządzącym obozie PZPR i walki pokoleń.
Zachowała się notatka Departamentu III MSW z 1984 roku, wskazująca na to, że służby "prześwietlały" Kwaśniewskiego, choć wówczas były wobec niego "bezkrytyczne". W kontekście rozmów Okrągłego Stołu, kontakty Kwaśniewskiego mogły wzmocnić zainteresowanie SB, zwłaszcza że szef MSW Czesław Kiszczak i gen. Jaruzelski tworzyli odrębny układ.
Należy zaznaczyć, że inwigilacja i podsłuchy dotyczyły różnych osób z ówczesnego establishmentu. Policja działała według rutynowych procedur, a kwestia pochodzenia etnicznego osób inwigilowanych była jednym z elementów zbieranych informacji, niezależnie od roku. Rok 1989, jako okres intensywnych zmian politycznych, charakteryzował się większym natężeniem takich działań.
Wzmiankowano również o potencjalnych plotkach i rozgrywkach politycznych, które mogły wpływać na działania SB. Wskazywano, że gdy polityk zyskuje na znaczeniu, jego wrogowie mogą aktywizować się i stosować różne metody walki. Analizowano także motywy Czesława Kiszczaka, który mógł dążyć do utrzymania pozycji szefa tajnych służb, jednocześnie odcinając się od PZPR i tworząc bezpartyjną służbę.
SB nie wydawała się mieć wiedzy o mikrofonach kierunkowych, a podsłuchy stacjonarne były instalowane w określonych miejscach. Z dokumentów wynika, że istniało "niebezpieczeństwo, iż minister Kwaśniewski może przekazywać Jackowi Kuroniowi tajemnice państwowe". Analizowano również kontekst polityczny związany z wyborem Tadeusza Mazowieckiego na premiera w 1989 roku, sugerując, że kwestie pochodzenia mogły odgrywać rolę w decyzjach osób decydujących o kształcie władzy.
Dokumenty z archiwum IPN dotyczące Aleksandra Kwaśniewskiego miały zostać opublikowane w październiku 2009 roku w wydawnictwie pt. „Aparat represji w Polsce Ludowej”.
Aleksander Kwaśniewski wygrał proces cywilny wytoczony gazecie "Życie" za sugestię, że spędził wakacje z rosyjskim agentem Władimirem Ałganowem. W sierpniu 1997 roku artykuł pt. "Wakacje z agentem" sugerował, że między 5 a 15 sierpnia 1994 roku ówczesny lider SLD przebywał z Ałganowem w ośrodku "Rybitwa" w Cetniewie. Prezydent zaprzeczył tym doniesieniom, twierdząc, że opuścił Cetniewo 2 sierpnia i nie wracał tam w tym roku.
Sąd w pierwszej instancji uznał, że dziennikarze "Życia" naruszyli zasadę odpowiedzialności za słowo, odrzucając jednocześnie żądania finansowe prezydenta. Wyrok był nieprawomocny. Redaktor naczelny "Życia", Tomasz Wołek, uznał wyrok za skandaliczny i zapowiedział apelację, argumentując, że zagrożona została wolność słowa. Proces rozpoczął się w kwietniu 1998 roku i obejmował czternaście rozpraw, podczas których zeznawali świadkowie zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść prezydenta.
Aleksander Kwaśniewski w wywiadzie dla portalu gazeta.pl opowiedział o swoich rodzinnych wspomnieniach. Wspominał ciepły dom rodzinny i dobre relacje z siostrą, Małgorzatą. Jego ojciec, Zdzisław Kwaśniewski, pracował jako chirurg w Białogardzie, prowadząc również prywatny gabinet ginekologiczny. Dzięki jego pracy rodzina miała środki na zagraniczne wakacje dla dzieci.
Ojciec często zabierał młodego Aleksandra na mecze piłkarskie, nawet te wyjazdowe. Początkowo Zdzisław Kwaśniewski chciał, aby syn został lekarzem, jednak Aleksander nie był zainteresowany studiami medycznymi, mając problemy z chemią w szkole średniej. Rozważał karierę architekta, podobnie jak jego wuj Michał Bałasz, brat matki. Ostatecznie Aleksander Kwaśniewski podjął studia na kierunku handel zagraniczny na Uniwersytecie Gdańskim, podczas których podróżował m.in. do Londynu i Stanów Zjednoczonych. Przyznał, że pracował przez miesiąc jako elektryk i opanował języki obce: rosyjski, niemiecki i angielski.
Siostra Aleksandra Kwaśniewskiego, Małgorzata, została stomatologiem i mieszka w Szwajcarii. Narodziny Małgorzaty były trudne dla matki, która omal nie przypłaciła ich życiem z powodu sepsy. Po tym doświadczeniu matka wycofała się z pracy zawodowej.
Były prezydent odniósł się również do kwestii żydowskich korzeni swojej rodziny, a konkretnie nazwiska Stolzman. Wspomniał o nagonce antysemickiej w 1968 roku, która była szczególnie widoczna w Białogardzie, gdzie stacjonowały wojska radzieckie. Zdarzały się ataki na jego ojca, a podejrzenia wobec osób o żydowskim pochodzeniu były powszechne. Kwaśniewski określił to jako "rytualne poszukiwanie Żyda", które było "nieznośne".
Na pytanie o żydowskie korzenie ojca, Kwaśniewski stwierdził, że "wszyscy mamy żydowskie korzenie". Wspomniał o próbach powiązania ojca z tym pochodzeniem, sugerując, że mógł nazywać się Zauerman, choć Sroczyński sprostował, że chodziło o nazwisko Stolzman. Dodał, że doktor Gontarczyk po zbadaniu śladów stwierdził, że tezy o żydowskim pochodzeniu ojca są nieprawdziwe, a on sam posiada stosowny certyfikat.
Kwaśniewski przywołał rozmowę z premierem Tadeuszem Mazowieckim, który również był posądzany o żydowskie pochodzenie. Mazowiecki miał wówczas powiedzieć, aby się tym nie przejmować, traktując to jako dowód uznania dla zdolności i inteligencji. Prezydent zaznaczył, że aktywi TW (tajni współpracownicy) również byli inwigilowani w celu sprawdzenia ich szczerości.
Aleksandra Kwaśniewska, córka Aleksandra i Jolanty Kwaśniewskich, corocznie spędza święta Bożego Narodzenia w Szwajcarii, gdzie mieszka jej siostra. Opisuje zimowy klimat jako najpiękniejszy czas świąt.
Jedną z bożonarodzeniowych tradycji jest spacer po wigilijnej kolacji do żywej szopki w lesie. Tam odbywa się kolędowanie, do którego dołącza nawet owczarek niemiecki pary, Kleksiu. W wigilijną noc w lesie pojawiają się osiołki, śnieg, pochodnie, a chór śpiewa kolędy. Dostępne są pierniczki i grzańce. To wydarzenie jest bardzo wzruszające dla Aleksandry Kwaśniewskiej.
Opowiedziała zabawną anegdotę o Kleksiu, który chętnie dołączał do chóru kolędników, zwłaszcza gdy śpiewał ktoś, kto nie potrafił dobrze śpiewać. Im gorzej dana osoba śpiewała, tym bardziej pies włączał się do wspólnego śpiewu. Aleksandra Kwaśniewska zaprezentowała swoje umiejętności wokalne, śpiewając "Feliz Navidad", co doprowadziło Marzenę Rogalską do łez ze śmiechu. Kwaśniewska podkreśliła, że jest to ich ulubiony punkt programu, a widok psa reagującego na śpiew wywołuje ogromną radość u wszystkich obserwatorów.
tags: #aleksander #kwasniewski #dzik #szopka
Znaczenie prezentów – czy naprawdę podarunki są takie ważne?
W obecnych czasach, gdy dostęp do wszystkiego jeszcze nigdy nie był taki prosty, a sklepowe półki uginają się od przeróżnych przedmiotów, ciężko jest znaleźć coś, co nada się na prezent i uszczęśliwi drugą osobę. Wiele rzeczy obdarowany może po prostu kupić sobie sam, tak więc kupowanie komuś dziesiątego krawata, czy nowej patelni, zdaje się powoli tracić sens. Znaczenie podarunków ewoluowało i dzisiaj obdarowany oczekuje raczej rzeczy, która go zaskoczy i będzie absolutnie wyjątkowa. Może niech to będzie coś, na co nigdy by nie wpadł i nie domyśliłby się, że dostanie właśnie to?! Pozytywne zaskoczenie, radość, wdzięczność i wzruszenie, to emocje które idealnie określają to, jaki powinien być prezent idealny, na miarę XXI wieku.
Copyright ©2021 | niebanalne-prezenty.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone.